Gemeente Wassenaar - week 23 Electorale fragmentatiebom op 9 juni

week 23 Electorale fragmentatiebom op 9 juni

Vrijdag

Vrijdag een goede “veeg”ochtend met allerlei telefoontjes en achterstalligheden. Een journalist vraagt mij naar mijn persoonlijke beleving van de begrafenis in Wassenaar van het door een wandelaar gevonden babylijkje in november vorig jaar. Je draait dan de film nog eens terug, en beseft hoe bizar en gruwelijk dit toch was. Ik hoop het, net zo min als een paar andere nare zaken van de laatste maanden, een geweldsmisdrijf en een zwaar ongeval in het dorp, niet meer mee te maken. Tegen elf uur is er een mooie oploop van mensen in feestelijke kleding voor de uitreiking van een koninklijke onderscheiding . De betrokkene , Evert Louwman, weet zelf van niets, en wordt in zijn mooie nieuwe auto- museum door een vriend opgehaald terwijl hij nog in een overall, traditiegetrouw, auto”s aan het poetsen is. Ik mag hem met een mooie door het kabinet hier geschreven speech de versierselen van officier Oranje-Nassau uitreiken. Na afloop praten we na de toast op HM in de warme zon even na, waarbij ik hem wel even plaag met de in de speech zo geprezen bescheidenheid en de grote letters waarmee de firmanaam tot twee maal toe op de muur staat geschreven. We zetten het gesprek voort in de tuin van zijn fraaie huis achter de Kievietslaan, een aangename fietstocht. Uiteraard blikken we ook terug op het andere grote object, de dierentuin, waarvoor nog geen bestemming is gevonden. Iets voor de naaste toekomst. Terug op de Paauw een uur laatste stukken en de weekeind tas prepareren. Om 3 uur in ijltempo op de fiets naar het NIAS, aan de noordkant tegen de duinen aan in Rijksdorp. Ben op tijd voor het afscheid van professor Wim Blockmans, scheidend rector van “onze Wassenaarse universiteit”. Wim is als goede vlaming een man van het fraaie woord en weet dat goed te benutten voor een afscheidsrede die drie kwartier langer duurt dan voorzien. Mooi thema, On Liberties, maar ik word ietwat zenuwachtig van de logistiek. Gelukkig kan ik mijn eigen afscheidsspeech nog net voor zessen afsteken, en verlaat dan fluks de tent. Van huis uit naar Delft, de sociëteit van het Delftsch Studenten Corps, Phoenix, in mijn Leidse jaren ook wel ietwat spottend “Cafe Spoorzicht”genoemd. De burgemeesters van de kring Haaglanden hebben daar nu jaardiner. Jammer dat ik het boeiende middagprogramma  in Delft moest missen, maar de eigen gemeente ging weer eens voor. Ter sociëteit krijgen we olv collega Bas Verkerk van Delft en de voorzitters van Vereniging en Sociëteit een rondleiding waarbij wederom blijkt dat tradities, mores, overal van belang blijven. De praktische betekenis dat  slechts een 10e jaars per paard langs de balustrade mag gaan is gering, maar het verhaal mooi. We eten  in de zeer naar boeken ruikende bibliotheek waar eveneens meer dan 100 jaar traditie op ons neerziet. Buiten is het lang licht en is het uitzicht dramatisch aan het veranderen: nog steeds spoor, maar de contouren van de tunnel-eindelijk- worden zichtbaar. Leuk om met diverse collegae en partners bij te praten . Half elf thuis.

Zaterdag

Zaterdag de nodige huiselijkheden, waardoor de open dag van BplusC in Leiden er bij inschiet. Ik fiets naar de Paauw om even te kijken naar de opbouw van podium en andere voor het  Paauw open lucht concert  zondag benodigde zaken.. Veel vrijwilligers van de Lions zijn druk doende. “s Middags rijden we naar goede  vrienden in Warnsveld, bij Zutphen, voor de zo langzaamaan traditionele voorjaarssessie in de tuin. De kinderen vermaken zich zeer met elkaar, en zelfs een 16 jarige vindt verstoppertje leuk: homo ludens. Ver na middernacht veilig thuis.

Zondag

Zondagochtend zie ik dreigende donkere wolken. De schade valt mee, we houden het met een paar druppels net droog. De New Dutch Academy, Trio Wielinga en Susanne Roels maken prachtige muziek op een podium in het water van de Paauwvijver, er zijn veel mensen op afgekomen, kortom een groot succes voor de jubilerende Lions van Wassenaar-Duin en de RABO. Ook de kleinere sponsoren doen goed mee, vaak met krampjes met lekkere hapjes en drankjes. Goed dat we als gemeente ook nog een klein bedrag in dit mooie event hebben kunnen steken. Als het nu nog een mooie nieuwe jaarlijkse traditie zou kunnen worden is het helemaal super.

