week 18, 19 en 20 Verdriet en bisonwodka
De werkdagen in halve weken zijn ook altijd wat anders dan anders. Vrijdagochtend 7 mei werk ik papierachterstand weg, heb mijn eerste afstemmingsoverleg met Fred Sanders (die zo vriendelijk is een feestdiner bij de American Women Club zaterdag over te nemen). Van 13 tot 17 uur spreek ik samen met collega Elbert Roest van Laren in de Paauw met diverse kandidaten voor burgemeester of andere publieke functies. Mooi werk om te doen al die zo verschillende mensen toetsen op geschiktheid voor ambten. Chauffeur Piet Ooms van de onvolprezen B tax komt met zijn a.s. bruid langs , ik zal het huwelijk dinsdag sluiten. Lekker thuis op de bank gegeten en met een oude vriend uit Den Haag naar Haarlem, naar de Filmschuur voor Hurt Locker. Veel (oorlogs)geweld maar ook indringende dilemma’s over de oorlog in Irak. Amerikaans maar kritisch, en een prijswinnaar bij de Oscars. Haarlem is eigenlijk vanuit Wassenaar dichtbij !
Zaterdag naar Schiedam, we willen beiden heel graag de expositie van multitalent Alex van Warmerdam zien. Dat lukt gelukkig ook, en we watertanden bij de mooie gouaches, affches, maar vooral de schilderijen. Wat een uniek talent. We lopen in de stad bij zijn atelier/galerie ‘huiskunstenaar’Jacques Tange tegen het lijf en gaat met hem en Belinda even op de Italiaanse piazza (de Giro komt maandag langs !) een hapje eten. Het kan niet missen: we treffen collega Wilma Verwer die trots is op het binnenhalen van de Giro (‘voor een luttel bedragje’). Ik ben van binnen wel blij dat we het niet hebben gedaan, zelfs de simpele Proloog en vertrek van etappe 1 van Olympia’s Tour in 2008 naar Wassenaar kostte veel tijd, energie (en geld !).
Net op tijd terug om in het mooie nieuwe zwembad de opening te doen van de gemeenschapsruimte (er moet nog een naam worden verzonnen na het aloude ‘vooronder’ in het voormalige Sterrenbad) van de WZK. In mijn speechje verhaal ik over de zeer lange aanloop. Blij dat de ruimte er is en dat het ook zakelijk goed is geregeld tussen gemeente en WZK. Dhr Matthijssen zorgt weer goed voor zijn club. In de stromende regen op de fiets naar huis, niet ver, maar ik doe een omweg via de (kunst) Molen. Mooi werk, maar tegelijk raak ik met deze en gene bestuursleden in een ingewikkelde discussie of er geen ‘spannender’kunst zou moeten komen in onze Molen.
‘s Avonds eten we in Castricum bij vrienden Nico en Emmanuelle. Hij is topadvocaat in Amsterdam en gaat vaak recht in tegen het Openbaar Ministerie. Gesprekken tussen ons vieren gaan vaak over dilemma’s als verdedig je elke ‘boef’.. Middernacht aanvaarden we de terugreis, het blijft koud.
Zondag kan ik niet naar Heren 1 van de Kieviten, maar ook niet naar de opening in de Paauw van werk van Brigitte Wawoe. We hebben een familieverjaardag te vieren in Breezand, bij Den Helder. Op weg daarheen doen we een stopover in Amsterdam bij de Hermitage aan de Amstel. Prachtig gebouw, prachtige expositie , ‘Van Matisse tot Malevitsch’. Wat een cultureel ondernemer is die Ernst Veen toch… Zeven uur terug uit Den Helder, we halen Aurel op in Amsterdam en eten in ons favoriete eetcafe Boulevard in Oost. ‘s Avonds papier en mail.
Maandag 10 mei agenda doorploegen met Emy, veel beslissingen om dingen te doen, een enkele keer kan het gewoon niet. Maar altijd afwegen. Martin Evers , waarnemend brandweercommandant , komt langs. Het regiokorps draait lekker, ik brengt wat Wassenaarse puntjes in en informeer naar de laatste loodjes van de regionalisering waar het gaat om de losse einden en (frictie) kosten. Evers is een solide nr 2 in de organisatie met veel Haagse ervaring. Periodiek overleg met Jeanet Louter over personeelszaken. We hebben er wel een paar, er gaat hier en daar wat mis met enige vertraging als gevolg. Twee aansturende gemeentes ook ‘best’ een uitdaging….Directeur Spradling van ASH belt om het belangrijke gesprek van woensdag met mij en de Greef voor te bereiden. We moeten we zo langzaam aan wel uit gaan komen met ASH rond boerderij ter Weer.
