Gemeente Wassenaar - week 45 Prijzen en onderscheidingen

week 45 Prijzen en onderscheidingen

Vrijdagochtend in alle vroegte (kwart voor acht) tweede zitting klankbordgroep bestuurskrachtmeting op de Paauw. Raadsleden, een wethouder, de secretaris en een van de onderzoekers graven in het recente verleden met een schuin oog op een toekomst en proberen daar de springende punten in te vinden. Maar hoe formuleer je die het scherpst? Gaat dus ook over rollen van raden, de kaderstelling versus het kritisch volgen van het bestuur, de rol van het college als aanbieder van stukken en regisseur van het eigen werkproces, de gevoelens van de afnemers van beleid, de klanten o.w. de burger(s). Hopen dat Pröpper en Partners met iets moois en nuttigs en toekomstbestendigs komt.

Meegereden in de erg mooie nieuwe auto van wethouder de Greef, liefkozend de “collegeauto” gedoopt, naar Amersfoort voor een gesprek met de Rijksdienst Cultureel Erfgoed over lopende zaken op het terrein van monumenten(beleid). De file zorgt voor vertraging, maar ook voor gelegenheid voor weer eens lang (bij)praten. Het nog nieuwe gebouw van de Rijksdienst biedt een adembenemend kader voor een goed gesprek met de directeur en medewerkers en andere betrokkenen. Na afloop worden wij trots rondgeleid in een gebouw dat de picturale kwaliteiten van Ruysdael en  Saenredam verenigt met een fraai uitzicht op de binnenstad van Amersfoort via de Koppelpoort en grote gebruiksvriendelijkheid voor de gefuseerde diensten. Om half twee terug in Wassenaar en een stuk wijzer.

In de Paauw behalve de boterham veel te doen en af te wikkelen, blog en dan naar Den Haag voor een staartje van het feestelijk symposium voor 60 jaar Nederlandse Kring voor de Wetenschap van de Politiek, met als stralend middelpunt good old Hans Daalder. Ik kom binnen bij het begin van zijn scherp analytische betoog, reactie van een jonge politicologe, leeftijdsverschil toch wel zo’n dik 50 jaar. Plaatsgenoot Jan Anthonie Bruijn zit het symposium bekwaam voor ook in ene voor hem vreemde “branche”. Na afloop bijgepraat met vakgenoten als Ruud Kole, Joop v.d. Berg maar ook mijn ex medewerker in de Kamer, Peter Bootsma, bezig met een promotieonderzoek naar coalitievorming.

Via de Paauw naar huis en een moment rust voor een aangenaam etentje bij dominee vd Boon en zijn vrouw Nank. Deodaat demonstreert in de oude pastorie dat hij niet alleen de gave van het woord maar ook die van de cuisine heeft. Aangeschoven is ook een cultureel muzikaal echtpaar uit een straat naast die van ons. Tegen twaalven voldaan op de fiets naar huis.

Zaterdag partijcongres in het vm Congresgebouw in Den Haag. Het “mastodonten” diner aan de vooravond moeten missen maar genoeg mastodonten over om het vooral in de koffie en theeruimtes gezellig te hebben. Ingrid van Engelshoven wordt herkozen als partijvoorzitter, en Alexander Pechtold houdt een gloedvolle congresrede. Twaalfhonderd mensen in de zaal, en de teller op vrijwel 22000 leden. Het kan slechter. De afdeling Wassenaar is goed vertegenwoordigd met  o.m. de raadsleden Eva en Mary-Jo en wethouder Fred. Terug op de fiets in de stromende regen, straf voor de lift die ik op de heenweg kreeg met fiets en al in de bestelbus van Ad Zopfi en zijn vrouw.

Thuis even recupereren en dan naar Heemstede voor een lezing op Huize Manpad over het opbouwen en tonen van collecties aan het stadhouderlijke hof in de 18e eeuw, toegespitst op Willem III en zijn vrouw Johanna van Engeland. Zij is eigenlijk de eerste “museumdirecteur” in ons land aldus Marie Jose vd Sman.

