Week 42 Onrustig herfstweer en een kleine 'break'
Vrijdagochtend in alle vroegte om de tafel met Henk de Greef en ambtelijke adviseurs over de Horsten, blijft een bewerkelijk dossier, en we volgen de procedures zorgvuldig. Gesprek onder vier ogen met Maarten van ‘t Riet, voorzitter Groot Deijleroord. Inhoud blijft onder vier ogen, is persoonlijk met een zakelijke kant. Ellen Klaver komt langs, andere voorzitter van een andere wijkorganisatie. Heeft een akkefietje in de wijk waarover Marc van Dijk en ik haar adviseren, ik neem op me daar nog wat telefoontjes aan te wagen. Henriette bespreekt met mij de raadsagenda en planning in de bilateral burgemeester-raadsgriffier. Wat doen we met avonden met slechts weinig agendapunten? Ik begin met het blog. Onderweg naar Laren tijd voor telefoontjes, leve de handsfree. Door beperkte files (de herfstvakantie begint) op tijd in het raadhuis. Collega Elbert Roest spreken een zittende burgemeester die toch nog een stap zou willen. We identificeren de mogelijkheden en kansen. Ik zie nog kans om een klein half uur naar ‘Dutch Utopia’ in Singer te gaan. Verbazingwekkend hoeveel Amerikaanse schilders zich eind 19e eeuw laten inspireren door typisch Hollandse tafereeltjes. Nostalgie naar een in Amerikaans ogen onbedorven samenleving en in elk geval landschap? Meest interessant is Singer Sargent met een mooi schilderij van zijn neef in de Scheveningse duinen. De aandacht gaat vooral uit naar een groot doek met vrouwen in een Katwijkse kerk. Een slapend meisje wordt minachtend geobserveerd door een vrouw. Al die belangstelling van overzee heeft in elk geval dit mooie museum opgeleverd. Net op tijd in Wassenaar om het blog af te maken een het eerste deel van het diepte-interview over bestuurskracht te hebben met de heren van Partners+Pröpper. In de stromende regen fiets ik naar de buurtborrel van de buurtvereniging Dorpskern en Duinrell in Paviljoen de Zonnenhof t.o. Duinrell. Dienke Dekker doet er met haar auto net iets langer over, maar doornat ben ik wel. In een gesprek met Meindert Stolk en Dienke over lopende zaken word ik wel weer warm.
‘s Avonds bezoeken we het Statenconcert Noord Holland waar de nieuwe CdK, Johan Remkes, de gasten hartelijk begroet. Het is alweer lang terug dat ik met Johan , Maxime Verhagen en Peter van Heemst de Brabantse herindelingen in de Kamer deed. Veel burgemeesters, bestuurders en provinciemensen in de Haarlemse Philharmonie. Het programma is aan de luchtige kant maar duurt niet zo lang: alle kans voor het netwerken. Half een thuis. Jammer om de openingsavond cq museumnacht van Oudheden in Leiden te missen, gewijd aan de nieuwe Egypte expositie. Ga ik in ‘mijn’ museum zeker inhalen.
Zaterdag weinig uitslapen, want om 9 uur een route voor de droeve plicht van de begrafenis van Willem Breedveld, vermaard parlementair journalist bij Trouw en leermeester en coach van Marleen in haar eerste werkzame jaren. Willem had een scherpe pen, maar een groot menselijk en warm hart. Goudeerlijk en een intensief levend gezinsmens. Veel van die facetten komen naar voren in de indrukwekkende dienst in de sobere protestantse kerk van Haastrecht, waaromheen het snijdend koud is. Bij de sprekers de twee laatste hoofdredacteuren van Trouw, van wie Jan Greven als een volleerd dominee spreekt, hij blijkt het ook te zijn. Gek om weer vlakbij Bas vd Vlies te zitten, net als in de Kamer, velen uit het Binnenhof van de 20e eeuw zijn er, van Ferry Mingelen tot politieke ‘mastodonten’ maar ook net afgetreden Eimert van Middelkoop, Willem Aantjes, Thom de Graaf en velen uit de sfeer van Kamer en politiek Den Haag. Velen gaan mee naar de condoleance in Oudewater, de woonplaats van Willem en Margot. We blijven lang, er is zoveel over Willem met zovelen na te praten, Half vijf thuis na een lange en intensieve dag. In Wassenaar direct in een hele andere sfeer, Aurel komt, gelukkig veilig en op tijd, thuis na een fantastische week Griekenland met de vijfde klassen van het Adelbert. Dankzij de moderne media zijn we de hele week goed op de hoogte gehouden, ook picturaal,van het wel en wee, maar live in de armen sluiten is toch wel heel fijn. Thuis stopt Marleen de tas integraal in de was en haal ik eten bij Broeders. Er gaat toch niets boven de weekend spareribs. We hangen wat bij de TV en wisselen de verhalen van de week uit.
