Gemeente Wassenaar - week 7 Schuld, misdaad en straf

week 7 Schuld, misdaad en straf

Vrijdagochtend ontvang ik met Conny van Tilburg de assistente van Ambassadeur Dirkse uit Moskou. Ze is Russische maar spreekt inmiddels vloeiend Nederlands, een prestatie. Dirkse vroeg me haar bij de ?inburgeringscursus?in Nederland een gemeente te laten zien en dacht aan Wassenaar. Die uitdaging pakken we dus op. Ze treft het want valt met de neus in de verjaardagstaart van wethouder Marc van Dijk. Hollandser dan dat kun je het niet hebben denk ik. Zouden ze in Moskou ook zo verjaardagen vieren?

Rond elven een goed gesprek met wethouder Henk de Greef, vlak voor zijn lange afwezigheid voor een lang geleden al geplande vakantie en hoofd beleid Arthur Cremers over hoe we grote RO/infrastructuur projecten het beste kunnen aanpakken qua inzet van personeel. Er komt veel langs aan kansen, en die moeten we als Wassenaar proberen te pakken. Hoe doe je dat doelmatig en efficiënt bij een relatief klein personeelsbestand?

Naar Den Haag voor het bestuur van de dansbrancheorganisatie. We komen bijeen in de kleine kantoren van het Nederlands Danstheater. De rest van de dag gaat aan routine en achterstanden op de Paauw. Tijd voor een gesprekje hier en een gedachte daar. Lichamelijk niet 100% vertrek ik, vergezeld van mijn echtgenote, naar het burgemeestersdiner Zuid-Holland in het Provinciehuis. Een nieuw initiatief van de actieve Commissaris, Jan Franssen. We praten bij met diverse collega's, sommigen bekend, anderen nieuw. Mijn topografische kennis van de provincie wordt verder verbeterd: Graafstroom en Bernisse. Leuk dat Ahmed Aboutaleb er ook is, we kennen elkaar van lang terug.

De in Washington afwezige Jozias van Aartsen belt me aan het einde van het diner, voor hem einde middag. Collegiaal om mij direct bij te praten over de uitkomst van de gesprekken daar met State en US Congress. De uitkomst is positief: de grondruil gaat door waarmee de verplaatsing van de Ambassade van Den Haag naar Wassenaar onomkeerbaar is geworden. Wel blijft enige zorg bestaan over fasering en tempo van die verhuizing. Druk op de ketel blijft nodig.

De zaterdag gebruik ik om het lijf wat bij te laten komen, dus geen leuke reünie van het Cultureel Verdrag Nederland Vlaanderen in Antwerpen. Ik kan wel-elk nadeel heeft zijn voordeel-aandacht geven aan een speech die mijn echtgenote als voorzitter van de landelijke vereniging de Zonnebloem (ook in Wassenaar actief) voor 6000 mensen in de Jaarbeurshal in Utrecht moet houden. 's Avonds hangen we amechtig in de touwen bij de West Wing, ook zonder Obama leerzaam.

Zondagmiddag twee bezoeken waar ik niet blij van word. Kees Overdevest is er niet goed aan toe en moet geopereerd. Ik bezoek hem in het LUMC te Leiden, waar de complete familie is verenigd. Wat een mooie familie en wat een grote betrokkenheid bij elkaar.

Daarna een oudere ex collega of eigenlijk chef vanuit Buitenlandse Zaken die nog thuis woont in het dorp maar er (ook) niet zo goed aan toe is en wiens wereld kleiner en moeilijker wordt. Daarna weer eens de lekkere Chinees van Mi Lie en stukken schuiven op de zondagavond.

Maandag een kandidaat sollicitante voor de nog altijd vacante positie van hoofd communicatie en kabinet. Daarna schrik ik op van een melding van onze politiechef Loek Hogeboom over een ramkraak-de tweede in twee weken-bij parfumerie Kühn in de Molenstraat. Ik ga er snel op de fiets heen en sta verbijsterd te kijken naar zoveel bruut geweld. We moeten snel wat doen en gaan dat doen, al was het maar tijdelijke paaltjes en/of bakken.

Overleg met waarnemend  secretaris Theo Turk op het gemeentekantoor. Overleg met de griffier en een leerzame middag bij Sociaal Contact in het Van Heeckerenhuis over huiselijk geweld. Daarna een uur lang radio bij OmroepWest: het gesprek met de burgemeester. Varieert vanuit de vele inbellers van het openbaar vervoer via drugs tot bomen kappen. Ook Clingendael en uiteraard de fietstunnel Den Deyl krijgen aandacht. Ik besluit waar van toepassing met alle bellers contact op te nemen. Gewoon de avond thuis.

Dinsdag vroeg overleg met Voorschoten, een brede delegatie over het samenwerkingsproces.  Vervolgafspraken en termijnen worden vastgelegd. We hebben er zin in. B&W verloopt goed en constructief.