We vertrekken vrij snel na afloop om nog de verjaardag van Wilma Atsma in het Wapen van Voorschoten mee te maken. Veel (gezellige) familie en delen van vooral de Wassenaarse bestuurlijke en ambtelijke organisatie. Half een thuis.

Zondagochtend thuis, om 14 uur het begin van een-grote-“demo” tegen de N 11 West althans in de variant Rijnland Route onder Leiden en door Voorschoten in een open bak. Ik laat van mijn belangstelling blijken maar ambieer geen formele rol. Dat is meer voor fracties , vwb Wassenaar zijn WWW en VVD aanwezig. Fred Holvast van het wijkcomité Zuidwijck is blij met onze belangstelling. Men marcheert ouderwets met ordedienst en spandoeken naar Voorschoten waar om 16 uur naar ik later hoor collega Staatsen vlammend sprak. Ik ga naar good old Kees (sr) Overdevest in de Blinkert. Het is een blij weerzien na een tijdje. Fijn om in die familiekring te zijn. Om vier uur vertrekken Marleen en ik naar Amsterdam waar in de Doopsgezinde Kerk aan het Singel Nebahat Albayrak de “preek van de Leek” houdt. Ze doet dat goed met een beschouwing over wat wij in onze samenleving (dienen te) verdedigen. De muziek varieert van California Dreaming tot Morgenrood en de Internationale. Opmerkelijk om naast staatssecretaris Ben Knapen (CDA) samen die liederen mee te zingen. Mijn echtgenote heeft daar van oudsher minder moeite mee.. We blijven lang napraten met Nebahat en andere bekenden o.w. pianist Julius Vischjager, jonge ondernemer Hubrecht Bos en Job en Lidy Cohen. De kerk is afgeladen vol met tussen de 500 en 600 mensen. Daar  wel, het kan dus.

Na een hapje in eetcafé Boulevard in oost halen we om acht uur Aurel op.  ‘s Avonds veel werk en veel stukken. Maandag begin ik met overleg met Sau Lan van Golberdinge over de Rijnland Route, ter voorbereiding van het werkontbijt dinsdag in Zoeterwoude. Ze zoekt een DHV rapport, het zoveelste maar alles helpt om de minpunten van de ene en de pluspunten van de andere variant scherp te krijgen. Lukt het de Churchillavenue over de winterperiode heen te tillen en een faire kans te geven ook na het MER rapport?

Daarna veiligheidsoverleg olv Otto Stolp, er ligt veel te doen en af te maken, w.o. de rapportage aan de Raad over de horeca. Die is nu klaar en gaat straks de deur uit. Zo ook de nota over jeugd en alcohol voor het regionaal college. We nemen ook enkele (klaag) brieven van burgers door en de problematiek van de Diep.

Terug op de Paauw een verrassing. Karin Hazelhoff Roelfzema is toch nog even in Nederland voor haar terugkeer naar Hawaï en de VS. We spreken met een kop koffie, uiteraard, over de voorstelling Soldaat van Oranje, die zij gedurende een flinke tijd heeft begeleid en gevolgd. Interessante info van achter de schermen. Ze gaat straks nog even naar Erik’s monument. Ik laat haar de diverse boeken van Erik signeren, weer een dierbaar moment.

Met wethouder Dienke Dekker spreek ik de bijeenkomst van vanavond met het Wassenaars Sportcontact voor. Er is in de communicatie  wel wat mis gegaan maar ik hoop dat we met zijn allen de nieuwe weg met de sportprijzen kunnen blijven volgen en delen. Dat blijkt later ook wel de uitkomst van het gesprek ‘s avonds.

Het p.o. met secretaris Wilma Atsma is kort en krachtig, we springen soms associatief van onderwerp naar onderwerp zonder de essentiële dingen te vergeten. Ik rijd naar Amsterdam voor een vergadering van het Letterenfonds. Verloopt goed ook omtrent een “aanval” van GeenStijl op werkwijze van het fonds bij de toekenning van beurzen. Met directeur Henk Proepper praat ik bij in de Huddestraat en in de auto naar Haarlem waar wij beiden de uitreiking van de AKO prijs bij gaan wonen.

