Gemeente Wassenaar - week 50 De Verenigde Staten van Amerika

week 50 De Verenigde Staten van Amerika

Vrijdag vroeg overleg met twee bestuursleden van de Lions die volgend jaar een jubileum vieren en daarvoor mooie plannen hebben waar mogelijk de gemeente een rolletje heeft maar waarover nog “finetuning” nodig is. We kijken gezamenlijk naar de inhoud en, minstens zo belangrijk, het budget en manieren om daar een licht opwaartse beweging in te brengen en waar ook anderen een rol in zouden kunnen hebben.

Met mijn voor-voor-voorganger Piet Hein Schoute , Maya Meijer, archivaris Carla de Glopper en enkele adviseurs voor monumenten en cultuur een vruchtbare zitting van de Stichting Ad Gloriam Pavonis. We focussen op de mogelijkheden van restauratie en onderhoud van de diverse (on)roerende monumenten in en rond de Paauw: de badkuip, de leeuwen, de beelden en de vazen.

Met een kop koffie praat ik bij de met de plaatselijke manager van de RABO (voor Wassenaar en Voorschoten), Rob Joosten. De bank doet veel aan maatschappelijke activiteiten in beide gemeentes.

Op het Gemeentekantoor woon ik de start van de laatste voorbereidingsbijeenkomst bij voor de operatie ontmanteling vliegtuigbom zondagochtend. Veel inspanning, grote betrokkenheid en efficiënte uitvoering. Een prima voorbeeld, en dat zal ook zondag blijken.

Het vroege broodje met de mensen van de buitendienst in de kantine van het gemeentekantoor valt goed. Gesprek met de Leidse wethouder cultuur Jan-Jaap de Haan op het mij zo bekende stadhuis. Gaat over de rol van mij en oud wethouder Hennie Koek als leden van het bestuur van het Cultuurfonds en de cultuurmakelaar “namens de gemeente Leiden”.

Door naar Amsterdam voor ene vergadering van het interim bestuur van de NAPK. We brengen Aurel naar de trein op station Voorschoten (Wassenaar) en eten rustig à 2. Daarna ga ik naar de voorstelling The New Electric Ballroom van het Nationale Toneel in het nieuwe gebouw: bizar maar indrukwekkend. Ik loop niet alleen 5 Haagse raadsleden en Ferry Mingelen tegen het lijf, maar ook Minister Jacqueline Cramer. Ik gun haar zonder meer een ongestoorde vrije avond, maar neem toch een kwartiertje om over Maaldrift en de Rijnland Route te praten. Ze kan het me vergeven.

Zaterdag koffie bij een notariskantoor in het dorp en in rustig tempo de Sint-aankopen in Wassenaar en Den Haag. Boodschappen en ‘s avonds voor het eerst in lange tijd met zijn tweetjes, na een goede hap Thai,  naar de film (Inglorious Bastards, in de correcte spelling) van Quentin Tarantino. Een hele aparte film, en als je tegen harde grappen over en nav W.O. II kan, heel goed.

Zondag voor dag en dauw uit de veren want “D-day”. Alles gaat goed met de bom, en zo mogelijk nog belangrijker met de buurtbewoners die massaal zijn opgekomen voor een ontbijt in het vd Valk etablissement de Bijhorst. Prima om bij (en na) te praten over alle ontwikkelingen in dit kwetsbare gebied, en die zijn er. Frank Basters neemt ook hier zijn verantwoordelijkheid als voorzitter van de wijkvereniging.  De Amerikaanse ambassadeur komt om 9 uur en blijft enkele uren. Iets na twaalven (veilig) terug terwijl de bom zelf nog de lucht in moet aan het Wassenaarse strand. Alles gaat goed en een groot compliment aan Ton Duijndam en alle andere betrokkenen.

In de middag de indrukwekkende voorstelling over Prins Claus van John Leerdam cs in Carré. Ontroerend, en dat is ook Majesteit en Prinses Laurentien aan te zien. Dit is de vijfde voorstelling van Leerdam die ik zie, bij de eerste over de decembermoorden was ik in een vorig leven zeer betrokken en het is mooi de reeks nu voortgezet te zien. Volgend jaar wel een time out hoor ik want ja zonder subsidie…

Zondag in de vroege avond gezellig de Sint huis aan de Marielaan. We houden het op een overzichtelijk aantal leuke cadeautjes met steeds een gedicht. Wel zo leuk. Daarna aan de papierberg.Maandag “keek op de week” met Alexander en Emy. Een agenda vraagt bijna dagelijks om afwegingen en ingrepen: wat wel en wat niet en hoe richt je die in zonder onnodige stress en haast. Een heel gepuzzel waar Emy prima in zit als spin in het web. Politie overleg en daarna hetzelfde over personeelszaken met een snel gerekruteerde interim hoofd van de afdelingen p&o van Wassenaar en Voorschoten omdat een kandidaat zich plots terugtrok. Haar plan van aanpak klinkt goed.

