Week 18 Zuidbroek, Zweden en Zorgen
Vrijdag stukken lezen en B&W-tjes doen in de Paauw. In Amsterdam vergader ik in de lenteatmosfeer aan de grachten bij de Boekmanstichting over de fusie van de brancheorganisaties. De ledenraad steunt het bestuur van DOD. In een klein half uur langs de imponerende foto’s van Richard Avedon in Musuem FOAM. ‘s Middags terug in Wassenaar voor een boterham en allerlei lopende zaken. Toch makkelijk zo’n niet vol gebeitelde vrijdag.
Eind van de middag heb ik de eer de gemeentelijke legpenning uit te reiken aan een zeer bijzondere Wassenaarder, Frits Kalff in het Van Ommeren Park-Johannahuis. Frits was onder meer voorzitter van de Van Ommeren-De Voogt Stichting en de Stichting Kasteel Oud-Wassenaar (en nog veel meer). De vitale jongere oudere is een niet weg te denken figuur uit het Wassenaarse maatschappelijk bestel, en verdient de penning met ere.
Jammer om het diner met het Stichtingsbestuur te laten lopen, maar ik vergezel mijn echtgenote naar een afscheid van een voormalige collega van haar in de fraaie Janskerk in Gouda waar eerst een vesper (evensong) in het koor van de kerk plaats vindt.Gesterkt (meer door geestelijk dan echt voedsel) rijden we om half tien door naar Zuidbroek in Groningen waar we tegen middernacht arriveren. De bed and breakfast is allerschattigst maar steenkoud.
‘s Ochtends jog ik in een mooi klein natuurgebied met uitzicht op de wijdse vlakten van het Groningse platteland. We zijn hier omdat Marleen een regiobijeenkomst van de Zonnebloem moet toespreken in haar hoedanigheid als landelijk voorzitter. Ook commissaris van de Koningin Max van den Berg is er. Hij heeft duidelijk in dit vak zijn draai gevonden. We praten buiten in de lentezon na. Na de lunch naar Groningen waar we in het Museum de Waterhouse expositie bezoeken. Via mijn moeder in Utrecht rijden we naar Leidschendam-Voorburg, eetafspraak met vrienden in de Hazelaarlaan, park Leeuwenburgh. Voor mij sinds de herindeling een bekende plek. Het gebied werd uiteindelijk door een amendement van mijn hand niet bij Den Haag gevoegd.
Zondag uitslapen, sport, tuin en gras maaien en stukken. Tussendoor rijd ik naar Den Haag voor de tentoonstelling van Man Ray in het Fotomuseum en bewonder ik een ets van Picasso in galerie van Voorst Van Beest aan de Bankastraat.
Maandag begint vroeg met gezamenlijk overleg met Voorschoten ter voorbereiding op de toogdag over de Rijnland route. We bespreken onze strategie en maken keuzes. De dag zelf in museum CORPUS is aardig, maar ik krijg er niet helemaal de vinger achter wat de grens is tussen informatie uitwisseling en standpuntbepaling. Het Rijk legt drie (tot vier) oplossingsclusters op tafel die weer afwijkingen vertonen van de bekende tracés. Oppassen dat Wassenaar en belangrijker nog het groen en de groene verbindingen niet de tol betalen.
Gaat het nu om financiële beperkingen alleen of over kwaliteit en duurzaamheid van routes naast het verkeerseffect? Camiel Eurlings is vakkundig en ontspannen ook bij de besloten lunch boven, en permitteert zich een grapje over Wassenaar dat door de pomp is bij de buitenomvariant. Nee dus, en hij weet het. Asje van Dijk en hij spelen elkaar elegant de bal toe, maar waar gaat het heen uiteindelijk? We gaan met onze vrienden uit Voorschoten verder studeren en het proces beïnvloeden.
Zonder wezenlijke consensus in de regio is het moeilijk iets door te zetten dat geen draagvlak kent. Tegelijk moet die verbinding er wel komen voor zowel het Oost West verkeer als de nieuwe bouwlocatie. En dan moet de N44 er ook nog van opknappen als het even kan. Een uitdaging vol (financiële en verkeerskundige) complexiteit.
