week 2 Aan de slag in het nieuwe jaar!
Vrijdagochtend veel interne zaken op de Paauw, vaak een lekkere inhaaldag waar de rest van de week is volgebouwd met afspraken. Met een onderzoeksbureau -wat hebben we er veel in Nederland- spreek ik over de ervaringen bij de diverse branches (dans/theater/muziek) met de nieuwe systematiek bij cultuursubsidies vanuit het Ministerie van OCW en het Fonds. Tegen enen arriveer ik met een bevriende culinaire journaliste bij een nieuwe horecagelegenheid in het dorp. Haar netwerk is groot en veelzijdig en na de positieve ervaring ter plaatse ligt het in de lijn dat daarvan iets gaat weerklinken en terugkomen in de culinaire pers in Nederland.
Op die manier is er weer een stukje public relations voor Wassenaar neergezet want een goede (horeca) onderneming met uitstraling brengt dat met zich mee.
Om 4 uur bezoek ik een 60 jaar getrouwd echtpaar, beiden nog kwiek en in beweging, aan de Troelstraweg. We spreken over de geschiedenis van Wassenaar, de gemeente waar de “bruidegom” lang werkte (en bij het toenmalige energiebedrijf) en het veranderende karakter van de buurt. Ik glibber naar de parkeerplaats en ga per auto naar Amsterdam waar het doek is gevallen voor een organisatie-voor de belangenbehartiging van minderjarige asielzoekers-waar ik jaren lang in het bestuur heb gezeten. De taken worden zo goed mogelijk voortgezet door Humanitas, maar de stekker is eruit. De sfeer op de afscheidsborrel voor bestuur en medewerkers is dan ook gemengd. Om 7 uur thuis en lekker op de bank gehangen met de laatste Indiana Jones film op DVD. Harrison Ford blijft als vitale 60-er even fit en snel als altijd, er is dus hoop.
Zaterdag veel klussen in en rond het huis voor zover de sneeuw dat toelaat. Het familiebezoek naar Den Helder met (stuif)sneeuwjachten in het vooruitzicht maar weer afgezegd-kan de winter wellicht ooit stoppen? Einde middag in plaats daarvan naar Den Haag voor een indrukwekkende film over een jonge vrouw in het ghetto van Harlem (Precious).
De nieuwjaarsreceptie van de wijkvereniging Dorpskerk en Duinrell wordt door de loco Marc van Dijk bezocht en hij rapporteert daags erna daarover. Op basis daarvan concludeer ik dat een gesprekje mijnerzijds niet onnuttig kan zijn. ‘s Avonds een adembenemend spannende politieke thriller serie “State of play” over het Britse parlement gezien op DVD. Drie volle afleveringen gezien, dus erg laat geworden.
Zondag bewegen en thuis werken. ‘s Middags concerteert Excelsior, geanimeerd als altijd. De Warenar is goed vol en de hoboïste speelt fraai. Later op de fiets naar het Ruime Sop voor de VVD Nieuwjaarsborrel. Met Rudolf de Korte en zijn Karin loop ik door de Nederlandse politiek van de laatste 25 jaar heen. We raken ook de ijsbaantjes in Wassenaar aan. Zondagavond aan de arbeid en de laatste drie “State op Play”.
Maandag loop ik met Alexander en Emy de week door qua agendaplannng, verplichtingen, afspraken. De basis voor een goede werkweek. Dominee Steenstra en zijn vrouw komen op koffiebezoek. Ik wilde deze predikant met een lange staat van dienst in Wassenaar graag een keer ontmoeten om wat te bespiegelen over het dorp en zijn kenmerken. Later stuurt hij mij heel attent een tweetal boeken van zijn hand. Ik heb wel een dubbel gevoel: als ik hem weer tegenkom is het vaak voor een uitvaartdienst en daar hebben we er de laatste tijd teveel van gehad. Met een paar oude makkers uit de cultuurwereld o.w. de attaché in Boedapest praat ik bij met broodjes en melk. De middag kan ik prettig besteden aan “thuiswerk”op de Paauw tot ik mijn echtgenote begeleid bij een bezoek aan de receptie van de HBO Raad in het Haagse Mauritshuis. Nuttig netwerken en een blik op de fraaie (paarden) schilderijen van Wouwerman die als schilder weer helemaal terug is-ooit was hij beroemder dan Rembrandt.
Dinsdag een belangrijke dag voor het dorp: ons prachtige nieuwe zwembad gaat nu eindelijk officieel open. Wat is daar niet allemaal aan voorafgegaan aan gesprekken, onderhandelingen, plannen enz. Na de wekelijkse B&W bereid ik mij voor op de officiële openingsplechtigheden waar het bureau van Eeden , plaatsgenoten, een draaiboek voor heeft gemaakt en een “ceremoniemeester”voor heeft geleverd. Alles verloopt doe, gasten, handelingen, speeches en uiteraard steelt Erica Terpstra de show. ‘Het is toch wel een van de mooiste baden die ik opende’, en zo is het. En behalve een sleutel die door de kou niet meteen past gaat alles vlekkeloos, en als dat het enige is…. In een tweede deel van de ceremonie open ik het tegelglazuurtableau van Christine Devine, een 10 jaar oud kunstwerk met deelname van talloze Wassenaarse schoolkinderen. Het staat niet maar hangt, en dat is ten langen leste een triomf voor de maakster. We prijzen ook de voortreffelijke architectuur van het zwembad van Koppert en Koenis. Nico Alkemade straalt, en terecht, het is ook echt “zijn” bad voor alle Wassenaarders (en omgeving). Met gedeputeerde en zwembondvoorzitter van Heyningen praat ik na over de zwemsport en de milieueisen aan moderne zwembaden.