Voorafgaand een glaasje in de Toneelschuur om de hoek van Teylers waar het festijn plaatsvindt. Enigszins gedicteerd door de korte tijdspanne die Nieuwsuur live toelaat wordt het  toch een mooi event, voorafgegaan door een diner waarbij veel auteurs, uitgevers en anderen uit de eliterair-culturele wereld. De entourage van Teylers draagt  qua schoonheid en stijl veel bij, zo ook de gemeente Haarlem in financiële zin hoor ik van de citymanager. David Reybrouck,  in 2008 optredend in de Wassenaarse  biblitoheek in zijn tijd aan het NIAS, is de verdiende winnaar (dunkt mij). Wel jammer voor de anderen… Elf uur thuis en nog even in de stukken voor B&W morgen.

Het werkontbijt in het leuke raadhuis van Zoeterwoude met uitzicht op het Groene Hart is gezellig en hartelijk (dank voor de boeren-kruidenkaas) maar levert niet echt wezenlijk nieuwe gezichtspunten op. Om tien uur een lange sessie van B&W, terugkijken op de begroting, de Najaarsnota en vele varia. Uitpuffen en napraten met deze en gene mede nav wat observaties her en der over zaken die goed gaan en die minder goed gaan in de gemeente. Moraal van het verhaal: we moeten veel (beter) doen met steeds minder mensen en we moeten de kwaliteit hoog in het vaandel, zo niet hoger, hebben.

Telefonisch overleg met een hoogleraar in de bestuurskunde aan de RU Leiden over de optie van een stagiaire uit die hoek, tussen BA en MA in. John Manheim komt langs voor de voorbereiding van zijn grote event donderdagmiddag: honorair consul van Israel. We verwachten vele (te beveiligen) VIP’s en andere hoogmogenden. Thee in Schlemmer met ex medewerkster en nu Voorschotense D66ster Aisia Okma. Daarna een mooi feestje bij de gerenommeerde vulpenzaak Akkerman in de Haagse passage, waar CdK Jan Franssen het predicaat koninklijk uitreikt, Jozias van Aartsen aanwezig als bm van Den Haag en ik als de bm waar de onderneming statutair is gevestigd. Een wat je noemt echt ouderwets familiebedrijf.

Na vele warme woorden en een drankje loop ik met Jozias mee terug naar zijn stadhuis alwaar nog overleg over veiligheid/veiligheidsregio met ambtelijk “Justitie” en onze veiligheidsdirectie en collega Buddenberg. Veel over oranje en witte kolommen. Thuis om half acht, snel naar de AH, koken en voor Aurel en mij een eenvoudig potje op tafel. Thuis aan de mails, kranten en stukken. Marleen en ik praten lang over haar voornemen op te gaan als lijsttrekker (kandidaat) voor de Senaat voor de PVDA. Doen? Ja

Woensdag bereid ik het gesprek met de Stichting Kunst en Cultuur van donderdag voor met de ambtelijke begeleiding. Het gaat daarbij om de sturingsfilosofie die het college heeft gekozen voor dit onderwerp mede in het licht van de veranderde budgettaire situatie en een aantal veranderingen in de culturele infrastructuur w.o. vooral de Knoester collectie. We lopen cijfers en gegevens na. Gesprek met een medewerkster van het D66 partijbureau over fondsenwerving.

 

Ik fiets naar de Storm voor een nadere kennismaking en atelierbezichtiging van het Wassenaarse kunstenaarsechtpaar Lux Buurman en Ab Overdam. Ze schilderen verschillend, maar mooi. Ab’s collectie wordt door de Rijksdienst digitaal in kaart gebracht. Ik schiet bij Henk de Greef binnen voor kort overleg over lopende zaken.