Dan het-verwachte-droeve bericht van het overlijden van Hans Dijkstal, een eminent vriendelijk en bijzonder mens. We zagen het aankomen, ik ben er de laatste maanden vaak geweest, hij woonde met Anneke vlakbij ons huis. Toch komt het bericht hard aan. Ik fiets ‘s middags langs Anneke om erover te praten en even te overleggen over de herdenking in onze gemeente. Per slot van rekening was hij heel lang raadslid maar ook een paar jaar wethouder. Met Emy en griffier Henriette buig ik me over zaken als het plaatsen van een rouwadvertentie namens raad en college in diverse kranten en het sturen van bloemen. Maandag crematie in besloten kring, waar ik toch ook een paar Wassenaarders verwacht te zien. Aan het VNG blad dat commentaar vraagt geven we de naam van oud wethouder Barning door. Ik doe een kleine herdenking op Radio Midvliet. Ik bel met Thom de Graaf die heel nauw met Hans samenwerkte in Paars I en met name II. Hans bond ook mensen van andere partijen tot en met Groen Links. We zullen hem enorm missen, vooral als aimabel mensen mens.
Ik fiets om 12 uur naar het Johannahuis voor een bezoekje aan en een persmoment ten gevolge van het ter plekke klaar maken van nieuwe paspoorten en ID kaarten voor bewoners die niet zo vaak en/of makkelijk in het Gemeentekantoor komen. Goede service die we al eerder leverden.
Daarna directeur Wim Weyland van Museum Oudheden Leiden op bezoek, ik ga toetreden tot de raad van Toezicht daar. Een gezond museum met een ondernemende directeur. We bereiden de e.k. vergadering voor en wisselen info uit over de onderlinge omgang directie-RvT. Met Sau Lan van Golberdinge overleg ik over het al dan niet schrijven van een brief aan Minister Eurlings over de Rijnland Route. Hoe belangrijk ook voor Wassenaar zeker in de optimale variant, we hebben afspraken gemaakt over de (vertrouwelijke) onderhandelingsinzet met de gedeputeerde eind april, en ik heb niet zo’n behoefte om weer naar buiten te treden. Zoeterwoude blijkt deze week dezelfde mening toegedaan.
Daarna overleg met Sau Lan en collega medewerker Wanda Vermeulen olv wethouder Henk de Greef en mij over het boerderijenlint en de Horsten. In velerlei opzichten een ingewikkeld en gevoelig dossier. We komen verder. ‘s Avonds een uur op bilateraal gesprek in het Voorschotense raadhuis met collega Jeroen Staatsen, en een blik op de verbouwde woning van secretaris Wilma Atsma. Tegen achten bij vriend en collega Ruud Nederveen met wie ik alles en iedereen doorneem, maar ook inhoudelijk over de bestuurlijke organisatie na 9/6, en wat vinden wij beiden zelf ? Er zijn nuances tussen ons over samenwerking en samenvoerging. In slecht weer iets na tienen thuis, valt mee..