Om kwart voor twee krijg ik een lift van Jos Huijzer naar  HGC. We arriveren in de rust met op het bord een 1-0 achterstand tegen Bloemendaal, en die had groter kunnen uitvallen hoor ik. We banen ons een weg in de stromende regen met veel publiek naar de tribune waar HGC in de tweede helft nog goed terugkomt maar Bloemendaal slaat terug. Een strafcorner in de laatste minuut van Ashley Jackson gaat er net niet in. Jammer, maar wie weet-aldus ook Guus Vogels, de wonderkeeper van HGC- toch nog zaterdag een kansje in de tweede play off ? Weer thuis laten we de regen de regen en gaan we naar Amsterdam voor het laatste weeekend van de Russische galerie van kunstliefhebber en kamerkandidaat (PVDA) Jacques Monasch aan de Keizersgracht in Museum Geelvinck. We kopen nog een klein werkje uit 1980 dat er verdacht “oud”(1900) uitziet. Mooi die nep impressionisten, dat doen ze handig die Russen. Daarna naar Haarlem naar onze galerievrienden aan de Gedempte Oude Gracht, eerst in de galerie (Annee) en daarna thuis. Het is ook daar toch een moeilijke tijd qua verkopen. “s Avonds bijlezen na een bij de Wassenaarse Japanner gehaalde “gemaks”maaltijd.

Maandag en dinsdag

Maandag en dinsdag worden andere dagen dan gedacht. Niet zondagavond mee naar de VNG in Leeuwarden, maar thuis werken aan een speech voor een begrafenis van een goede vriend, en ter plaatse de begrafenis aan elkaar praten. Zwaar, maar het moet en het moet goed. We zijn “s avonds behoorlijk moe, zowel fysiek als emotioneel. Dan is de bank thuis ene goede hangplek. Dinsdag bijkomen bij een “vrije”ochtend, voor het eerst in jaren geen B&W want rest van het college in Friesland bij de VNG. Wilma Atsma smst me regelmatig hoe het daar gaat. Behalve het wel erg Spartaanse hotel in de Oldeberkoop gat het wel goed zo te lezen. Prima en jammer dat te missen, ook voor het “wij”gevoel. Dat deelt de nieuwe wethouder, Dienke Dekker, dan met mij, ze is nu op een al geplande korte vakantie. Door het wegvallen van B&W en VNG is er wel ruimte een spontaan campagnebezoek van premier en lijsttrekker Jan Peter Balkenende aan de Wassenaarse weekmarkt  mee te maken. Hij oogt wonderbaarlijk fris en energiek, maar een 36 uur is het toch einde oefening. De CDA karavaan doet er die dinsdag van alles aan en aan de inzet ligt het niet. De tijd om stukken te lezen en anderszins af te doen tot half vijf wanneer ik naar de Pieterskerk vrienden in Leiden ga. De vergadering is altijd in de eeuwenoude regentenkamer, prachtig. We spreken over de toekomst van de Vrienden, ombouwen tot een soort Raad van Advies ? Bij de scheidende Duitse ambassadeur is er een rij “tot Lobith”zoals oud kamervoorzitter Frans Weisglas aan mij (en de Telegraaf) zegt. De SG van BZ, Ed Kronenburg, doet de deur boven voor mij open waardoor ik opeens voor het vertrekkende echtpaar Laufer sta. Bedankt Ed, maar natuurlijk voel ik me wel een beetje voordringer.. Ik bedank Laufer voor zijn inzet ook in ons dorp op 4 mei. Op de binnenplaats zet de Telegraaf me met collega Jos Som van Kerkrade op de foto. Bij het vertrek bots ik tegen Jozias van Aartsen met wie ik snel bijpraat over brandweer en politiezaken. Thuis haal ik mijn vrouw op en fiets in een buitje naar de nabijgelegen Braziliaanse residentie waar het echtpaar Menteiros ons als eregasten een diner aanbiedt met vele Wassenaarders en een enkeling uit het “buitengebied”, nl Amsterdam en Versailles. We bewonderen de schilderijen van Thera in het koetshuis en zijn middernacht thuis.

