Gemeente Wassenaar - week 17 Een week vol plechtigheden

week 17 Een week vol plechtigheden

Koninginnedag vroeg op om de ambtsketen op te halen op de Paauw en met Alexander de ceremonie(s) door te lopen. Onze vlag thuis is zoek, gelukkig springt Alexander met een reserve exemplaar in.

Tegen tienen op een druilerig Dorpsplein, prachtige plek, maar jammer van de ontbrekende oranjezon. We wikkelen de ceremonie als gepland af waarbij Excelsior excelleert met nieuw repertoire. Voorzitter van de Oranjevereniging Jan Stallinga pakt zoals vaker breed uit met een beschouwing over de stand van de samenleving. Ik refereer aan fietsende Oranjes eerder van de week bij kasteel Duivenvoorde, gelukkig het kan nog.

Na afloop komen we, ook volgens traditie, bijeen in de Dorpskerk waar geld wordt aangeboden voor de verdere restauratie van het fraaie orgel. Marleen en ik zitten keurig vooraan tussen het dominees echtpaar, niet geheel in lijn met de scheiding van kerk en staat maar een kniesoor die daarop let. De oranjebitter vloeit zelfs in de kerk en later in de nog steeds druilerige Langstraat bij het standje van de Winkeliersvereniging.

Gelukkig is er toch nog koffie aan de kop van de Langstraat, zij het geen echte koffietafel meer, jammer. Ook de vrijmarkt plooit zich na veel discussies en licht “gedoe” goed, de Berkhei is zoals we zelf ter plekke constateren, goed vol en in de Langstraat is ook enige jeugdige activiteit op de bekende kleedjes. Wat minder goed gaat is later op de dag het enorme lawaai en tegen elkaar opbieden van de cafés In Oranje en Rickie’s Feest. Dat moet en gaat in de toekomst anders bespreek ik ook met betrokkenen. Leuk dat er eind van de middag veel mensen op ons mini pleintje zijn, maar het moet wel leuk blijven zodat je elkaar nog kan verstaan. Muziek als ondersteuning van een feest en niet als een verstoring.

In de middag bezoek ik met het bestuur van de Oranjevereniging de zuidelijke Wassenaarders op het Zandje, een uniek stuk natuur. De familie Kalff heeft net als in de laatste decennia weer water en electra vanuit de aanpalende tuin aan de van Calcarlaan ter beschikking gesteld. De talrijke jeugd vermaakt zich prima tot en met glijden en skelteren toe. Ik laat de borrel schieten om de prijzen uit te reiken bij Blauw Zwart, onderlinge jeugdtoernooi. Ook al een traditie. Andre van Herk ontbouwt mooie plannen voor het gebied van de Mansveltkade. Na vijven drinken we een glas bij Willem van Moort en zijn Marion in hun mooie nieuwe huis aan de Schouwweg. Marion schildert ook daar weer mooi. Uiteraard blikken we terug en vooruit, van verkiezingen tot kunst en cultuur in het dorp.

‘s Avonds eten we bijclubgenoot en Leids stadsadvocaat (plus van andere gemeentes) Rob en Sheila Lever aan het Leidse Plantsoen. Zij wonen ingeklemd tussen Elco Brinkman en een studentenhuis, de ene kant is beduidend luidruchtiger dan de andere..Weekeinde is weer druk. Zaterdag bowl ik, zij het ondershands, de eerste cricketbal bij een match op Groen Geel (prachtig terrein!) tussen een Nederlands veteranenteam wier roem is ontstaan in 1972 toen het een Engels topteam versloeg en Indiase expats. Mooie sport om te zien al moet je er veel tijd voor nemen… Veel huiselijke plichten en boodschappen in Den Haag en Wassenaar. ‘s Avonds familie van vaders kant te eten.

Zondag in de stromende regen een happening op Duindigt ter ere van de Engelse veteranen (vliegers) ter ere van operatie Manna, de voedseldroppings aan het einde van WO II..Ik leg doorweekt en verkleumd een krans, wat zullen deze dappere oudere heren nog meer verkleumd zijn. Duindigt maakt verder, het is niet anders, een belabberde indruk. Wanneer gaat daar nu eens de bezem door? Ik reik ook een prijs uit aan de jonge winnares van de Peerdepietenrace van de Utrechtse veterinaire studenten. Een mooie corporale traditie uit het Utrechtse, voor een oud Leidenaar natuurlijk een hele eer om te doen.

