Gemeente Wassenaar - week 13 Paasvrede ruw verstoord

week 13 Paasvrede ruw verstoord

De vrijdag is anders dan anders, immers Goede Vrijdag. Eerst even nog onze zoon in Voorschoten op de trein naar Amsterdam gezet, het is al stiller op de weg dan anders. Daarna een uurtje weblog schrijven op de Paauw. Er rinkelt zelfs een telefoon, iemand zoekt een wethouder. Speel graag voor telefonist. Om half elf in de auto naar Leiden, parkeren in de vertrouwde Doezastraat. Kocht ik vroeger als student bij de Geus de kruidenierswaren. Overal mensen in zondagse kledij soms met partituren onder de arm op weg naar , in het jargon, de “MP” in de Pieterskerk.

Voor aanvang en in de pauze op het Leidse stadhuis veel netwerken, Stan Huygens is er ook en doet twee MP’s op een dag, want de “echte” (betwist door collega Lenferink van Leiden) is daar. De uitvoering is dit jaar wonderschoon, met de sopraan als hoogtepunt. Je zit op het puntje van de (harde) stoel genageld. Met Alexander Pechtold praat ik even bij in de garderobe, want koud is het nog wel. Tussen de middag gaan veel gesprekken over de moeizame Leidse collegevorming. Job Cohen is er voor het eerst, uiteraard met zijn Lidy. Half drie verder, en tot half vijf weer op het puntje. Zie Leidse wethouders vermoedelijk voor het laatst op hun stoel, rare overgangsperiode van oud naar nieuw.

Na afloop naar Amsterdam voor twee boodschappen op uiteenlopende plekken. We halen het net voor zessen. Na een koffie in Café de Fles aan de Prinsengracht te eten bij Joop Wijn en vriend. Ik heb veel debatten met Joop in de Kamer gedaan, met staatssecretaris Job Cohen in “Vak K”. Zo is de cirkel weer rond. Marleen en ik zijn op hem en  Patrick zeer gesteld en het is een groot plezier hun mooie nieuwe grachtenpand en de bewoners te ondergaan. Heel laat thuis, en veel politieke debatten achter de kiezen.

Zaterdag veel huiselijks in Wassenaar, onderbroken door een fantastisch cultureel event in een Voorburgse loods, waar Joop en Charlotte van Caldenborgh hun vrienden hebben genodigd een uniek beeld van Richard Serra te komen bezichtigen. Een enorm formaat, met giga hoeveelheden staal en een imponerende totaal beleving als je door dit kunstwerk loopt. Aan tafel verder over de Nederlandse politiek met Ivo Opstelten, die net als ik heel trots is op deze Rotterdamse Wassenaarder(s). We gaan node nog voor de muziek van viool en piano weg want de winkels dreigen al te sluiten en dat is met Pasen lastig.

‘s Avonds eten we bij een oude Leidse makker in Park Klinkenberg in Warmond/Teylingen. Zondag matige weer, dus veel binnenwerk. Eind van de middag ouderwets met zijn tweetjes naar een goede film (Nowhere Boy over John Lennon/Beatles) en een goede Thai in Den Haag. Niet te laat thuis. Maandag beter buitenweer maar net na een flinke beurt in de tuin ratelt de mobiel die altijd onder handbereik is. Ik schrik, een levenloos lichaam van een jonge vrouw in een villa aan de Koekoekslaan, en een vermoedelijke dader die ik wel eens heb ontmoet, doende als hij was met diverse kwesties, van de verbouwing van de villa tot de Deventer moordzaak. Het komt dichtbij me maar vooral ben ik ontdaan door het geweld door een persoon aan een ander persoon aangedaan. Hoe kan het zo ver komen? Ik pieker de hele middag maar kom-natuurlijk-niet verder. De politie en met name het OM sturen hier als eerste en ik stel me regelmatig op de hoogte van het nieuws dat nu ook op alle denkbare sites losbarst. De kranten zullen niet achter blijven schat ik.

‘s Avonds nog enigszins van slag de knop om naar gasten, deels uit de politiek althans als “ex” : Marjet van Zuylen, oud Kamercollega en haar partner uit het bedrijfsleven. Onderwerpen laten zich raden,De Telgraaf pakt flink uit dinsdagochtend, maar we hebben in het dorp (gelukkig) geen belegering zoals recent in Dordrecht en Zierikzee. Ieder drama is ook weer anders.

Met Voorschoten aan tafel voor een vroege Stuurgroep. We lopen de samenwerking na die in beide raden ook weer goed is ontvangen (raadsbrief). We filosoferen over de samenwerking naast die van de gemeentelijke staven tussen de brandweer en politie. Voorlopig niet op de agenda maar de aandacht waard. Natuurlijk zijn er de regiogrenzen.

Een korte en krachtige B&W. Met Henk de Greef bereid ik een volgend werkbezoek aan de Horsten voor. Er liggen plannen cq intenties voor sloop en nieuwbouw die nu wel concrete aandacht en aanpak vereisen, en dan moet je weten waar je het over hebt. Met de rentmeester en zijn adviseur rijden we weer langs diverse panden aan de Raaphorstlaan en in de buurt van de Eikenhorst. Aan alle panden kleeft een soms nare historie. Het ene resterende boerenbedrijf bloeit en groeit.

Terug in de Paauw aan de slag met stukken en plichten, een foto van Jan vd Plas voor een veiligheidsposter in Haaglanden kader en een  briefing op Buitenlandse Zaken over een nucleaire conferentie en ontwapening in kader van de burgemeesters voor de vrede. Kom weer oude bekenden uit een heel ander circuit tegen zoals Ko Colijn van Vrij Nederland die ik daags erna op de radio hoor. Toeval bestaat niet. ‘s Avonds onverwacht thuis, en dat is een luxe; radiogesprek met Midvliet over nieuw college, ziekenbezoek in de buurt en stukken en mails.