Woensdag

Woensdag vroeg op, verkiezingsdag. Wat zal het worden.. Loek Hogeboom en ik praten met de benen op tafel-figuurlijk dan-bij. Er komt het nodige op de politie af: bezuinigingen, discussies over (re)organisatie en huisvesting. Twee medewerkers van Berenschot spreken met mij over plannen voor een opleiding politiek-bestuurlijke verhoudingen en gevoeligheden, een onderwerp waar ik al jaren colleges over geef. Oud medewerkster Lille Witsen Elias, nu consultant bij BMC, komt langs en praat me bij over haar “klussen”. Boterhammetje in de Paauw en bijpraten met Wilma, daarna een tochtje met Alexander aan het stuur van de gezinsvolvo langs de stembureaus. Behoorlijke opkomst. Ik moet de WOP missen want nog zaken op kantoor. Thuis een snelle hap, breng mijn vrouw naar een afspraak in Den Haag en tel nog een uurtje mee in bureau de Paauw waar de opkomst zeer behoorlijk is. De regels worden goed nageleefd, en merkbaar is dat de voorlichting over meenemen (cc”s) van identiteitsbewijzen goed heeft gewerkt. Het blijkt ook “s avonds bij het tellen een incidentloze dag te zijn geweest, hulde aan de vele leden van de bureaus en de hulpploegen van (jeugdige) tellers. Op de Paauw neemt de stapel VVD biljetten een flinke plek in en zo blijkt later op de avond de Wassenaarse uitslag ook in zijn geheel. De avond in de Paauw wordt in het begin niet druk bezocht, later druppelt men wel binnen. Ik ga nog even sfeer proeven bij de eigen partij in strandtent Doen in Scheveningen, waar ik kwart voor een binnenkomt in luide discodreun. Alexander Pechtold hangt uitgeteld in een stoel, de ogen op het TV scherm gericht. Daarop is het lang een nek aan nekrace tussen VVD en PVDA, maar om half drie valt een PVDA zetel aan de Dieren, en is het over en uit. D66 flcutueert van 10 naar 11 en weer terug. De uitslag laat een zeer gefragmenteerd politiek landschap zien emt grote verschillen binnen Nederland. Een lastige formatie dient zich aan. Vanaf half drie “s nachts kijk ik weer thuis naar het TV scherm. Dus een wel heel korte nacht, mag geen naam hebben.

Donderdag

Het Presidium om 8 uur is dan ook een goede wake up call, zeker als de gemoederen over een aantal procedure kwesties hoog oplopen. We komen eruit, en ik maak met griffier Henriette een opzet voor de informatieve bijeenkomst van de raad de 21e over Kerkehout. Om kwart over negen spring ik in een politiejeep, we gaan alle basisscholen in Wassenaar  langs om verkeersdiploma”s en cadeautjes aan de met 0 fouten geslaagden-best een grote groep- uit te reiken. Op elke school een vrolijk praatje voor de enthousiaste scholieren en de zo betrokken leerkrachten. Leuk om te doen en het blijkt dat kinderen een mooi onbevangen beeld hebben van “de burgemeester”(en wellicht een iets minder onbevangen beeld van “de politie”). Voor ons beiden goede PR, en voor mij leuk om nu eens in alle scholen binnen te komen. Enkele van de negen ken ik immers al goed. Ook aardig de onderlinge (cultuur)verschillen te zien. Om 3 uur zijn we klaar en praat ik bij met Wilma. Er zijn veel lopende grote onderwerpen die onze aandacht en sturing en die van het college als geheel vragen. De tandem BM/secretaris moet dan vlekkeloos functioneren en dat doet hij, een voorrecht. Na een snelle fietstocht naar de super voor enige voeding voor onze lieve puber ga ik op de fiets door naar de Burcht, een fraaie instelling voor ouderen aan de Jonkerlaan. Daar neemt een markante vrijwilliger afscheid, Rob Meijer, bijna 12  jaar steun en toeverlaat van vereniging en stichting. Ik mag hem de gemeentelijke legpenning uitreiken, en dat is een grote verrassing. De bewoners en bestuursleden en vrijwilligers zitten klaar voor het periodieke diner, en dat wordt hiermee extra feestelijk.

Afscheidsetentje voor Cynthia McLeod en mij als bestuursleden van Winternachten in Bistrot de la Place op de Plaats in Den Haag. Cynthia, dochter van oud president Ferrier van Suriname, dit jaar op bijna 100 jarige leeftijd overleden, is somber over Suriname na de verkiezing van Bouterse, en gelijk heeft ze. Bij het etentje zit ik naast de schrijfster Nelleke Noordervliet die mij het verschil uitlegt tussen het schrijven over situaties of gebeurtenissen (te doen) en over karakters (moeilijk). Ze blijkt ooit voorzitter te zijn geweest van het Letterenfonds waarvan ik nu voorzitter mag zijn en dat schept een band. Half elf thuis en dan een blik op de bewerking door Jos Wienen, collega in Katwijk , van een artikel dat hij en ik schreven over bestuurlijke organisatie van Nederland. Het wordt geplaatst in Binnenlands Bestuur als we het met een-derde inkorten, en dat doen we dan maar, licht zuchtend. Om een uur het licht uit.

Snel naar...