Op de fiets naar Rijskdorp, het blijft zeker in de “hogergelegen delen van Wassenaar”glad. De nieuwjaarsbijeenkomst van onze “Wassenaarse universiteit”, het NIAS, is erg gezellig met die diversiteit aan buitenlandse gasten/fellows. De directeur van Clingendael, Haags/Wassenaars instituut in het mooie park, en dat biedt gelegenheid het boeiende dossier theehuis door te nemen. Een klavecinist brengt ons in een serene stemming. Die houd ik vast tot aankomst bij de ABN/AMRO waar de Wassenaarse ondernemers en winkeliers samenkomen. Wethouder Marc van Dijk spreekt de nieuwjaarsrede uit en ik peil de stemming: licht optimistisch, maar de crisis gaat in 2010 nog wel toeslaan al was het maar op de eigen gemeentelijke financiën. Na achten nog een radiogesprekje over het zwembad met mijn favoriete locale radio Midvliet (ook op TV overigens).
Woensdag zijn de secretaresses op heidag, er heerst een onwezenlijke stilte en een beetje jolige stemming in de Paauw, kat en dansende muizen. Dat is ook letterlijk want om 11 uur breng ik mijn kat voor controle naar de dierenarts. Onverbiddelijk oordeel: hij is tegen een kilo te dik. Dus de maaltijd aanpassen, doen we zelf ook, gezonder en lichter. Een lange middag selectie gemeentesecretaris. We “roosteren” in een tweede ronde van de selectiecommissie de twee overgebleven kandidaten die ook al spraken met het Management Team, en kiezen er na wikken en wegen een uit. Die gaat nog onder het mes bij de assessment, een arbeidsvoorwaardengesprek en dan benoeming op 26 januari door B&W. U hoort er meer over.
Ik geef wethouder Marc van Dijk een lift naar de Bijhorst waar de WOP (Wassenaarse Ondernemers Praten) een eerste bijeenkomst in het nieuwe jaar heeft en op een nieuwe plek, die goed bevalt. Helaas maar zeer begrijpelijk komt staatssecretaris Jan Kees de Jager niet gezien de crisis in Den Haag die ook het CDA in de ban houdt. De DG belastingen heeft de ondankbare taak hem te vervangen en slaagt daar goed in, hij vermijdt zelfs de slogan”leuker kunnen we het u niet maken, makkelijker wel”. Het onderwerp leeft zeker. Ik verlaat de zeer goed bezochte bijeenkomst om met enige vertraging naar Ridderkerk te rijden voor een “diner parlant” met collega burgemeesters en gemeentesecretarissen over de rol van ICT in de gemeente. Interessante presentaties en discussie met name waar het gaat om een slag naar de gemeenschap via wijken en buurtensites, zorgsites etc. Advies is ICT niet alleen als techniek maar ook uitdrukkelijk als beleidsinstrument in te zetten. Van restaurant de Hermitage rijd ik met op de radio het Kamerdebat Irak naar huis. Daar direct de televisie aan. Het lijkt wel erg op schaatsen op een postzegel, maar als oud kamerlid hang ik toch tikje verslaafd aan de buis. Het wordt twee uur, dus laat.
Donderdag vroeg naar het Gemeentekantoor waar ik achtereenvolgens spreek met hoofden beleid, bedrijsbureau en ingenieursbureau. Daarna koffie op de Paauw met een vrouwelijke high flyer die Buitenlandse Zaken verliet en nu bij BMC werkt. Ze schreef over het Midden Oosten en de Islam, en is nu met een agenda bezig die meer op democratie en participatie verband houdt. We praten in een dik uur heel wat weg. Tussen de middag achterstanden ruimen, en om 2 uur een Wassenaarder met een ingewikkeld bouwplan. We nemen ook een paar andere onderwerpen mee en uiteraard koppel ik direct terug naar Henk de Greef in den vreemde (vakantie) en de ambtelijke organisatie. Om 3 uur hoog bezoek van Michiel Rahusen, scheidend fractievoorzitter van WWW. Hij is nog niet helemaal tevreden over een brief die hij in december ontving en we spreken over mogelijkheden daar iets aan te doen. Nu geeft Marc van Dijk mij een lift naar Den Haag voor de receptie van VNO NCW in de Malietoren. Druk bezocht. Ik wandel met mijn echtgenote die daar als VNO bestuurslid ook is naar het station, en loop door naar het Novotel aan het Spui voor het jaarlijkse pre openingsdiner van het Festival Winternachten. Die opening wordt verricht door Alexander Rinnooy Kan, met een sterk verhaal over cultuur en tolerantie. De focus van het festival is de buitenlandse cq migrantenliteratuur en de invloed op Nederland. Begonnen met Indonesië en Suriname is de focus verbreed naar herkomstlanden en, breder, wat vroeger de Derde Wereld heette. Marieke Bolle , cultuurwethouder in Den Haag, heet de gasten welkom en daarna houdt de Zuid-Afrikaanse schrijfster Antje Krog de key note speech. Het debat met haar en twee schrijvers uit India en China over de Westerse koloniale “schuld”en de verschillen in o.m. literatuur en cultuur tussen Noord en Zuid is interessant en bij vlagen scherp. Er heerst een prettige tolerante sfeer. Na tienen nog een korte nazit en naar huis. De mail wacht.