Gemeente Wassenaar - week 11 Witte en zwarte rook

week 11 Witte en zwarte rook

Vrijdagochtend vroeg licht ik het MT in wat er na de verkiezingen, althans in mijn beleving, gaande is aan processen die leiden tot een nieuw college van B&W. De ambtelijke organisatie is daarin uiteraard niet alleen in geïnteresseerd, maar ook ten nauwste bij betrokken. Ik schat niet in dat de portefeuilleverdeling, nu nog in de schoot der goden verborgen, geheel zal aansluiten bij de indeling van het Gemeentekantoor, maar we kunnen wel proberen ermee rekening te houden.

Met Rob Milders, de ervaren ex directeur van Duindigt en groot kenner van de wereld van de draf-en rensport neem ik recente ontwikkelingen in dit “wereldje” door. Ik doe dat met het oog op het door mijn collega van Wolvega/Weststellingwerf genomen initiatief voor een breed onderzoek naar de toekomst van de sector. Milders is niet alleen een kenner van de historie en de complexe verhoudingen, maar weet ook goed de sleutelpersonen te identificeren. Die vergen een kritische toets voor wat betreft hun rol in de toekomst. Duindigt als complex gaat ons als gemeente ter harte juist vanuit het perspectief dit unieke gebied groen en duurzaam maar ook economisch rendabel te (laten) houden.

Programmamanager samenwerking Voorschoten-Wassenaar, Patricia Vogel, praat me bij voor de a.s. Stuurgroep, waar stukken over o.m. ICT en de juridische advisering voorliggen. Ze schrijft goed en helder, maar we moeten wel zo goed mogelijk borgen dat er besluiten worden genomen en dat die ook worden uitgevoerd. De aansturing door twee gemeentes stelt geheel eigen eisen.

Na enig papier en belwerk tijd voor de lunch, een bijzondere, want de Zonnebloem doet goede werken op de nationale Doe dag: Wassenaar doet, de opvolger van de Make A Difference Day. Vrijwilligers en klanten van de Zonnebloem eten een feestelijk hapje op de Paauw en de bestuurders serveren. Pim van de Locht doet het weer met zwier, zo kort na ons debuut met Parnassia. Ik verontschuldig mijn echtgenote, landelijk voorzitter van de Zonnebloem, ze zit in de SER. Ach, die agenda’s…

Ik rijd naar Amsterdam  voor de bestuursvergadering van de Nederlandse Associatie van Producenten van Podiumkunsten (NAPK). Op de agenda o.m. de zoektocht naar mijn opvolger, ik zit “slechts” het interim bestuur voor. Die zoektocht is niet eenvoudig, we vissen met dit soort functies vaak in dezelfde bestuurlijke vijver. Een wild plan om met een oude makker naar de film te gaan in Den Haag valt in het water, maar daar staat tegenover dat buren met een nieuw huisdier-een kat van het ras Mainerancoon, geheten Dumbledore, Perkament uit Harry Potter-een goed excuus voor een glas wijn is.

Zaterdag huiselijkheden, en ‘s middags naar de “pre-opening”van de tentoonstelling van David Bade in het GEM, Museum voor Actuele Kunst van het Haagse Gemeentemuseum. David is een bijzonder kunstenaar die we thuis in zijn atelier hebben leren kennen, met op zijn 40e al een indrukwekkende loopbaan achter de rug. We maken voor het eerst mee dat een door ons in bruikleen gegeven schilderij op een museale expositie hangt, bijzonder. David vertelt een groep die hij rondleidt trots op zijn “community art” project in een Vogelaarwijk in Liverpool. Het is een man die velen in beweging brengt. ‘s Avonds eten we met twee collega burgemeesters, onderwerpen aan tafel laten zich raden zo tussen de lokale en de landelijke verkiezingen. Goed om elkaars ervaringen te vergelijken.

Zondag bezoek voor de jarige Marleen, ervoor en erna aan het werk. Maandag het gebruikelijke opening week overleg met Alexander en Emy, een gesprek met de Willibrordus Woningbouwvereniging over de opening van de woonvoorziening aan de Haven 14 april, overleg met de griffier, driehoek met haar en secretaris Wilma Atsma, met Wilma afzonderlijk, met de Duinrell directie over het besloten feest van onlangs en de seizoensactiviteiten dit jaar (en de vraag hoe met verkeersdrukte om te gaan) en een mooi moment: de ondertekening van de intentieovereenkomst met de andere WBV, de WBS,  over het aanpakken van de Warenar. Die kan wel wat “oppimpen”gebruiken, en meer dan een verfje.