Dinsdag B&W-we missen onze Kees Tukker. Door deze tweede meivakantieweek is alles wat raar, veel mensen weg o.w. secretaris Wilma Atsma. Met Patricia Vogel, programmamanager samenwerking Voorschoten/Wassenaar, bereid ik de agenda van de Stuurgroep voor. We focusen op de a.s. samenvoeging van de afdelingen financiën. Helaas vorderen we met de kwartiermaker die dat (en andere service unit zaken) voor gaat bereiden minder dan we hoopten. Om 15 uur trouw ik Piet en Jitske, een klein feestje voor hen en de talrijke familie en vrienden. Het is op elke leeftijd een ontroerend gebeuren, en in dit geval extra omdat Piet nog maar vrij kort weduwnaar is en in de benadering steeds groot respect voor zijn overleden vrouw doorklinkt. Ik improviseer mijn toespraakje en dat loopt goed. Mix van serieus en kwinkslag, fijn om te doen. Ik doe een telefonisch interview over politiek bestuurlijke gevoeligheid, wat dat is en hoe we onze mensen daarin trainen. Met notaris Jeannine Geurts spreek ik een Haags etablissement over een aantal lopende zaken. Ze is enorm blij met de opening van haar nieuwe , mooie (molen) pand door Eurocommissaris Neelie Kroes. Heel attent om even subtiel te informeren of ik me niet gepasseerd voel-nee dus, integendeel, we zijn allen trots op onze dorpsgenote Neelie. Of ze premier(e) wordt zien we later wel weer, eerst dit kantoor open. Ik dwaal een uur door een mooi Mauritshuis tijdens een open huis rond een paar interessante Vermeers. De vervalsingen van van Meegeren zijn ook een thema, waarover Boymans in Rotterdam het nodige toont. Haagse en Amsterdamse kringen cirkelen ook om de schilderijen. Thuis om 8 uur en dan Midvliet en lekker op de bank en achter de computer.
Woensdag een belangrijk gesprek samen met wethouder Henk de Greef en de leiding van Ash, de Amerikaanse school, over Ter Weer. De directeur wordt vergezeld van zijn president commissaris, van Duitse nationaliteit. Het zou immers een gesprek zijn van ‘generals only’. Uiteraard maken we daarover de nodige grappen. Het wordt een heel goed gesprek waarin we zeer tot elkaar komen, nu de uitwerking nog, want ‘the devil is in the detail’. Ik neem op me een samenvatting van de conclusies op te stellen. Daarna naar Amsterdam voor een bestuursvergadering van de NCDO, waar de werving van de nieuwe directeur op een haar na is gevild. Het wordt, zo blijkt later ook naar buiten toe, Frans van den Boom, een man met een groot en gevarieerd internationaal gezondheids verleden. Hij krijgt de niet geringe taak intern en extern vertrouwen op te wekken in de nieuwe NCDO als kenniscentrum. Onderweg een en al vliegramp in Tripoli. Ik vrees voor de komst van Alexander Pechtold naar de WOP en die wordt bewaarheid . Ik bel een paar keer met hem maar er is een afspraak tussen alle partijen en die begrijp ik, en dat zullen de bezoekers van de WOP ook doen. Na een gesprek met een D66 bestuurders kandidaat uit Arnhem rijd ik naar de nu ingetogen WOP. Het netwerken en doornemen van Wassenaars nieuws komt niettemin op gang en dat is ook een van de functies van de WOP, dank aan Andre en Roel. Op de terugweg merk ik dat de Haagse college- onderhandelaars al weg zijn uit de Hagenhorst van hun retraite. Ik vind nog wel uit hoe ze het vonden. Woensdgavond na achten lekker thuis.
Hemelvaart een cultureel en familiedagje , we gaan via Amsterdam naar Laren voor het Singer museum. Daar tref ik bij de Art Nouveau expositie zowaar drie vazen met afbeeldingen van de Paauw, de Dorpskerk en Duivenvoorde. Bijzonder ! Ik zal eens een balletje opwerpen bij de directeur van het Rijksmuseum of ze toch niet in plaats van het depot even in onze Paauw kunnen staan. Na familiebezoek aan Utrecht eten we een hapje in het Hoekje, prima eetcafé in ons eigen dorp. ’s Avond glas wijn bij CDA coryfee Marnix van Rij, zijn vrouw zit in Kansas.
Vrijdag voor dag en dauw op en drie dagen naar Polen om het restant kapitaal van een Stichting ‘Nederland helpt Polen’ te liquideren, dwz uit te keren aan een gezelschap van amateur historici die zich bezig houden met het Mennonitische erfgoed. Tussen Nederland en met name de Mennonieten uit Haarlem e.o. en dit deel van Polen (Gdansk en omgeving) bestaan nauwe banden, en het gebied lijkt ook erg op de Nederlandse delta en polders. De reis verloopt voor mijn twee reisgenotes met hindernissen, ze blijven op Eindhoven steken. Ik vlieg met een tussenstop in München en arriveer op tijd. In twee dagen gaan we langs het Nederlandse consulaat, de binnenstad van Gdansk en talloze mennonitische ‘memorials’, kerken, kerkhoven en andere sporen van hun aanwezigheid. Wel aangrijpend grafstenen uit de 18e eeuw met Nederlandse , maar vooral ook Duitse teksten.