Zondag tennissen met mooi weer bij Canada. De nieuwe code werkt na toelichting van de ambassadeur. ‘s Middags bezoek ik de uitreiking van de Sikkens schilderpijs aan onze vriend en goede kunstenaar David Bade. Na een borrel eet ik mee op het bovenste ‘dek’ van het Muziekgebouw aan ‘t IJ waar de ondergaande zon een schitterende tafereel op terras en gebouw boetseert. Aan de hoofdtafel geanimeerde discussies met de tweede man van Akzo Nobel (het bedrijf achter de prijs), en cultuurmensen over de bezuinigingen en of er nu wel of geen de facto boycot van Wilders door vakmensen uit de (ontwerp) kunst bestaat. Negen uur sluiten we af en tien uur ben ik thuis voor een kort restant van de zondagavond. Het papier is bijna weg.
Maandag vroege tandarts in Heemstede, ik pik een doosje wijn op bij Ockhuysen in het depot en maak me op voor een knijp-en kneedbeurt bij de manueel therapeut. Echter, de klok tikt en de agendaplanning was te krap. We annuleren en ik spoed me naar de Paauw voor een gesprek met collega Hans vd Sluys van Leidschendam Voorburg in gezelschap van beide gemeentesecretarissen. Thema de samenwerking van onze gemeentes en de rol van Voorschoten . Daarna zijn er veel dingen tegelijk: een wethouder is jarig en trakteert (dank Fred), Amerikanen van de Ambassade en de architecten zijn te gast van de Commissie Welstand en de gemeente en Jeroen Staatsen komt zijn nieuwe veiligheidsman voorstellen. Door te springen van het een naar het ander lukt het overal en nergens te zijn. ‘s Middags naar de opening van een indrukwekkende happening buiten bij Volkenkunde in Leiden waar professor Van Vollenhoven een Nieuwzeelandse maori kano (wakka) krijgt aangeboden als voorzitter van de Vriendschapsvereniging Nw Zeeland-NL. Er wordt indrukwekkend geroeid, gezongen en gedanst door de Maori”s maar ook door de studenten en studentes van Njord. Het is koud en de dekens op de tribunes buiten bewijzen hun nut. Na de rondleiding is er gelegenheid met professor Van Vollenhoven enkele Wassenaarse zaken door te nemen. Op weg naar de volgende afspraak in Amsterdam geef ik een lift aan de Grootmeesteres van HM, die om de hoek woont waar ik het vervolggesprek heb met Partners+Pröpper. We gaan flink de diepte in over bestuurscultuur, reorganisatie, dossiers, werkwijze college en raad. De ruim anderhalf uur vliegen voorbij, gelukkig nog met een sandwich. Daarna een heel andere sfeer met de preview van de belangrijkste films van IDFA, next door bij Tuschinski. Ik ben er vanuit het Jan Vrijmanfonds bestuur. Ally Derks en mediatycoon Derk Sauer leiden in, tot mijn blijdschap veel nieuwe en ook jonge gezichten van sponsorende bedrijven. Wie zegt er dat cultuurmakers niet genoeg ondernemen? De films zijn als ik de korte samenvattingen mag geloven soms hilarisch, maar vaak ook droevig en schrijnend. De werkelijkheid is bijna niet te filmen zo bizar, maar IDFA komt een eind. Half twaalf in Wassenaar en dan nog een uur aan het werk in de Paauw en thuis.