Woensdag naar de garage in Leiderdorp, want de APK geldt voor iedereen. Met Tiny vd Feltz en Marc van Dijk om de tafel over de koffietafel of alternatieven op Koninginnedag, idem over de kindervrijmarkt die we nu eens echt op de Berkhei willen concentreren.

Een oude bekende uit Haagse kringen, Ben Heinrichs, ex secretaris van Wim Kok en Ad Melkert, oud gemeentesecretaris in Schoonhoven en nu partner bij Leeuwendaal interviewt mij over de rol van de burgemeester bij P&O beleid. Leuk gesprek. Met Wilma Atsma bereid ik een paar personeelszaken voor, en daarna in grotere kring (de vrienden uit Voorschoten) een sollicitatiegesprek voor de functie van Kwartiermaker. De stevige kandidate wordt goed op het rooster gelegd, nu de procedure netjes verder afmaken met de volgende stappen. Het werkt toch bepaald  niet slecht zo met twee gemeentes die samen dingen doen w.o. aansturing van mensen (en processen). We beschouwen na met een boterham en belanden in kleinere kring nog even op het terras van de Paauw. Met het voorjaar at last op komst een genot.

Uit mijn ooghoek zie ik bekenden de Paauw ingaan richting vergadering over (nieuwe) landhuizen. Wouter Jong, Genootschap burgemeesters interviewt me over de rol van de bm bij crises en rampen, zulks nav het vreselijke auto-ongeluk van ¾ oktober 2009. Ik besef opeens met schrik dat de moord precies een half jaar daarna plaats vond. Een oude bekende uit Leiden, vm locosecretaris, Otto Scheepbouwer, al lang inwoner van ons dorp, bezoekt me om te danken voor de bloemen voor zijn 50-jarig huwelijk en om aandacht te vragen voor een niet goed afgehandelde brief met een bescheiden klacht richting gemeente. Moeten we wel proberen te doen, beantwoorden van brieven, en dat niet alleen om het nieuwe boetesysteem bij niet tijdige beantwoording te ontlopen. Ik neem het mapje mee voor Wilma.

Die zie ik met Marc van Dijk, Wim en Laura bij de aardige bestuursleden van Weteringpark. Eindelijk weer een wijkwandeling en beduidend minder koud dan in maart in Oostdorp. Een mooie, ruime en groene wijk met kleine aandachtspunten zoals wateroverlast op de paden, de hangjongeren op het speeleiland (kreeg al eerder aandacht van de gemeente) en een enkele verkeerssuggestie. De huizen zijn hier afwisselend en vaak ruim met mooi uitzicht op het landelijke groen. Een modelwijk. Met raadslid Margaret de Vos van Steenwijk erbij heffen we rond zessen een glaasje op de toekomst van de wijk. Wim Issendonck noteert, registreert en rapporteert aan de organisatie en B&W.

Op de fiets in een lichte druil naar huis, uurtje ontspanning en dan in ijltempo op de tweewieler naar de Konijnenlaan, diner bij de Thaise Ambassadeur. Onderweg passer ik de “crime scène” op de Koekoekslaan, en maak een praatje met de dienstdoende agent. Bizar. Aan tafel blijkt hoewel deels buurtbewoner bijna niemand ervan af te weten.

Ik beland in diverse buitenland onderwerpen die mij nog wel van vroeger bijstaan zoals de democratie in Albanië, de betogingen in Thailand met de rode T shirts van de Thaksin aanhangers en een cultuurproject in Gstaad met Zwitserse en Nederlandse kaas. Wel apart zo’n buitenlandse enclave in het dorp, ben ook de enige Nederlander aan tafel. Iedereen zegt zonder uitzondering blij te zijn met het gastvrije Nederland of spreken ze de burgemeester naar de mond?

Donderdag weer naar Leiderdorp, met als straf een flinke file op de A4. Ik moet namelijk naar Den Haag om college te geven aan het ROI in de Muzenstraat. Leuk werk om met midden niveau ambtenaren te oefenen op politiek-bestuurlijke advisering. Ik speel achter elkaar gedeputeerde en minister en geef aanwijzingen hoe de presentaties te verbeteren. Tijd voor een rustig moment met meegenomen stukken, een lunch met een oude bekende van BZ in Schlemmer en een vergadering van de NCDO in Hotel Eden Babylon.

Terug in de Paauw een personeelsgesprek over een verhuizende ambtenaar en voorbereiding op een wel heel apart werkdiner bij de Ambassadeur van Iran op zijn schitterende landgoed Wiltvanck. Zonder twijfel de mooiste residentie in Wassenaar. Met wethouder Henk de Greef loop ik op uitnodiging van de Iraanse chef de poste door het park om de stand van de aanplant te aanschouwen. Er is wat bij maar er moet ook wat weg. Het gesprek is constructief zo ook over een nog liggende fiscale kwestie. Over mensenrechten en nucleaire kwesties zijn we het minder snel eens maar dat is te verwachten. Er is in ieder geval een dialoog. De Ambassadeur is niet content met het binnentreden van betogers dinsdag in zijn kantoor in Den Haag en dat valt te begrijpen. De residentie krijgt uiteraard aandacht, dat spreekt. Tegen negen uur terug op de Paauw en aan het werk.

Terugkijkend: mooie Paasdagen, maar het drama knaagt en krast.

Snel naar...