Dit hele gebied is natuurlijk Duits resp Pruisisch gebleven. Met twee journalisten van de atermapioen maken we zaterdag een mooi tochtje over een kleine rivier, watersport heeft hier de toekomst mits de infrastructuur verbetert. In het Duits spreken we velen onderweg, dat is hier zonder meer (nog?) de ‘lingua franca’. We logeren in een schattig familiepension dat me aan vakanties op de Veluwe doet denken met bordspellen in een kast met een kleedje erover. Een Duitse familie is op zoek naar de ‘roots’van oma. Bij de vele maaltijden-Polen houden erg van eten wordt goed gegeten en vooral gedronken. De ene na de andere wodka verdwijnt achter de kiezen, waarbij vooral de bison wodka favoriet is. In de fles zien we een staartje van dit edele dier. Al met al lichtelijk vermoeiende dagen, zeker als ik zondagochtend om 4 uur moet opstaan om de vlucht van tegen zessen uit Gdansk te halen, via Warschau naar Schiphol en rond elven thuis. ‘s Middags lekker in het zonnetje-tot veel meer ben ik niet in staat-bij Bloemendaal-HGC, op inivitatie van mijn collega in Bloemendaal. HGC gaat er flink in met 6-2, maar de play offs waren al gehaald. ‘s Avonds een politiek gesprek en vooral veel kranten en papier. Ik tracht niet te laat naar bed te gaan.
Maandag 17 mei begin ik extra vroeg met het periodiek overleg veiligheid. Er komt iemand langs met klachten over de Wassenaarse horeca. Noteer die klachten voor het overleg eind deze maand met de sector. Ik hecht daar waarde aan om met elkaar in goede en minder goede tijden zaken die in het dorp spelen, door te nemen. Zoals bijvoorbeeld Koninginnedag die niet 100% goed is verlopen. We kijken ook vooruit met een delegatie van een van onze hockeyclubs, HGC , naar de aanstaande play off wedstrijden. Ze hebben dan wel van Bloemendaal verloren en staan geen 1 maar 2 , maar die mogelijk 2 of 3 thuiswedstrijden vragen natuurlijk aandacht en sturing vwb verkeer, parkeren en orde. Daarna ga ik op deze mooie ochtend naar de crematie van Hans Dijkstal. Op Ockenburgh is een beperkt aantal persoonlijke en politieke vrienden aanwezig. Familieleden en een enkele persoonlijke vriend spreken indrukwekkend over een indrukwekkend mensen-mens. De eigenschappen waar Hans zo bekend mee is geworden, zijn aimabele karakter, zijn opgewektheid, zijn doelgerichtheid, zijn liefde voor de jazzmuziek en de sport, en vooral zijn interesse in de medemens komen ruimschoots aan bod. Ook ik laat mijn gedachten en herinneringen de vrije loop zoals over die keer dat ik met hem meereed uit Groningen na onze Raad van Toezicht-zitting bij het Prins Claus conservatorium en hij mij, net voorgedragen voor benoeming, mooie Wassenaarse verhalen uit zijn tijd als wethouder en raadslid vertelde. Na afloop napraten met vooral VVD collega’s uit de Kamer zoals Johan Remkes. Maar ik zie ook mensen uit ons dorp en de toenmalige collegae fractieleiders uit de kamer als Paul Rosenmöller, naast uiteraard Thom de Graaf. De sfeer is natuurlijk droevig, maar ook op een bepaalde manier licht en dragelijk, ook door de jazzmuziek: helemaal Hans eigenlijk.