Om half acht is het nog erg donker maar ook heel gezellig bij de eerste collegekoffie in de hal. We gaan met zijn allen in het busje naar Belgie, Schilde voor een vervolgcontact met onze”zustergemeente”die natuurlijk geen echte zuster is maar wel door (gestuurd) toeval contacten betekent die wederzijds nuttig en bevruchtend zijn. We krijgen na de hartelijke begroeting met geschenken en koffie een college over de meerjarenplanning die voor wat betreft de begroting in een gezellige besloten setting (conclaaf)plaats vindt. Om elf uur gaan we naar het prachtige kasteel in ‘s Gravenwezel, onderdeel van Schilde. Daar resideert sinds 1984 de Belgische topkunstverzamelaar en handelaar Axel Vervoordt. Een van zijn zoons leidt rond. Er is kennelijk een gewillige markt voor een firma die (grote) huizen met antiek en kunst inricht. De lunch is passend bij de omgeving. Ik praat, vergezeld van Jos Huijzer, nog een uur door over de opties voor een uitruil van kunst voor wisselexposities. Ook Schilde heeft een eigen collectie in een klein museum onder hetzelfde dak als het raadhuis. Met op het eind nog files en hagel zijn we half zes thuis. Marleen en ik brengen Aurel naar Amsterdam, eten a 3 een hapje in eetcafe Boulevard in Oost en gaan dan naar de Opzij Top 100 Vrouwen avond in Pakhuis de Zwijger. Marleen staat net als vorig jaar hoog in de gezondheidszorg Top Tien. HM wint overall, verassend. Ze is er helaas niet om de prijs op te halen. Ik raak in gesprek met de (uiteraard vrouwelijke) korpschef Kennemerland, eerder werkzaam bij Haaglanden, die wat positief verbaasd oogt in deze bijzondere bijeenkomst verzeild te zijn. Half twaalf thuis en nog even aan het werk want morgenavond vliegen we voor een korte vakantie naar Londen.
Woensdag een Wassenaarse burger op bezoek. Dat gebeurt ook wel eens als er aanleiding voor is, en waarom niet. Daarna de gehele D66 fractie ook over lopende zaken. Gaande de dag blijkt er veel bij de VVD te zijn gaan lopen en dat geeft enige zorg en noopt tot reflectie. Ik pas mijn agenda daaraan en voer een paar gesprekken. De net naar Oegstgeest verhuisde 100-jarige mevrouw Kuipers blijft uiteraard in de agenda: beloofd is beloofd. Een gesprek over goede doelen idem. Daarna werk ik van alles weg en doe wat boodschappen in het dorp om ook onze kat voedsel te kunnen laten genieten bij onze absentie. Er is altijd nog veel te regelen als je weggaat. Daardoor iets te laat bij dhr. Fred Holvast van de nieuwe wijkvereniging Zuidwijkse polder naast het koffiehuis Wilgenplas op de drempel van Leiden. We lopen een weggetje de polder in en genieten van het vrije uitzicht over het groen tot aan Leiden.
Men wil graag dat dat zo blijft en ik kan dat alleen maar beamen. Ja, uiteraard, de Rijnland Route. We nemen die aan tafel aan de Rijksstraatweg door, en ik verlaat na een klauterpartij over de fiets en voetgangersbrug over de N44, ietwat voortijdig het gezelschap, waar twee wethouders en de wijkaccountmanager blijven in het fraaie café. We pakken efficiënt en geconcentreerd, parkeren de auto bij station Voorschoten en zijn kwart voor zeven op Schiphol. Met de KLM om half negen naar Londen, via Heathrow naar ons hotel aan Westbourne Grove in Notting Hill. Leuke buurt van waaruit we ruim twee dagen Londen weer intensief zullen ondergaan. Veel cultuur, tentoonstellingen, musea, boekwinkels toneel, film en lekker eten. Een heerlijke stad waar we de weg goed weten en dat helpt. Dat doet ook de herfstzon, er valt bijna geen spatje regen. We vallen politiek gezien met de neus in de boter, de televisie staat bol van de terugblik op de presentatie in het Lagerhuis van de bezuinigingen ad 80 miljard. Daar vallen andere bedragen bij in het niet....Zaterdagavond na een bad in de menigte van Portobello Road in de ochtend weer thuis, waarna zondag weer de plichten roepen. Daarover later meer.