week 32 De week van de griffier
Terug van twee weken Frankrijk, een week Engeland en een week thuis welgemoed aan de slag. We zoeken een nieuwe griffier, dus gesprekken met kandidaten. Goed om met enkele raadsleden (resp van WWW, CDA en VVD) onder bezielend leiderschap van Rob Gussekloo (CDA) met kandidaten te spreken. Volgende week hopen we knopen te hakken. Na bijna tien jaar dualisering neemt de eerste generatie griffiers zo langzamerhand afscheid al zijn velen nog behoorlijk honkvast en waarom ook niet. De functie van griffier is een typische sui generis baan, adviseur van de Raad, maar ook link met de gemeentelijke organisatie. Deelnemer aan de driehoek met secretaris en burgemeester dus als het goed is essentiële schakel in de politiek-bestuurlijke besluitvorming. De afgelopen maanden is een goed profiel opgesteld (met dank aan Rob en de zijnen o.w. ook Pim vd Locht), waarbij de uitbreiding van de formatie en de inhoudelijke verdieping naar een bredere taakvervulling dan die van procesmanager belangrijke onderdelen zijn. Inmiddels is er ook hard gewerkt door de nieuw ingestelde werkgeverscommissie (Rob Gussekloo, Henk de Vries en Anouk van Eekelen) om enkele formele teksten en verordeningen over de griffier op te stellen, zoals de ambtsinstructie. We hopen die op maandag 5 september door de Raad te halen. Ik bel met de indiener van het amendement om de functie van griffier in de wet dualisering verplicht in te voeren, oud Kamercollega Dick de Cloe voor wat achtergrond. Hij rust uit in Frankrijk van de fikse job in Maasdriel waar hij in een politiek bestuurlijk wespennest burgemeestert.
Op zondag bezoek ik een verjaardag een inwoner van het bejaarden/verzorgingshuis in het van Ommerenpark. Weer valt me op hoe goed de omstandigheden daar zijn en hoeveel werk er wordt gemaakt van huisvesting en opvang van de bewoners. In de ontspanningsruimte/lounge zingen dames (en heren) op leeftijd begeleid door ene boogie woogie pianist Charleston liederen. Bijzonder. In hetzelfde weekeinde lees ik in NRC/H een imponerende bijdrage over onze oudste inwoner van Wassenaar, de heer Heldens. Ik was al een aantal malen op bezoek bij hem in Zomerland , laatstelijk toen hij 106 (!) werd. Bijzonder om zo waardig zo oud te mogen worden en wat een wijze woorden in de tekst van het portret. Ik stuur hem een briefje om hem daarmee te complimenteren.
Het is weer wennen maar blijmoedig stort ik me in reeksen periodieke overleggen over toezicht en handhaving, politie/veiligheid, de brandweer, de griffier, de secretaris, de kleine staf, hoofd beleid die afscheid neemt en verder bijpraten op de gang. Met het gehele Management Team en de Voorschotense tegenhanger zwaaien we collectief hoofd beleid Arthur Cremers uit, op weg naar de nieuwe gemeente Hollandsche Kroon. Het waren drie goede jaren. Leuk dat ik Binnenlands Bestuur, Martijn Delaere, bijzondere journalist met een soms frivole en altijd deskundige pen, bereid vind met Arthur een gesprek te hebben. Ben benieuwd naar het resultaat (volgende week vrijdag?).
Marleen en ik spreken op onze beurt twee uur zeer indringend met de Volkskrant, Jan Hoedeman en Remco Meijer, voor een "human interest"portret over de liefde en de politiek. Het resultaat is nu nog onbekend maar zal er via onze blik vooraf en een nog te maken foto zaterdag volgende week in staan. We gaan heel wat onderwerpen af tot en met, onvermijdelijk, Wilders en Mariko Peters, niet in onderlinge samenhang.
Met wethouder Midden Delfland Hans Horlings spreek ik over zijn aanstaande lidmaatschap van het Dagelijks Bestuur Haaglanden. Ik geef wat tips en tricks mee. Ik gun het Hans enorm dat hij nu weer aan de bak is als wethouder en nog in een hele leuke gemeente ook. Er is nog geen brief van Minister Donner dus hoe het zal gaan met de bestuurlijke (re)organisatie in ons land, wie zal het zeggen.. Er is een overleg op komst bij onze hoogste bestuurder vang ik op. Ik ben even benieuwd als sceptisch over een snelle en breed gedragen oplossing na al dat wachten. Bij een broodjeslunch met de Commissaris van de Koningin Jan Franssen stippen we uiteraard ook dit onderwerp aan. Voor hem de eerste kennismaking met het nu precies een jaar bestaande Regthuys aan het Dorpsplein van onze woonplaats.
De Rijnland Route komt langs met partijgenoten, en ik zal ook nog in Leiden neerstrijken. Veel aandacht voor de lintjes in de komende maanden. De dossiers moeten eigenlijk al dicht zijn maar er zijn nog losse einden mbt de "decorabiliteit". We overwegen over aspecten daarvan ook vooraf wat meer info te gaan verstrekken. Het blijft mensenwerk en mensen doen ook wel eens dingen die moeten worden meegewogen in de procedure.
Ik bemoei me actief met enkele losse onderwerpen, van monumenten via openbare orde en veiligheid tot openbaar groen(onderhoud). Een burgemeester kan wel eens dingen voor elkaar (proberen te) krijgen maar is geen automaat waarin naar believen een opdracht kan worden gestopt. Altijd afwegen of "ieder het zijne krijgt" zoals het aloude adagium luidt.
De avonden zijn nog overwegend vrij, wat een weelde. Die worden thuis besteed, maar woensdag gaan we naar Haarlem, opening jazzweek. Een mooie happening in en rond de "bierkerk", waar het lokale biermerk Jopen zijn hoofdkwartier heeft opgeslagen. Een boeiend voorbeeld van hergebruik van een eertijds zwaar gereformeerde kerk...
Met het bestuur van de wijkvereniging Groot van Polanen wordt kennis gemaakt cq de kennismaking hernieuwd. Zondag doen zij de jaarlijkse BBQ. Een mooie traditie in een mooie wijk en de heer Evers neemt de hamer van een succesvol voorgangster, Ellen Klaver, over. Noblesse oblige!
En ja er wordt alweer hard gewerkt aan de begroting, de oplossing van de problematiek van de Violierenweg, en de uitvoering van ons WMO beleid. Al die onderwerpen passeren mijn bureau en dat van de collega bestuurders. Dienke Dekker scoort terecht met veilige schoolzones, vrucht van een lange en gedetailleerde exercitie waarbij rond elke school wordt gekeken hoe die nog veiliger te maken qua verkeer en toegang. Ik reken de nieuw aan te leggen fietstunnel daar uitdrukkelijk bij mee en het zou goed zijn als dat besef breed wordt gedragen.