Terug is het even de knop omzetten naar de dagelijkse zaken. Ik praat met Wilma Atsma, net terug van een weekje Wadden, de lopende actualiteit door. Daarna een extra college waarin we zowel bij de raadsvergadering van die avond als bij de gevolgen van het vertrek van Kees Tukker stilstaan. Een door het anders dan anders lopen van de maandag korte driehoek met Henriëtte en Wilma. Ik teken een berg stukken en vertrek naar Den Haag waar in het VNG gebouw een besloten ronde tafel plaats heeft over internationalisering en de rol van gemeentes in het algemeen en de VNG in het bijzonder. Leuk om met collega’s van Deventer, Nieuwegein, Doetinchem , Rijswijk en Almelo en een enkel raadslid, griffier , secretaris en andere ambtenaar om de tafel te zitten voor dit door Felix Rottenberg bevlogen geleide gesprek dat zijn weerslag zal krijgen in een VNG publicatie. De discussie draait vooral over de motivatie om de internationale dimensie te betrekken : van normatief/moreel tot praktisch/eigen belang. Gelukkig verzanden we niet teveel in het hoe , maar spreken we vooral over het waarom. Om 19 uur snel terug naar de Paauw waar de raad een paar uur in beslag neemt maar ook omdat ik de voorzittershamer krachtig hanteer zijn we wel voor elven klaar. Bestemmingsplan Villawijken, riolering de Kieviet en de Jaarrekening komen goed door de Raad en dat is een prestatie van alle betrokkenen. Bij de insprekers over het bestemmingsplan is, naast de schok der herkenning bij vaak ‘oude’ kwesties, wel veel overlap met de carrousel fase. Nog eens goed nadenken over een optimaal gebruik van de tijd in en door de Raad. Na afloop praten we in kleine kring na.
Dinsdag eerste Stuurgroep in de nieuwe orde van de colleges na de verkiezingen. We spreken over de samenwerking tussen de afdelingen financiën op weg naar de samenvoeging en staan stil bij zaken die (even?) wat minder goed gaan in de personele sfeer. Heidagen tussen de twee colleges en de twee raden zijn voor derde week juni vastgelegd. Jeroen Staatsen zwaai ik op de fiets uit, en dat kan van de interim secretaris en wethouder Freddy Blommers (nog) niet worden gezegd. Wij gaan verder met de Wassenaarse agenda: een presentatie door BVR van de plannen voor de Groene Buffer (maar: wanneer gaat die er komen in relatie tot de locatie Valkenburg en hoe gaan de diverse mechanismes daartussen, w.o. de financiële, lopen). Daarna een relatief korte reguliere B&W, gevolgd door een indringende sessie met het gehele MT over de uitwerking van het collegewerkplan. In een deel met in groepjes gesplitste discussie kunnen we gelukkig lekker naar buiten: de zon schijnt en dat wil je ook als bestuur wel eens meemaken na die barre winter. Aan tafel een goed gevecht tussen ambitie en (financieel) realisme. Wordt vervolgd, maar in een krap tijdschema tot eind juni in de Raad. Snel op de fiets naar de supermarkt voor boodschappen: ik heb twee keer kookdienst. Het koken zelf wordt wel erg laat, want Presidium en napraten met twee fractievoorzitters over uiteenlopende zaken neemt alles bijeen bijna 2 ½ uur. We eten om dik half negen, de kleine man ondergaat het welwillend, hij is het in dit a typische gezin wel gewend. Daarna wacht post, mail en de terugkeer van Marleen. Om tien uur ga ik nog even naar het staartje van de installatie van het nieuwe college van Leidschendam-Voorburg in Huize Swaensteijn. Ik kom vooral voor oude D66 makker Jerome Schellings, eerste wethouder voor D66 ooit daar maar ook voor voormalig gemeenteambtenaar in Wassenaar, Heleen Mijdam. Ook Henk de Greef duikt op met een (partij)attentie voor haar. Een boeiende ontwikkeling in een mooie loopbaan.
