Gemeente Wassenaar - week 8 Democratie aan het werk

week 8 Democratie aan het werk

Zondagnacht terug van een geslaagde week vakantie met uitzondering van het door charters gedicteerde zeer nachtelijke tijdstip van thuiskomst: 0335 uur in de nacht van zondag op maandag. Dat is even wat minder, maar een week zon en wind op het mooie Canarische eiland Fuerteventura was een geslaagde investering in herstel van de (lees)conditie. Op afstand volgden we de naweeën van de val van het kabinet en enkele kleinere en grotere Wassenaarse zaken: leve de mobiel en de mail. Maar ontspannend was en bleef het.

Maandagochtend met een beetje wattig hoofd-maar dat was een weerkerend fenomeen-naar het Gemeentekantoor om de nieuwe gemeentesecretaris, Wilma Atsma, welkom te heten op haar eerste dag op de nieuwe werkplek. Ze was fris op de fiets uit Voorschoten in een nog grotendeels lege kamer vol goede moed en ambitieuze plannen-en aan beide zaken gaan we haar houden.

Terug in de Paauw veel stapels, want niet alles in een week absentie is in mails en smsjes te stoppen. Met de politie neem ik lopende zaken door: toch helaas weer woninginbraken en weer een blik op de horecanota in wording. We spreken ook over jeugd en alcohol naar aanleiding van de studieochtend van het regionaal college. Tenslotte zoeken we verder naar een optimale bezetting van de post ambtenaar rampenbestrijding.

Met Alexander in de Volvo naar de herdenkingsbijeenkomst van de Franse commando’s aan de Wassenaarse Slag olv Charles Trepel. De februarinachten van 1944 waren niet alleen koud maar ook wreed: jonge mannen in de bloei van hun leven offerden hun leven voor de zaak van de vrijheid. Dat blijf je terecht herdenken. We leggen kransen, spreken en luisteren naar de last post. Het is toch nog snijdend koud, en dat is na 7 dagen 24 graden, wennen.

Tussen de middag bijlezen en-werken, daarna overleg met de raadsgriffier, en een breed gesprek over de toekomst van het Brandweermuseum. Dilemma is dat de huidige behuizing onder de Paauw niet optimaal is en dat verhuizing naar een betere plek geen slechte gedachte is. De collectie is het waard, die is uniek. Gaan we naar de huidige brandweerkazerne met alle verbouwingskosten van dien in een al afgeschreven gebouw? Wordt voortgezet.

De verkiezingen werpen hun schaduwen weer vooruit: een flyer van de oppositiepartij roept vragen op juist omdat de coalitie, en daarmee het college, op de inhoud zo collectief wordt aangesproken. We besluiten tot een korte, inhoudelijke en zakelijke reactie, maar die reactie roept op haar beurt natuurlijk ook vragen op. Die zijn op zich begrijpelijk want zo vaak mengt een zittend college zich niet in een verkiezingsstrijd die normalerwijze tussen partijen wordt uitgevochten. Ben dan ook niet verbaasd als een voorman van die partij mij belt, waarop ik tekst en uitleg probeer te geven.

In de Pieterskerk, de Heerenkamer, is meer sereniteit bij de Vrienden Stichting van die kerk. Op een bedrag van tientallen miljoenen voor de restauratie is nog maar een klein tekort van een paar ton-een prestatie dankzij vele giften van zowel individuen als rechtspersonen w.o. overheden. Ook kleine bedragen door de koop van kerkramen hebben geholpen. Om acht uur thuis en daarna een worsteling met een stapel post en kranten. Vierhonderd mailtjes zijn ook niet in een kwartier weg.

Dinsdag vroege B&W, want we gaan praten en lunchen met Voorschoten vanaf elf uur. Wilma pakt meteen de goede stoel, links van de voorzitter en ontvangt veel nieuwsgierige blikken-hoe brengt zij het eraf en hoe kristalliseren de verhoudingen zich uit, hoe kort de periode van het huidige college mogelijk nog ook is. Ze staat haar mannetje, en op een later moment vraag ik naar de ervaringen, die positief zijn. Het is wennen en niet hoeven te wennen tegelijk. Helaas hebben we te weinig tijd voor een echt inhoudelijk gesprek over Oostdorp en het wijkgebouw daar c.a. Komt terug.