Daarna een uurtje loungen in de kantine van Blauw Zwart bij de business club. Bekende Wassenaarders als-uiteraard-Andre, maar ook twee wethouders (Fred en Kees) en Bert Ooms. Een Wassenaarse zanger, ex Rotterdammer, geeft me een CD tje met twee levensliederen en zegt dat hij me een goeie burgemeester vindt. Fijn om te horen. Thuis eten en werken, maar met een vakantieachtig einde van de avond: we gaan samen naar de film (ja, gezellig..), in Delft, Shutter Island, Scorsese als regisseur en een mooie rol van Di Caprio. Hitchcock anno 2010.

Maandag wordt Henk de Greef 60, ik was zaterdagmiddag al even in de zaak bij de laatste knipbeurt. Een jong monument in alle opzichten, en ras Wassenaarder. Hij kent iedereen en alles. Mooi om trouwe klanten te zien als Rik Komor met ik meen 39 dienstjaren sur place in de zaak. Politieoverleg in het Gemeentekantoor, even wennen aan plaats en tijd. De brandweercommandant zorgt thuis voor zijn kinderen, dus dat overleg valt uit. We zijn gelukkig allemaal mensen en er wordt toch altijd goed geblust. Een student wil zijn afstudeerscriptie wijden aan het fenomeen burgemeester en publiciteit en zaagt me door over weblogs, perscontacten etc.  Met Wilma Atsma spreek ik de week door, zo ook met Alexander en Emy. Ik bereid me voor op 4 mei, en kijk naar het draaiboek, de speech en de bijzondere aspecten van de Duitse ambassadeur die meedoet op onze uitnodiging. Ik telefoneer met een enkeling die daar moeite heeft, vind het van belang dat persoonlijk uit te leggen.

De Britse veteranen komen naar de Paauw om ook daar over Manna te spreken voor de Historische Vereniging Oud- Wassenaar en genodigden van de gemeente. De Britse Ambassadeur Paul Arkwright is ook aanwezig  en spreekt ons aardig toe. Na inleidingen van Robert van Lit en Cees Neissingh van de Historische Vereniging wisselen we geschenken uit waarbij ik van de veteranen aardige gestes mag ontvangen. Bijzondere mensen! Hugo van Zuylen, nu 80, vertelt over zijn eigen jeugdherinneringen aan Manna. Een zeer geslaagde bijeenkomst waarbij onze Paauw weer goede diensten verleent.

Ik wikkel zaken af op kantoor en bezoek collega Staatsen in zijn werkkamer in Voorschoten. Er zijn wat lopende zaken die rustige afstemming en goed doorpraten vereisen, zaken waar je doorgaans niet aan toekomt. Half zeven gaan we uiteen waarna ik onze secretaris Wilma Atsma even thuis bezoek om ook even bij te praten-geeft me ook gelegenheid haar verbouwing te inspecteren. Daarna een avond eten en praten met collega Ruud Nederveen in Bloemendaal. Er is veel bij te praten maar we slagen er ook in het thema “bestuurlijke organisatie” te behandelen.

Dinsdag een vroege B&W vanwege diverse (4 mei) plichten. Daarna praten en lunchen we informeel in iets kleiner gezelschap verder. Ook iets waar je niet altijd aan toekomt. ‘s Middags werk ik het papier weg en ga met de weduwe van Erik Hazelhoff Roelfzema, Karen, en haar schoondochter naar Erik’s graf en monument aan de Schouwweg. Een bijzonder moment. Ik waardeer zeer dat Karen bij elk bezoek aan Nederland (ze woont nog steeds op Hawaï) langskomt. De kennismaking met schoondochter Patricia Steur is de eerste maal, zij is topfotografe. We scheiden van elkaar met de opmerking “tot morgen”, want dan zien we elkaar weer bij het 5 mei  defilé in Katwijk.

Dodenherdenking verloopt ondanks enkele logistieke “leerpunten” heel goed. Ambassadeur Laufer houdt een goed verhaal in de Nederlandse taal, en door het wegvallen van de microfoon komen mensen in een kring om hem en ons heen staan, geeft een mooi gevoel van verbondenheid. Na afloop drinken we in een vrij groot gezelschap koffie in de Kieviet, bevalt ook goed, na zoiets wil je even napraten.

