week 40 Burgemeestersdag en plaatselijke begroting
Vrijdag een paar uur bij-en afwerken op het raadhuis. De griffier komt over de follow up van de heidag van de raad en de bestuurskrachtmeting en de rol van de raad in de klankbordgroep. Er zullen kleine veranderingen komen in de wijze van vergaderen, en daar gaan we maandag al mee beginnen.
De brandweercommandant praat mij bij over lopende regionale en plaatselijke zaken die met de veiligheidsregio (en dat zijn we per 1 oktober!) van doen hebben. Daarbij hoort ook de formatie en de regionale aansturing in relatie tot de lokale verantwoordelijkheden. We stippen ook even de reddingsbrigade aan.
Op de fiets met heel mooi weer naar het plein bij de dorpskerk waar ik in het mooie nieuwe ‘t Regthuys lunch met Madeleine Buise. Ik tref haar vaak in diverse rollen, maatschappelijk en sportief (HGC). Het gesprek waaiert dan ook breed uit. Het ‘t Regthuys gaat goed, ben benieuwd naar de avondmaaltijd daar.
Terug op de Paauw neemt Arthur Cremers, hoofd beleid, mij de biecht af: jargon voor wensen en zorgen als portefeuillehouder in relatie tot de begroting waar de laatste hand aan wordt gelegd. Ik leg die wensen en zorgen beargumenteerd op tafel. Om 3 uur de aangename plicht een huwelijk te voltrekken van twee charmante heren, een ken ik als BZ collega van vroeger, Dick Munnichs de Jong Luchsinger, zijn partner, Cees Terlouw, ken ik sinds een paar weken. Beiden en vooral Dick een bewogen leven achter de rug. Ik sta tien minuten voor aanvang op het bordes van de Paauw, en daar komen de heren rustig aangewandeld, identiek gekleed in witte broek en blauwe blazer en roze das. Matcht geheel met mijn eigen roze das, vanochtend in een heldere bui aangedaan. De hond wandelt gezellig mee. Een aangenaam publiek, van familie tot vrienden. De receptie elders in het dorp moet ik helaas laten lopen, maar op de valreep krijg ik als cadeautje Dick’s dichtbundel, zelf geïllustreerd. Een diplomaat wordt kunstenaar, dat is het verhaal.
In de auto naar Apeldoorn, de files beginnen pas in het Gooi maar slaan wel direct toe. In het vd Valk hotel de Catharel loop ik het staartje van de middagsessie van de D66 bestuurdersvereniging binnen. Paul Schnabel spreekt en nieuw kamerlid Wouter Koolmees, beiden uiteraard over “het” nieuwe kabinet dat, het CDA volente, eerdaags op een ander bordes zal staan. Koolmees betoogt dat maar een deel van de 18 miljard bezuinigingen hard is en dat er geen perspectief op hervorming is. De grote hoeveelheid publiek in de zaal lijkt dat te beamen. Na een half uurtje pauze zowaar nog op het terras eten we met een sprekersestafette, van de voorzitter van de Jonge Democraten tot Harm Edens via collega bm Francine Giskes (Texel) en de partijvoorzitter. Ik zit gezellig aan de hoofdtafel, bijpraten dus met deze en gene en in de loop van de avond nog wat “burgemeestersgesprekken” tussen de gangen door. Anders dan de meesten ga/moet ik weg, en mis dus de Philippe Staerck design inrichting van de kamers. Waar is toch de oude vd Valk gebleven..
Gesterkt door 7 glazen water rijd ik veilig naar huis, maar nu komt er wel erg veel water van boven. Blij dat ik half een thuis ben.
Zaterdag heerlijk getennist bij Canada. Huiselijkheden en vooral veel CDA “reality TV”. Ik kijk gefascineerd naar de bonte schare partijgangers (“Donner uit Den Haag”) en bewonder de strakke regie althans tot het moment van stemming. Dit congres verdringt het partijcongres waar ik als waarnemend D66 voorzitter bij betrokken was in voorjaar 2005 naar de derde plaats qua “attendance” en TV coverage. De uitslag rond vijven is enerzijds voorspelbaar, maar ook wel een sterk signaal voor de toekomst. Ik schat dat de opluchting bij de partijleiding groot is.
Tussen die bedrijven door bezoek ik met wethouder Sanders de receptie voor 80 jaar Groot Deijleroord waar voorzitter van ‘t Riet en het koor de Sea Otters ons verwelkomen. We krijgen een leuk boekje fiets en wandelroutes als aandenken. Aangename mensen in een aangenaam buurtcentrum al mag dat niet zo heten van de vereniging. Op heen-en terugweg doe ik de bazar in de Messiaskerk aan. Vele CDA bekenden die toch niet in Arnhem zijn. Om half zes ga ik met een drupje op de fiets op weg naar de ouders die precies een jaar terug zo’n zwaar persoonlijk verlies te lijden en te verwerken hadden. Onderweg wordt het drupje een complete hoosbui. De gesprekken zijn wel indringend maar niet zwaar omdat ze aansluiten op een langere betrokkenheid bij deze dorpsgenoten. Zondag zal er in de Goede Herder een speciale mis zijn, veel van toen komt toch nu weer boven.