De gemeentesecretaris blijft daarna voor weer een ronde met zijn 2-en, ten vervolge op vele soms zeer late en zeer vroege mails. Er is veel in beweging ook in beide organisaties. Horeca overleg met “de sector”. We spreken uiteraard over de gele en rode kaarten motie van de Raad, maar ook over andere lopende zaken zoals ontheffingen, overlast, promotie en een rondje langs de velden: hoe gaat het met elke zaak. Good “old” Robert Brunwin-de Jong interviewt mij voor de Ouderenkrant over de ouderen problematiek. Wordt gezien de consciëntieuze werkwijze van deze jonge veteraan vast een goed stuk (en dat blijkt later in de week ook). In Den Haag woon ik de bestuursvergadering van Winternachten bij, het Festival (mid januari) nadert en we zetten de laatste puntjes op de i. Ook hier sponsorwerving op de agenda.

Rond zeven uur ben ik aanwezig in een kerk (….) in Noordwijk, Kerk aan Zee, cultureel centrum inmiddels, voor de lancering van twee nieuwe nummers van het glossy “LEVEN”. Wassenaar doet in beide edities (Den Haag e.o. en Leiden e.o. ) mee, dat is het voordeel van een grensgemeente. Laat eten, maar wel thuis.

Dinsdag een vroege B&W, want we lunchen en praten bij met de collegae van Voorschoten. Met hen is veel bij te praten, van het Traverse rapport via de Rijnland Route tot het Huis van Voorschoten wat een heel klein huisje dreigt te worden. Uiteraard lopen we ook de lopende bilaterale zaken na, w.o. de samenwerking van de afdelingen p&o en de rollen van OR en Go ter zake.

Met Henk de Greef als gids geanimeerd als B&W in een busje langs diverse handhavings-en toezichtsplekken en dilemma’s. Zien is geloven en soms is wijsheid niet eenvoudig. Wat kun je in gemoede laten zitten of lopen? Rond vijven bezoek aan de zolder van de Paauw om ons te buigen over ruimtelijke dilemma’s tussen diverse functies: de Oudheidkundige verzameling en de fractiekamer(s). Thuis eten en ‘s avonds in het Ruime Sop Politiek Café van de VVD over veiligheid met onze brandweer en politiechefs op het podium, bekwaam bevraagd door Anouk van Eekelen.

Woensdag een buitendag met heel veel telefoons tussendoor. Leve de handsfree. In de Westerstraat in de Amsterdamse Jordaan praten we met een groepje met componist Merlijn Twaalfhoven die muziek en theater inzet voor conflictoplossing en vrede, o.m. in het Midden Oosten. Dilemma’s over partij kiezen, al dan niet gedwongen en de rol van de publiciteit. Daarna een interview in het NAPK pand aan de Sarphatistraat over de nieuwe belangenorganisatie.

Tegen twee uur ben ik paraat bij het Dagelijks Bestuur van Haaglanden. Een lange en enerverende vergadering waarbij het onderwerp Rotterdamtracé (vh Trekvliettracé) aanleiding geeft tot een levendige gedachtewisseling tussen twee gemeentes die beide menen gelijk te hebben. Ik probeer wat te bemiddelen. Daarna een personeelsgesprek op de kamer van de directeur Haaglanden met een werknemer. In de anderhalf uur die mij scheidt van het begin van een avondverplichting bij de Duitse residentie aan de Lange Vijverberg praat en kijk ik bij op het nieuwe partijhoofdkantoor aan de Hoge Nieuwstraat er vlak achter. Ik ken dit kantoor uit vroeger tijden toen het Prins Clausfonds er zat, en er is veel verbouwd. Bij Duitsland goede bekenden en goede muziek, gelardeerd met typisch Duitse wintergerechten. Tien uur thuis.

Donderdag Camille Michel in onze eigen brandweerkazerne, en dat blijft hij ook al gaan we hem aan de regio verkopen. Op het Gemeentekantoor vergader ik met Theo Turk en praat ik bij met Joost en Jan en Arthur. Nuttig zo’n rondje. De Japanse receptie heeft sushi’s, maar ik geef de voorkeur aan een plotselinge lunch in good old  Schlemmer met mijn echtgenote.

Uurtje stukken en telefoons in de Paauw en dan op naar ons buiten Hagenhorst waar de afdeling Beleid een buitendag heeft die eindigt met een gesprek van een deel van de medewerkers met een bestuurder. Prikkelend en leuk: hoe komt een bestuurder qua bestuursstijl over, hoe opereert hij en wat voor adviezen wil hij of zij (in Wassenaar allen hij..). De medewerkers blijken eerlijk en openhartig. Met een goed gevoel drink ik een glaasje mee aan de bar. Daarna nog twee “plichten” in Den Haag, de Amerikaanse “holiday reception” voor de Kerst. Ik bedank ambassadeur Fay Hartog-Levin nog eens voor haar prima rol zondag, en zij fluistert mij in het oor dat er naar alle waarschijnlijkheid goed nieuws komt uit Washington, zij moet dat alleen nog even persoonlijk ophalen rond de Kerst.

Ik bedwing mijn nieuwsgierigheid, en besluit dat geduld, maar niet te, een groot goed is. Komt tijd, komt raad, en ik heb vertrouwen in de verplaatsing van de Ambassade zonder naïef te zijn. Daarna The Hague International Spirit aan de overkant bij de Franse Ambassadeur. De aanwezigheid van een wethouder uit Leidschendam Voorburg geeft gelegenheid terug te blikken op het DB Haaglanden. Nuttige netwerkclub. Na achten thuis, en dan lekker op de bank en weer aan het papier werk.

 

Snel naar...