Thuis schrikken we, onze zoon was op de Dam met zijn vader, gelukkig heeft hij behalve de schrik er niets aan overgehouden, maar Marleen belt lang en vaak. We verbazen ons weer over de wonderlijke gebeurtenissen die Nederland de laatste jaren bij voortduring lijken te treffen. Goed dat Majesteit zo kordaat de draad ter plaatse oppakte.

Woensdag een  halve vrije dag, de een werkt, de ander niet. Supermarkten open, kleine winkels niet. Het is in Nederland nog immer rommelig geregeld met 5 mei. Gelukkig heeft Wassenaar dit keer-jubileum- een estafette met het bevrijdingsvuur te verwelkomen, ik doe dat om half elf op ons Dorpsplein. Petje af voor de 17 lopers, de ene fietser, en dank aan de sponsoren. Gezellig dat er in het dorp nu eens iets gebeurt met 5 mei, plannen voor een bevrijdingsconcert op het Burchtplein sneuvelden voorlopig (?), want de samenzang met de oudere bewoners van de Willibrord is een mooie traditie, maar alleen binnen en voor betrokkenen. Ik bezoek die een uurtje later in de middag na een bezoek aan een deel van het Katwijkse defilé. Alles is oranje in deze wel zeer oranjegezinde gemeente. Collega Jos Wienen doet het allemaal prima. Ik ga met de Canadese ambassadeur voortijdig weg, hij moet zijn premier op Schiphol afhalen, ik ga naar de Willibrord.

In de ochtend ontvangen Marleen en ik journaliste Maaike van Houten van Trouw, daar wordt gewerkt aan een kleine serie portretten van “gemengde “(in politieke zin) huwelijken en andere familierelaties. Leuk om antwoord te geven op de vraag wat je ergert in die andere partij.. En dat is ook weer niet zo veel… ‘s Avonds een etentje met CDA kleur: Meindert Stolk met partner en Dymphna Vree, nog steeds trots op haar k.o., met haar man.

Donderdag toch een soort halfvrije dag, de wethouders zijn zonder uitzondering afwezig. Ik teken en regel dus wat meer, maar de afspraken zijn te overzien. Bijzonder is een lang telefoongesprek (de afgesproken lunch sneuvelde door vakanties) met Ruud Lubbers over de toekomst van de NCDO, waar ik lid van het bestuur ben. Fenomenaal hoe Lubbers steeds (tussen) conclusies trekt , kan mij iets voorstellen bij de ervaringen van leden van de ministerraad destijds. Voormalig hoofd personeel en organisatie Jan van Gerven komt “in afscheidsaudiëntie” langs, dat Wilma Atsma op mijn verzoek in mijn werkkamer is om laatste zaken voor haar vakantie te overleggen is geen probleem, we doen het gesprek  genoeglijk a 3.

Terugkijkend merk je dat er in 2009 wel heel veel is gepasseerd, niet in de laatste plaats het afscheid van de vorige secretaris. Dat soort ingrijpende zaken mag nu wel even wat minder.  Ik teken en regel alles af en ga half vijf naar huis. Gras maaien, lekker eenvoudig maar wel zwaar handwerk. Tot zes uur het dorp in voor boodschappen, want er komen een neef en een oud medewerker van Marleen op de (eenvoudige) maaltijd. Leuk jong volk, leerzaam om de (a.s. en net ex) dertigers te beluisteren. De een zal BZ gaan verlaten (was politiek assistent van Frans Timmermans, stas Europa en cultuur) de ander wil daar misschien wel gaan werken. Met een scheef oog zie ik dat Feyenoord (toch) wordt opgerold door Ajax. Tsja, Ajax is gewoon beter, maar mooi wel dat Twente kampioen is geworden. Er is rechtvaardigheid. Ver na twaalven naar bed, want de eerste resultaten van de Britse verkiezingen komen binnen. Fenomenaal knappe BBC uitzendingen, daar kan onze publieke omroep nog wat van leren..

Ivm Hemelvaart zal de volgende weblog niet voor dinsdag 18 mei gepubliceerd worden.

Snel naar...