Zaterdagavond ontspanning met Bourne 3 op DVD.Zondag is de regen gestopt en is er tijd voor sport en huis. Einde middag een glaasje bij bekenden uit de buurt en ‘s avonds ga ik naar een mooi barokconcert van Sigiswald Kuijken cs in Amsterdam.
Drie oktober in Wassenaar op de Haagsche sla ik dit jaar over want maandag vroeg “the real thing”. Die ochtend om kwart voor zeven present-midden in de nacht dus- in de hal van het Leidse stadhuis. Daarna draai ik het hele programma mee, voor het eerst, in mooi weer. Er is heel veel zang, w.o. drie keer het Wilhelmus en het Leidse volkslied een kerkdienst en onderweg bijpraten met mede bestuurders en Leidse bekenden. Om elf uur de bruine kroeg in het Leidse stadhuis met eindelijk de haring c.a. en om 12 uur lunch ter sociëteit. Raak in een lang en aardig gesprek met een Oegstgeestse wethoudster. Een mooie ruim een eeuw oude traditie die viering!
Half twee de traditionele extra B&W vanwege de carrousel; ‘s avonds. We wisselen de laatste (politieke) nieuwtjes uit, en blikken vooruit de op de politieke markt van die avond. Dat gebeurt met nogal een (late) stapel overvloedige vragen over diverse onderwerpen en m.n. het Jaarverslag WCE. Kwestie van maatvoering, niets tegen vragen, want een goed geïnformeerde raad is de ziel van de democratie, maar zeven kantjes is wat royaal.
P.o. met de secretaris. Met Wilma aan mijn zijde maak ik daarna kennis van de nieuwe “teamleider”, om het nieuwe jargon te gebruiken, personeel en organisatie, mw Pelt. Kleine staf om de week door te spreken. Met Wim van Tuijl loop ik door het symposium over Kansrijk Bezuinigen van Telengy waaraan wij woensdag gastvrijheid en verlenen en waarin ik dagvoorzitter ben.
Een sobere en snelle hap thuis en dan de carrousel. Zelf mag ik de nota Stappenplan Horeca verdedigen, een set bestuurlijke en strafrechtelijke maatregelen in geval van ernstige overlast en andere overtredingen vanuit de horeca. Vooral preventief bedoeld en met de voltallige raad constateer ik dat het in Wassenaar gelukkig erg meevalt met die hinder en overlast, en dat willen we graag zo houden. Deze carrousel vergadert volgens het nieuwe model: antwoorden van de portefeuillehouder per woordvoerder. Grotere kans dat alles wordt beantwoord, wel jammer voor de laatste in de rij. Hans Akerboom (VVD) weet er toch een paar goede vragen uit te persen. En ook anderen laten zich niet onbetuigd waardoor we de nota nog zullen “opleuken” met een overzienbaar aantal aanpassingen.
De hangjongeren bij de Paauw worden niet genoemd, maar die zullen de verdere week veel letterlijk en figuurlijk langs komen. In het college besluiten we dit niet meer toe te laten op voorwaarde dat er een goed alternatief op tafel ligt. Dat is nog niet zo makkelijk want de een wil dit, de ander wil dat en wat “men” wil is ook weer niet zo doodeenvoudig te realiseren. We beginnen ons wel te ergeren aan de rotzooi en erger, dus de banken naar binnen en verplicht schoonmaken. Jammer dat dat laatste niet altijd consequent gebeurt, want zoiets doe je thuis toch ook niet…
Henk de Greef verdedigt bekwaam de Veenzijdse polder en de Commissie WCE nota. Wat die laatste betreft: met een nieuwe voorzitter op komst is er ook voor B&W wel aanleiding om de eigen productie, dwz de brief nav het jaarverslag, kritisch te bekijken en de samenwerking met de WCE op een nieuwe leest te schoeien. Met die conclusie eindigt de carrousel rond half elf, Fred Sanders, Marc van Dijk en Dienke Dekker deden ook “hun ding” en we eindigen collectief in mijn werkkamer om met een zelf meegebracht pakketje voeding en drank Eva’s verjaardag te vieren. Origineel idee, wie is de volgende..
Dinsdag B&W, extra lang vanwege de begroting, maar we komen ook daar uit. Geheim van de raadkamer maar het is een evenwichtig zij het niet pijnloos pakket geworden, waarin de iets bijgestelde prognoses over het Gemeentefonds zijn meegenomen. En we kunnen in 2011 bezien hoe dan het beeld is mho op de resterende periode tot 2014. In het zonnetje op ons Paauw bordes uitblazen, altijd een drukke en lange ochtend.