Afscheids “audiëntie” met interim hoofd personeel en organisatie Jeanet Louter die teruggaat naar de moederschoot van BMc. Na het afhandelen van wat nog ligt naar Den Haag, overleg op het kantoor van Haaglanden. Ik vervang de portefeuillehouder financiën (Wim Mateman) die ziek is. De begroting ligt voor de tweede keer voor met een ambitieuze bezuinigingsdoelstelling. Die wordt gehaald, zij het met een prijs. Het DB stemt later ter vergadering in. De hoofdmoot is gewijd aan een vrije discussie over de betekenis van het Regeerakkoord voor Haaglanden met de aangekondigde afschaffing van de plus in de WGR plus. De meningen lopen uiteen maar rode draad is geen oude schoenen weg voordat er nieuwe zijn, vragen over de Infra Autoriteit en vele meningen over de optimale indeling (en bevoegheden) in dit deel van het land cq de Randstad. Een Randstadprovincie, twee landsdelen? Provincie voor landelijk gebied, de regio’s Haaglanden en Rotterdam op een losse manier samen? Maar wat dan met Leiden waar we als veiligheidsregio op raken georiënteerd in de herindeling die aanstaande is. In januari terug in de aanloop naar overleg met stadsregio Rotterdam. Ook het MIRT passeert, voor ons van belang door de Rijnland Route. Veel is nog onzeker.

In de eigen auto een moeizame tocht naar Groningen, veel files, veel ongelukken, herfstweer en een ongekend lange duur van de rit: bijna drie en een half uur. Tot overmaat van ramp is de garage net vol, maar aan het water t.o. de Oosterpoort vind ik zowaar nog een plaatsje. Het Prins Claus Conservatorium heeft vanavond een concert waar studenten en docenten met een jonge dirigent een fantastisch repertoire beiden: teksten van Prins Claus op (moderne, maar toch toegankelijke) muziek , een wereldpremière, het eerste pianoconcert van Grieg en een mij onbekend laat werk van Rachmaninov, een symfonie voor orkest en klokke op tekst van Edgar Allan Poe. Spectaculair met meer dan 100 man en vrouw op het podium. Hare Majesteit ie eregast, ik mag als voorzitter van de Raad van Advies aanwezig zijn. Bij de nazit in het eigen gebouw van het conservatorium gaan mijn gedachten terug naar Hans Dijkstal, mijn voorganger in die rol, met wie ik bij het vorige concert eind 2006 mee terugreed, toen nog naar Haarlem.

Zeer laat thuis en na een korte ietwat doorwaakte nacht  om 9 uur op kantoor voor overleg over het Paauwvijverconcert. Plv griffier Nina Keltjens vervangt de zieke Henriëtte, we raken in een wat persoonlijker gesprek over loopbaan en leven maar ook over de agenda’s van 15, 22 en 29 november (en 13 december). De Sint, althans zijn vertegenwoordigers, komen voor een vooruitblik op de intocht op zaterdag 20 november, dit keer op een andere plek in ons dorp door de vele (goede) werken aan de wegen. Een pittig gesprek met de Stichting Kunst en cultuur over de toekomst.

Daarna een boterham, lopende zaken en een winderig fietstochtje om mee te helpen bij het focussen op de speech die ik einde middag zal houden bij de festiviteit rond John Manheim. Eerst nog Patricia Vogel aan de vooravond van de begrotingsbehandeling Voorschoten, ook daar zal de samenwerking op de agenda staan. De happening rond John Manheim, een derde na zijn 70e verjaardag en het afscheid van CIDI, verloopt mede door de goede en degelijke voorbereiding bij velen in de organisatie, goed. Dank aan Jos en vele anderen. Veel gasten, vrienden en bekenden o.m. uit joods Nederland, en ook premier Mark Rutte en minister BZ  Uri Rosenthal , Frans Weisglas, ambassadeurs, Sari van Heemskerk, teveel om op te noemen. Het is warm, hartelijk en geanimeerd en een bijzonder emotioneel moment voor goede vriend John. Na afloop eten we in kleine kring bij hen thuis aan de Konijnenlaan, gelukkig kan Marleen ook daar bij zijn. Een bijzondere afsluiting van een bijzondere week.

Snel naar...