Woensdag een bijna geheel Haagse dag: regionaal college, veiligheidsregio, burgemeesterslunch en DB Haaglanden. We proberen voortgang te maken met de benoeming van de nieuwe commandant regionale brandweer. De posities zijn nu wel helder. In een pauze voor de lunch en bij de Leidschendams-Voorburgse lunch zetten we de laatste puntjes op de i voor wat betreft de collegevorming. Pijnacker en Den Haag moeten nog doorkomen. Ik slenter een half uur over het Plein door het vroege einde van de lunch. Daar onderga ik de rituelen van weleer in mijn kamertijd: een rijtje kamerleden op een podium midden op het Plein die allen instant antwoorden moeten geven op ingewikkelde vragen en dilemma’s, dit keer de positie van gevluchte kinderen betreffend. Ik tref alweer Antoon Claassen maar nu op een totaal andere plek dan de Paauw. Het DB Haaglanden is ook wat zoekend en tasten op de valreep van de overgang van oud naar nieuw. Ik krijg een sombere debriefing van de resultaten van het MIRT overleg die later weer wat minder somber (b)lijkt te zijn. We spreken lang over de tweede oeververbinding Rotterdam, mede vanwege het a.s. overleg met Rotterdam regio. Terug in de Paauw een inhoudelijk gesprek met de collega van Midden Delfland Aernoud Rodenburg, beiden vergezeld van een ambtenaar over het probleem jeugd, alcohol en veiligheid. Wij zijn door het regionaal college gevraagd een gespreksnotitie voor te bereiden over de meest wenselijke bestuurlijke aanpak van dit complexe probleem. In eerste aanleg leggen we de praktijkervaringen in onze beide gemeentes naast elkaar maar we staan ook stil bij de pro’s en contra’s van een leeftijdsdrempel van 18 , w.o. de haalbaarheid. Na het afwerken van een stapel ‘te doen’ snel naar huis om in een kwartier een visje in de pan te gooien en te verorberen. Om kwart voor zeven haalt vriend en mededorpsgenoot John Manheim mij op om me te vergezellen naar de bijeenkomst in Amsterdam voor 600 jaar Nieuwe Kerk in aanwezigheid van Hare Majesteit. De avond is gevarieerd (Geert Mak, Job Cohen, orgel door Gustav Leonhard, moderne muziek van Merlijn Twaalfhoven die optimaal de bijzondere akoestische eigenschappen van de kerk benut) . Netwerken na afloop en net voor middernacht thuis.
Donderdag vroege koffie en overleg op de Paauw. Daarna naar Amsterdam, Felix Meritis, voor de laatste ledenvergadering van de NAPK die ik voorzit als interim voorzitter. Alweer een tijdperk(je) voorbij, tijdperkje, want deze organisatie bestaat pas een dik jaar. Maar afspraak is afspraak, het interim bestuur wijkt voor een echt nieuw bestuur. Jammer dat er nog geen echte voorzitter is, de vice neemt het nu waar. Heerlijk weer aan de Amsterdamse grachten, een feest. Ik rijd naar de Huddestraat bij het Amstel Hotel voor een waarneming van het bestuur van het literatuurfonds waar ik ben voorgedragen voor benoeming en onlangs door de Minister van OCW benoemd. Het eigenlijke werk gaat 1 juli in, een moment waarop ik ook de lijst nevenfuncties in een update ter kennis van de Raad kan brengen. Per saldo zal het tijdsbeslag gelukkig eerder iets minder dan iets meer zijn. De professionaliteit van staf en bestuur van dit literaire fonds boezemt vertrouwen in.
Onderweg een paar hands free telefoontjes, w.o. met de collega van Katwijk over MIRT, Valkenburg en het VNG congres. In de Paauw maak ik het staartje mee van een verjaardagsviering in ‘huiselijke kring’ van Henk de Greef (daags voor zijn echte grote afscheid als dorpskapper), Laura, Carla de Glopper en onze Conny. Tussen 5 en 6 nog twee overleggen met Alexander en Jos Huijzer. Ik werk de mail af tot half zeven en race op de fiets naar ‘China’ zoals ik ambassades en residenties pleeg aan te duiden. Bij de Chinese Ambassadeur tref ik op het terras en later aan tafel de SG van BuZa, Ed Kronenburg die zo’n goede rol speelde in Libië, de ambassadeurs van Rusland en het Verenigd Koninkrijk en de afscheid nemende DG van de Chemische Wapens Organisatie, Pfirzer. Na afloop praat ik nog wat na met de Chinese Ambassadeur over Wassenaarse zaken. Terug op de fiets in het schemer met nog net fluitende vogels , over de Landgoederenroute. Bijzonder einde aan een bijzondere week. Morgen mee met gemeentepersoneel- uitje naar Alkmaar dus vroeg op om tijdig de bus te halen. Of dat gaat lukken….