In de middag een boeiende presentatie door de directeur Nationaal Archief, oud collega Martin Berendsen van de particuliere archieven van een aantal oud politici. Norbert Schmelzer en Molly Geertsema horen tot de lijst, dus een duidelijk Wassenaars tintje aan deze bijzondere bijeenkomst. Maxime Verhagen spreekt als ?ontdekking? van Norbert en vooral boeiend is de lezing van Robert Ammerlaan, nu directeur van de Bezige Bij, die als 28 jarige journalist het boek ?Het verschijnsel Schmelzer?schreef in 1973. Daarna nog kort naar de expat bijeenkomst op de 10e verdieping van de Haagse bibliotheek, waar ik net te laat kom voor het verhaal van collega Jozias van Aartsen. Een aardig praktisch boekje ?At home in Holland? wordt gepresenteerd. Uiteraard veel Wassenaarders, expatdorp bij uitstek, aanwezig. Onderweg naar huis slaat de winter toch weer toe.

Woensdag de ramkraak uitgebreid aan de orde. We komen snel tot effectieve maatregelen, en de heer Kühn is blij met de snelle aandacht. Daarna overleg over de ambulances en met name de aanrijtijden. Gelukkig worden de cijfers beter, en ook de rapportage daarover neemt in kwaliteit toe. Met wethouder Van de Locht nemen we de Wassenaarse prestaties door, en besluiten we het eerste kwartaal 2009 nog even af te wachten voordat we de eerste zwaluw als echte zomer kunnen betittelen.

De lunch brengt een verrassing. De directeur van Amnesty International Nederland, Eduard Nazarski, denkt dat ik in China heb gewoond en wil daarom mijn advies. Gelukkig heb ik wel contacten met China gehad en komen we tot een goed gesprek over hoe je effectief de goede zaak daar kan behartigen zonder direct in gevechten met de overheid te belanden.

Daarna DB Haaglanden over groen, ruimtelijke ordening en jeugdzorg. Een efficiënte vergadermachine. Met de auto naar Amsterdam voor de NCDO Jaardag in het Koninklijk Instituut voor de Tropen. In de marge daarvan nog een fusiegesprek over DOD. Diverse telefoongesprekken met het gemeentelijke ?thuisfront? over de heidagen van het gemeentelijk managementteam en de samenwerking met Voorschoten. s'Avonds een maaltijd bij mijn dochter in Leiden.

Donderdag wederom vroeg in touw met het periodieke overleg met de Oranjevereniging over Koninginnedag 2009. Praktische afspraken maar ook ideeën uitwisselen om die dag nog net iets levendiger te maken. Aan het eind van de middag met een muziekje in het begin van de Langstraat en de ?kerkgang? 's ochtend rond elven wat korter. Jan Stallinga ontpopt zich weer eens als onvermoeibaar organisator. Maar ook nu misdaad en schuld. Hopelijk komt de boete van en voor de dader nog, want die is gevlogen: om tien over negen een gewapende roofoverval in banketbakkerij Maison Kelder in de Kerkstraat. Je moet maar durven(?.). Gelukkig geen letsel voor het winkelpersoneel en de bezorger. Ik fiets erheen en doe mee aan een samenkomst in de bijkeuken/magazijn. Flinke dames maar net als bij Kühn: de klap kan nog komen. Hier lastiger om dit te voorkomen: we kunnen toch niet elke gewone Hollandse winkel onder de poortjes en sluizen en camera's zetten? Later op de dag breng ik een bloemetje langs.

En dan iets bijzonders: een paar uur netto tijd om te lezen en te praten, ondermeer met Marc van Dijk. Daar heb je baat bij met zo'n dag. We focussen weer eens op de afdeling communicatie en kabinet.

In de middag telefonisch overleg met mijn collega van Weststellingerwerf over het ingewikkelde dossier Nederlandse Draf en Rensport. Immers, Wolvega heeft, maar dan kleiner, wat Wassenaar ook heeft: een draf-en renbaan. Mijn collega Van Klaveren ken ik nog uit de tijd dat hij Fries gedeputeerde en ik ?Fries? kamerlid was. Altijd nuttig zo'n basis. Eind van de middag op de fiets naar de Haagse Schouw, het genootschap (alleen van en voor heren, maar dat gaat mogelijk veranderen) waar ik teveel moet verzuimen, en dan een toneelvoorstelling in onze eigen Warenar, van Orkater met solo door Beppe Costa, de Italiaanse Nederlander. Als Orkater fan ben ik blij dat mijn suggestie door de Warenar programmeerder is opgepakt. Nog leuker dat Beppe bereid is na de voorstelling thuis even langs te komen om over de voorstelling na te praten.

Snel naar...