De gedachte is dat de WBS als beheerder van het zorgcomplex next door in en met de Warenar een aantal voorzieningen gaat realiseren die het complex als geheel aantrekkelijker maken ook in relatie tot het podium dat we allen willen handhaven en verbeteren. De uitwerking komt, maar het beginsel ligt nu vast.

Via het NIAS, onze Wassenaarse universiteit, waar de Lorentz/NIAS lezing plaats vindt van professor Gill van de RU Leiden over de rol van statistiek en de waarschijnlijkheidsberekening bij criminaliteit, ingeleid door Alexander Rinnooy Kan, rijd ik naar Haarlem. Daar bestuur Toneelschuur-thema, hoe kan het anders, de bezuinigingen.

Om 8 uur breng ik op verzoek van de lokale D66 afdeling een bezoek aan Alkmaar waar fractie en bestuur intensief met elkaar in beraad zijn over de collegevorming, de deelname van D66 daaraan en de wethouderskandidatuur. De bijeenkomst neemt meer dan 3 uur en is redelijk uitputtend. Na middernacht thuis.

Dinsdag een vroege B&W, zonder de zieke-scheidend-wethouder Pim van de Locht. Op zijn terrein hebben we aantal knopen te hakken die voor individuen van belang zijn. We doen dat zo zorgvuldig mogelijk. We spreken verder over de uitbreiding van de American School en een aantal bouwplannen.

Op de fiets naar Voorschoten-de lente breekt aan, eindelijk ! Heerlijk om zo in de open lucht de werkdag op te leuken. Aldaar natuurlijk met een scheidend wethouder (Kleiweg) en een blijvende burgemeester (Staatsen) over een aantal samenwerkingszaken gesproken en uiteraard over de wederzijdse formatiegesprekken. Marc van Dijk fietst terug, ik blijf voor de tweede ronde selectiegesprekken hoofd personeel en organisatie. We besluiten beide kandidaten te “assessen”.

De terugweg wordt gekenmerkt door tegenslagen: met een luide knal en flink gesis knapt de band van mijn schitterende nieuwe fiets. In de afweging moet ik besluiten tegen alle fietserslogica in, door te fietsen want de plicht roept in de Paauw. De band wordt daardoor geheel aan gort gereden, het is niet anders.

Om half vijf een glaasje en een gesprek met een van de gulle weldoeners die ons in staat stelden de collectie van de Nieuwe Haagse School aan te kopen. We geven een kleinigheidje als uiting van onze dank. Henk de Greef en ik spreken met de gast over een andere collectie die een plusje in de huisvesting verdient. Om half zes het bestuur van het nieuwe Utrechtse Symfonieorkest, dat ik mag voorzitten. De directeur praat ons in razend tempo bij over alle plannen en ambities, en met een vaste sponsor in de vorm van een uitvaartonderneming TAP, gaat dat behoorlijk goed voor een nieuw orkest dat zich in de sector moet invechten.

Met raadsleden Fred Sanders  en Eva van Rijen-Kernkamp rijd ik mee naar de herdenkingsbijeenkomst voor Hans van Mierlo in de Rode Hoed. Bomvol en hoewel indrukwekkend genoeg , lichter dan de uitvaart zelve. Els Borst vertelt heel geestig over de  bijzondere ontmoetingen, gelardeerd met eten, met Hans over een mogelijk ministerschap. Ruud Lubbers is onnavolgbaar creatief in taal en gedachten. Jan Terlouw en Alexander Pechtold completeren de reeks. De documentaire van Edmond Hofland, ook al op TV uitgezonden, is weer mooi. Na afloop bijpraten met partijgenoten maar ook met Frank de Grave. De perikelen in Amsterdam zijn natuurlijk thema. Middernacht terug bij de Paauw, en de fiets nog steeds lek.