Met Voorschoten is de sfeer een tikje nerveus en weemoedig. Ook in B&W een voorjaarsdrukte, het lijkt of er storm komt, electoraal of anderszins .. Collega Staatsen stelt kritische vragen over het stuk over de route naar het service center, het ICT stuk wordt door ons allen nog niet besluitrijp gevonden. Eind maart weer door met de uitvoering van de bestuursopdrachten. De lunch wordt gevuld met sobere broodjes en soep, maar vooral met deels nostalgische deels ironische grappen. Sommigen vermoeden het einde van een bestuurlijke periode, anderen wachten gespannen de dag van morgen af. De vermoedens mbt Voorschoten blijken de dag erna meer dan bewaarheid: een electorale tornado teistert onze buurgemeente.

Ik haast mij naar Zaandam voor een college aan nucleaire specialisten (Petten, Arnhem) over politiek bestuurlijke advisering aan in dit geval de Minister van VROM. Ik speel Tineke Huizinga en geef zowel een inhoudelijk oordeel als een opinie over de vorm van het mondelinge advies. Er ontstaat een debat over power points: leiden die af of helpen ze? Vanuit het sterk veranderde Zaandamse centrum met gedurfde nieuwbouw rijd ik naar een bedrijfsterrein aldaar waar een gezelschap van de partij bijeen is over fondsenwerving. Een wat aparte omgeving, maar een der leden runt een bedrijf en biedt zijn vergaderzaal aan. “Er wordt hier gewoon geld verdient” zegt hij geruststellend terwijl anderen er eerder thrillerachtige beelden bij blijken te hebben. Negen uur thuis en dan aan het papier en de telefoon.

Woensdag D-day: het feest der democratie, de stembussen open bij wat een hele lange dag blijkt te worden. Kan de regering daar misschien wat aan gaan doen? Met de hand met het rode potlood stemmen en dan openingstijden van half acht tot 21 uur, is een flinke opgave voor de leden van de bureaus die nog heel precies moeten tellen en boekhouden. Een pelotonnetje pubers helpt daarbij, maar het is en blijft een marathon. Ik fiets met Wilma Atsma langs alle bureaus in het dorp. Voor mij een praktische blik in de gang der dingen bij elk bureau, voor haar een welkome introductie in de Wassenaarse wereld: raadsleden, mensen uit het maatschappelijk middenveld en ook enkele ambtenaren. Koud blijft het.

Rond vieren zijn we terug op het thuishonk de Paauw, maar echt aan het werk wil of kan niemand. Wat zal het worden? Pas kort na middernacht kan ik in een indrukwekkend stille raadzaal de uitslag bekend maken. Die wijkt niet veel af van de verwachtingen: VVD terug, van 6 naar 8, WWW knap gehandhaafd op 5, CDA toch weer een verlies van 5 naar 4, D66 verdubbeld naar 2, PVDA en Groen Links op 1, met voor de laatste drie resp. iets tegenvallende en meevallende cijfers qua uitgebrachte stemmen. Na meenemen van de lijstverbinding (PVDA/GL) en de restzetels blijft de uitslag zoals die is, maar op de lijsten is met name bij de VVD het nodige verschoven. Dat leidt tot gemengde reacties voor een enkele nu uit de boot gevallen kandidaat is er nog hoop op de selectie en benoeming van wethouders als deze tenminste niet van buiten de raad zijn.

De sfeer en ambiance (en verzorging) op de dag is positief, en ook de opkomst is boven het landelijk gemiddelde. Tegen 2 uur thuis en dan kan ik pas echt naar de landelijke cijfers rijken, zowel de voorspelde kamerzetels als de afzonderlijke cijfers per gemeente. Ik heb nog nooit zo lang achtereen naar teletekst gekeken en merk tot mijn schrik dat het tegen vieren loopt. Zoals over een paar uur in de ochtendkranten blijkt zijn de winaars verliezers en de verliezers winnaars en is het electoraat op drift als een ijsschots in een snelstromende rivier. Wordt het op 9 juni Bos-Balkenende of mengt Wilders zich ook in die race voor wie wordt de grootste en hoe kijkt de bevolking daartegenaan?

