Gemeente Wassenaar - week 2 Kerstweken, vriezen en dooien

week 2 Kerstweken, vriezen en dooien

Vrijdag de 19e een feestelijke dag voor mijn ambtsvoorganger Herman van den Muysenberg, die een mooi schilderij van zich zelf mag onthullen. Een zorgvuldig gekozen gezelschap slaat dit gade en de speeches van hem en mij bevatten weloverwogen woorden. Velen spreken van een waardige en geslaagde bijeenkomst doe recht doet aan zijn verdiensten voor Wassenaar, en dat doet mij genoegen.  Herman en Bernadette zijn beiden geroerd.


Henriëtte Stradmeijer, raadsgriffier, heeft hier goed werk mee verricht, en ik heb dierbare herinneringen aan de mooie tocht die wij samen in de herfstvakantie 2007 naar Haarlem en Amsterdam langs diverse ateliers maakten. Uiteindelijk viel via de Haarlemse portretwinkel de keuze op        Bart Holt, en dat blijkt een goede keuze geweest. De maker is terecht ook aanwezig. Tevoren drinken we thee op mijn kamer, en Emy heeft weer de juiste cadeaus en aandenkens verzameld.


De rest van de dag gaat op aan reeksen laatste gesprekken voor het reces, thee met oud-wethouder Else van Dijk en 's avonds een fraai Weinachtsoratorium van Wassenaar Vocaliter. In de pauze praat ik met ds Van den Boom over Kerst en Wassenaar. Na afloop zeg ik enkele zangers gedag en uiteraard kom ik de dag erna  een koorlid in de AH tegen: kleine wereld.  Zaterdag wakker geschrokken met een naar bericht: twee auto's in brand aan de Lange Kerkdam. Ik ga erheen en spreek met de laconieke maar wel geschrokken eigenaar. Het lijkt op een actie vanuit de dierenbevrijdingsbeweging. Jammer en meer nog diep triest om dit in ons dorp te zien gebeuren. Je moet er toch niet aan denken dat er meer was gebeurd dan alleen auto's die branden, en dat is al erg genoeg.


Daarna veel voorbereidingen voor de Kerst, van boodschappen tot de boom die klem moet worden gezet in de pot en opgetuigd. In het laatste ben ik minder goed dan in het eerste, kwestie van kracht versus smaak. Tussendoor bezoek ik een hele aparte en ook hele late lunch bij de Iraakse ambassadeur in zijn gerenoveerde huis aan de Kerkeboslaan. Het gezelschap bestaat grotendeels uit veteranen van het Koerdistan comité die in een soort reünie herinneringen ophalen aan de strijd voor een vrij Koerdistan in de jaren '70 en later. Ik voel me een beetje een indringer. Wat een boeiende geschiedenis.

Thuis spelen we à 3 Risk, op het bord geen Koerdistan of Irak.. ?s Avonds onderuit met passende DVD's zoals Love Actually en A wonderful World. Zondag sport, familiebezoek in Breezand en de Messiah in het Concertgebouw. In het publiek veel vrienden en familie van de (talrijke) zangers. Er wordt opgestaan bij en geklapt na het Hallelujah, weer een andere, Britse traditie dan bij uitvoeringen van Ton Koopmans.


De laatste werkdagen gaan op aan veel laatste klussen en aan de kater Dizzy die voor enige onrust aan het pittoreske Havenplein zorgde. Er is veel over gezegd en (te) veel over geschreven en het was goed maandag en dinsdag alle betrokkenen in twee shifts bijeen te hebben. Ik probeer, geholpen door Eric en Otto van de gemeente, en natuurlijk de politie, de gemoederen tot rust te brengen en ?ieder het zijne? te geven. Niet makkelijk, wel nodig. Ik ga ook nog ter plekke kijken en constateer dat over vermeende feiten de beleving nog erg uiteen kan lopen.

Met politie en brandweer loop ik de laatste actualiteiten door en blik vooruit op Oud en Nieuw. De onrust bij de brandweer over de reorganisatie is nog volop aanwezig en de extra bijeenkomst de 30e met de collegae burgemeesters daarmee ondanks het bijzondere tijdstip nodig.
De laatste B&W verloopt kort en krachtig en we vegen de restjes besluiten bij elkaar en bespiegelen wat over deze eerste korte maand in nieuwe samenstelling. De samenwerking is goed begonnen. We wensen elkaar een goed kerstverlof en dito uiteinde maar komen elkaar in de praktijk nog wel veel tegen in de Paauw en in het dorp.  Ik teken een notariële akte bij kantoor Geurts en praat daar bij.
Opruimen, de bodes , het bestuurssecretariaat en gekke laatste loodjes bepalen de sfeer tot diep in de woensdagmiddag. De Amerikaanse ambassadeur komt nog met een optimistisch telefoontje over de nieuwbouw van de Ambassade.

 En zo naderen we Kerst, de temperatuur daalt, maar de stemming stijgt. Kerstavond in ontspannen gezinssfeer met weer mooie passende muziek en DVD's.  De Kerstdagen bieden een serie bezoeken, maaltijden, familie, vrienden, maar ik ga ook zitten voor een helaas lange rij telefoongesprekken met zieken en eenzamen waar je juist nu aan denkt. Ik herhaal dat met Oudjaar. Tussendoor eindeloze zoektochten naar verloren gewaande adressen voor Kerst- kaarten aan tantes, ooms en verre vrienden. Een mooi maar tijdrovend karweitje. Volgend jaar maar kaarten drukken.


Derde en vierde kerstdag gaan zo door als eerste en tweede en we besluiten de dagen erna à 2 uit te puffen. Dat doen we deels met opruimen, deels met niets doen al dan niet begeleid door film-of muziekgeluid. We halen en passant wat schade aan speelfilms in , Baader Meinhof en Conte de Noel.
Oudjaar is rustig, zo blijkt uit een dubbele rit met de politie voor en na twaalf uur. Eerder op de dag bezoeken we collega de Cloe in Schoonhoven die in zijn zilvermuseum Alexander Pechtold als feestredenaar heeft gevraagd. Leuke traditie in een bijzonder stadje.
Helaas nog steeds geen tijd gevonden om te schaatsen, want altijd weer andere dingen te doen. Ik zie met plezier bekenden rondjes draaien op de Paauw-vijver. Nieuwjaarsochtend de duik. Mijn vrees voor een shock komt niet uit: het is koud vooral aan de voeten maar het gaat. We (Jan Lammers, mijn aangetrouwde neef en ik) overleven. Bedankt  Just Haasnoot en al die anderen voor deze nieuwe Wassenaarse traditie. En gek genoeg gaat het nu weer dooien na een week vorst.


In de middag langs bij Cees Overdevest waar velen van zijn gezin zijn verzameld. Om half zeven live bij Standpunt.Café van de NCRV op Radio 1 over nieuwjaarsspeeches. 's Avonds een glas wijn met een raadslid en haar man bij ons thuis. Ik verzamel vast moed voor twee dagen  sjouwen en verhuizen met mijn zoon van Den Haag naar Luxemburg, maar wat heerlijk dat de wekker niet om kwart voor zeven maar meestal helemaal niet gaat?

Snel naar...