Woensdag breng ik de fiets naar de Kerkstraat. Vandaar naar Zoetermeer voor, op een bijzondere plek dit keer, het regionaal college en de veiligheidsregio i.o. (brandweer, ambulancediensten). Het jaarverslag Korps Haaglanden geeft reden voor hoop en vrees. De a.s. bezuinigingen vormen wel een aanslag. Daar praten we maandag verder over met de korpsbeheerder en met elkaar. Bij de lunch in de B&W kamer van Zoetermeer een rondje collegevorming, Avalex en Den Haag culturele hoofdstad. Tegen twee uur bij een bomvol World Convention Center in Den Haag voor het grote jaarcongres van de NVBR, de Brandweervereniging. Veel brandweerfunctionarissen o.w. mijn eigen commandant Camille Michel maar ook veel collega bestuurders/burgemeesters.

Vriend en collega Bernt Schneiders, Haarlem, verhaalt over zijn vader, ook burgemeester, bij wie op het huis een sirene stond die bij alarm ging loeien. Zo sta je wel dicht bij je korps.. Thom de Graaf leidt in als voorzitter van het veiligheidsberaad, maar ook de brandweer zelf komt uitgebreid aan bod. Thema is de verschuiving van focus van repressie naar preventie, door RTL en de dagbladen ietwat kort door de bocht vertaald naar “de brandweer komt achter iedere voordeur kijken”. Dus: voordat er zwarte rook is, zien of je die kan voorkomen door goede preventie, van maatregelen in de  bouw en brandbestrijding  tot voorbereiding op snelle alarmering. De trend is echter helder en goed.  Er wordt weer driftig bestuurlijk genetwerkt.

Via de nationale dag van Tunesië aan de Wilhelminalaan in ons dorp (veel diplo en Haagse kringen) naar huis, zowaar een vrije avond. Ik zie Feyenoord in de tweede helft van Twente winnen dankzij Ron Mackaay, maar wordt voor deze zelf gegunde  ontspanning gestraft door bergen papier en mailwerk, dus weer te laat te bedde. Donderdag vroeg een medisch uitstapje voor de vermoeide voeten naar de Haagse Elandstraat tegenover een kerk waar de arts-assistent van zegt dat hij er alleen nog maar uitvaarten ziet: “we leven in een andere tijd, meneer”.

Naar Amsterdam voor het sectoroverleg dans/ballet, en rond het middaguur een aftastend overleg met de beoogd voorzitter  van een stuurgroep ter begeleiding van het onderzoek naar de draf en rensportsector. We buigen ons  als burgemeestersduo over de onderzoeksvragen maar ook over de legitimiteit van de vraag van onze zijde: welke titel hebben we als gemeenten. We besluiten ook met Justitie en LNV te spreken. Oud directeur Milders helpt ons prima bij de vragen. Telefoontjes in een klein gat van een half uur, en dan een kort bezoek aan een door David Bade georganiseerd forum in Gemak aan de Paviljoensgracht in Den Haag. Ik zit met Marjolein de Jong, D66 Den Haag en functionarissen van de gemeente Vlissingen en Den Haag in een mini forum over de “urgentie van moderne kunst in gemeentes”.

Vanwege Opruimdag een ingelast overleg met secretaris Wilma Atsma moet ik mijn bijdrage in alle opzichten beknopt houden: first things first. Einde middag loop ik met Wilma een aantal actualiteiten door met de benen bijna op tafel. Daarbij de concept verdeling qua portefeuilles die ‘s avonds aan bod gaat komen tussen de onderhandelende partijen die, via voorzitter Bert Ooms, mij hebben gevraagd aan tafel aan te schuiven. Dat doe ik ook na een korte maaltijdpauze en de aftrap van wat een inspirerende en nuttige introductiebijeenkomst voor de nieuwe raad blijkt te zijn. Ik voeg me bij een geanimeerd gesprek van serieuze onderhandelaars die zeer ver komen in inhoud en opzet van het nieuwe college. Het resultaat is onder handbereik, de witte rook komt figuurlijk naar buiten. Daarover gaan eerdaags mededelingen naar buiten. Het ziet er niet slecht uit in meerdere opzichten. Een handjevol (nieuwe) raadsleden is nog aanwezig, ik spreek de “orde van dienst” van de eerste raadsvergadering door a.s. maandag. Om half twaalf thuis, daar nog genoeg stof voor een lang nagesprek over onze beide banen. Slaap inhalen gaat nog komen.

Snel naar...