Donderdag heb ik de lijsttrekkers op bezoek voor een grotendeels procedurele aftrap van het post verkiezingsproces, we kijken ook naar het tellen en enkele verbeterpunten bij de berekening en de aflevering van de uitslagen. Het moet ook met het potlood mogelijk zijn in Wassenaar voor middernacht de uitslag te hebben, althans dat vermoed ik. Niettemin een zeer welgemeende zeer grote dank voor allen die zich rond deze dag hebben geweerd, zo vinden ook de lijsttrekkers met mij.

Bert Ooms van de VVD zal als grootste fractie het initiatief nemen voor gesprekken over de coalitievorming. Helpt dat hij even zijn stem kwijt is? Ik beveel veel drop en medicijnen aan Bert aan, het zal hem hoop ik helpen. Met de enige nieuwe fractievoorzitter Henk de Vries van WWW praat ik even na, hij moet zich ook gaan thuisvoelen in dit gezelschap en dat zal wel lukken.

De overgang naar twee bezwaarschriften over de nummering van garageboxen krachtens de Wet BAG is nogal ruw. Terzijde gestaan door een goede inhuur-huis jurist speel ik-conform ons huidige systeem-rechter in eenvoudige bestuursrechtelijke zaken. Gezegend het land dat burgers ook bezwaren laat maken tegen nummering van garageboxen. Ik vind het leuk werk vooral als je er toch samen uit blijkt te kunnen komen. Uitspraak over 2 a 3 weken. We doen dit in Wassenaar in eigen huis, andere gemeentes hebben daarvoor externe commissies. Beide systemen hebben voor-en nadelen. Toch eens over doordenken.

Op de fiets naar een 60 jaar gehuwd echtpaar, echte Wassenaarders uit Zuid die nu in de Kerkstraat wonen in een prachtig huisje, midden in de dorpse samenleving. Goed dat je ook op hoge leeftijd midden in het dorp zelfstandig kan wonen als de omstandigheden zoals gezondheid dat toelaten. Daarna ga ik in het Gemeentekantoor de tellers en techneuten (we deden een mooie nieuwe methode met ingetikte gegevens per bureau op een groot scherm) persoonlijk bedanken, en dat levert een zoete versnapering op, zoals die elders in het land ook wel ruim hun weg zullen hebben gevonden. Bakkers doen na verkiezingen goede zaken.

Met Wilma op de fiets naar haar oude werkplek Voorschoten. Met collega Jeroen Staatsen, interim secretaris Arno Gorissen en een secretaris/adviseur van onze gezamenlijke afdeling p&o doen we de gesprekken met 5 kandidaten voor de cheffunctie aldaar. Vijf vrouwen komen langs, toeval of is p&o toch een vrouwenwereld? We gaan nog door in een volgende ronde. De koude fietstocht terug naar Wassenaar houdt me wakker, en dat is wel nodig. Een warm bad thuis en een hapje eten brengen mijn conditie weer iets omhoog. Toch in staat de première van het toneelstuk Tirza naar het mooie boek van Arno Grunberg bij bewustzijn bij te wonen, indrukwekkende bewerking met een imponerende hoofdrol van vader Hofmeester, een mix van een loser en een intellectueel, Kees Hulst. Na afloop napraten met een paar Wassenaarders, vaste bezoekers van het Nationale Toneel. Onderwerp laat zich raden.

Op de terugweg telefoontjes uit Amstelveen en Haarlemmermeer over de eerste (schijn?) bewegingen in de formaties daar, ik coach een paar partijgenoten volgens de afspraak ver van mijn eigen woon-en werkplek. Om elf uur drink ik een goed glas wijn zoals het cliché wil maar nu ook echt met een raadslid, we blikken terug op 3 maart en vooruit. Toch te laat in bed. De vakantie lijkt inmiddels een eeuw geleden.

Snel naar...