Met Fred Sanders ga ik naar de Burcht waar in de muziekkoepel aan osn het Onderhoudsplan Burchtplantsoen (zeg nooit “park”) wordt aangeboden door de welbespraakte voorzitster van de buurtvereniging Marijke Vrijenhoek.
Veel mensen uit de buurt en leuk en terecht dat zij ook de hard werkende gemeente mensen in het zonnetje zet. Fred biedt een cadeautje aan in de vorm van een ANWB bord met info over het plantsoen en ik memoreer een stukje geschiedenis. Excelsior dat bij de opening 80 jaar terug speelde is er nu ook weer, zij het niet spelend. Misschien eind juni 2011 wel?
Jan Rijskamp met 40 jarig ambtsjubileum lukt niet, wel afscheid Frank Paauw, plv korpschef en mu korpschef Rotterdam Rijnmond. In een warme business club van ADO worden geestige speeches gehouden. Mooi vak. Na een korte stop bij de heropgerichte vereniging praktijkpoliticologen-ik was na Deetman ooit voorzitter- die zich over de formatie buigt met Rudy Andeweg en Bert Bakker als sprekers bezoek ik de Duitse receptie ivm 20 jaar Duitse eenheid in 1990. Ik tref de nieuwe ambassadeur en die kent precies de relatie van zijn voorganger met Wassenaar. Om kwart over zeven op Kasteel Duivenvoorde, veel publiek, deels in de warmte van de avond voor een geschenk van de gemeente Voorschoten aan de jubilerende Stichting: een debatavond over duurzame toekomst, toegespitst op ruimte, groen en rood in de Duivenvoordecorridor. Voor een geïnformeerd publiek van bestuurders en deskundigen schetsen Henry Meijdam (Vrom Raad voorzitter, oud VVD gedeputeerde) en Eric Luiten (adviseur ruimtelijke kwaliteit provincie Zuid Holland) de dilemma’s. Ik houd vooral de leuze rood is geen vijand van groen vast en breng deze met andere conclusies naar voren in een door Jeroen Staatsen gevraagde samenvatting aan het slot. Hij leidt in, ik sluit af,.
Woensdag college aan het ROI over politiek bestuurlijke gevoeligheden, leuke groep met talent, aardige casus en presentaties. Tussen de middag een boterham bij het lid van het Kapittel en oud fractiegenote Olga Scheltema. Altijd goed om iets van achter de Kapittelschermen te horen. Ik woon de inleiding bij van een symposium in het Gemeentemuseum over Raden van Toezicht. Om 3 uur trap ik af voor het bezuinigingssymposium. Bij de 20 deelnemers een paar bekende wethouders en kwaliteit genoeg aan tafel maar toch jammer van die moderne afzeg ziekte. Ik probeer dat zo min mogelijk te doen, maar het verschijnsel grijpt om zich heen.
Half zes in de Fokker Terminal voor de opening door collega van Aartsen van de Kunstbeurs Arti 2010. Bij vertrek om 1845 uur is dat nog niet gebeurd, de agenda van een bm is ongewis. ’s Avonds Scapino in de schouwburg Rotterdam, mooie herneming van Holland en twee premières. Ik tref bekende uit de partij die lokaal actief zijn. Ik hoor bezuinigingsbedragen om je vingers bij af te likken maar we hebben het wel over een miljarden begroting.. Met de trein terug en half twaalf thuis. Onderweg flarden stadsleven bij een zeer multiculturele lichte avondmaaltijd in de Doner Kebab op DH HS en een ontmoeting met een zwerver buiten de schouwburg die mij meedeelt “de eerste te zijn vandaag die antwoordt”.
Donderdag snel wat Paauw zaken en dan in mooie flarden mist naar Nieuwegein. In een verbouwde badmintonhal congresseert het Genootschap van Burgemeetsers olv de nieuwe voorzitter Bernt Schneiders (Haarlem). Ook Thom de Graaf is nieuw, de laatste keer werd hij in 2005 als minister uitgefloten. Iets met de gekozen burgemeester. De thema’s zijn veiligheid (politie/brandweer)en vertrouwen. We stemmen per sms over stellingen. Leuk om veel collega’s te zien en te spreken, aan tafel een Noordhollandse dominantie, maar ook collega van Deventer die van de zomer zo onfortuinlijk onderuit ging met zijn motor. Klein en groot leed, verhalen en anecdotes en de eeuwige discussie over de zwaarte van het ambt. Negen uur op de Paauw na weer heel veel water, half tien thuis. Jammer dat contradiner Indonesië niet doorging, in meer dan een opzicht, maar dit was ook de moeite waard.
Op de bank bij de TV toch maar eens Oh Cherso bekeken, laat ik zeggen opmerkelijk. Een uur licht uit en dat is bij zes uur opstaan wat kort. Wordt vast binnenkort weer beter en gezonder.