In de Paauw een extra maandag B&W waarin we de Raad die avond voorbereiden. Met name over de evaluatie van de reorganisatie en het initiatiefvoorstel van WWW bepalen we een lijn. Na een snelle uitstap naar Den Haag voor 50 jaar Nederlands Danstheater en een eenvoudige hap thuis duik ik tot een uur of elf de Raad in. Het initiatief wordt omhelsd en ingekaderd door B&W waarbij ik als portefeuillehouder personeel het standpunt vertolk. Henk de Greef maakt slagen met een bouwplan aan de Groot Haesebroekseweg, de weg waar Nico Alkemade met stil asfalt aan de slag mag. Het gaat ook nog over integrale veiligheid en millennium. Een ware carrousel en markt dus.
Dinsdag terugblikken en vooruitblikken in B&W dat tot 2 uur precies duurt. Een volle agenda. Ook veel personele en organisatiezaken. Een voorgesprek over een optreden in Voorschoten in de Heerensociëteit (als ik het goed omschrijf.). Het gesprek met de initiatiefnemers voor een ‘vijverconcert’ bij de Paauw moet ik aan Henk de Greef laten door onverwachte agendaproblemen. Daarentegen valt er opeens een ander gesprek uit. Elke dag is weer anders. Tijd om met de Ondernemingsraad te spreken in het Gemeentekantoor. Martin en Eric delen hun zorgen en wensen met mij. Tegelijk loopt het formele overleg met ‘de bestuurder’(d.w.z. de gemeentesecretaris of vervanger).
In het kantoor van de WBS aan de Starrenburglaan bewonder ik de maquettes en tekeningen voor de nieuwbouw van het Gezondheidscentrum. Later in het Presidium die avond concluderen we wel conform het gevoelen van de Raad gisteravond dat het materiaal nog een keer publiek tentoongesteld gaat worden gezien het belang van het project. Doen we n.a.w. bij de volgende carrousel 11 mei. Om 8 uur thuis. Ik volg met een half oog het JSF debat en kijk traditiegetrouw naar een aflevering van Yes Minister waarvan een Nederlandse versie in de maak is. Leerzaam voor een bestuurder.
Woensdag spreken Nico Alkemade en ik, ambtelijk begeleid, met vertegenwoordigers van de Jagerslaan, Backershagenlaan en Schouwweg over verkeersmaatregelen. Ik doe dat graag ook zelf gezien de wijkwandelingen die veel pertinente wensen en meningen uit wijken mijn kant uit opleveren. Het thema vandaag is samenhang enerzijds en maatwerk anderzijds. Iets wat je in een straat doet mag geen onnodige overlast elders veroorzaken. Daarnaast is communicatie van groot belang. We lopen over een paar touwtjes met zijn allen maar bereiken de overkant.
Nu de uitvoering nog, inclusief kosten, planning en inspraak. Verkeer is een issue waar iedereen wat van vindt en niet altijd hetzelfde. Een personeelsgesprek en dan in de auto naar Den Haag waar ik aan mag zitten aan de door de Nederlandse regering aan het Zweedse koningspaar aangeboden lunch in de Trèveszaal. Een fraaie omgeving en een fraai ritueel zo’n lunch. En naast het beslist niet slechte (maar niet overdadige)voedsel neem je er nog altijd iets van mee in de (netwerk)contacten ervoor, tijdens en erna. Ik laat me aan tafel voorlichten over het vak van hofdame.
Daarna DB Haaglanden, waar ik pleit voor aandacht voor de OV verbinding Voorschoten-Wassenaar. Wordt meegenomen in ons commentaar op de OV visie van Voorschoten. Verder veel aandacht voor bedrijventerreinen en de prestaties van de HTM en de regiotaxi. Op het zonovergoten Plein trakteer ik me op een kop koffie met de directeur van het Concertgebouw die vanwege Zweden -hij mag ook dineren- er een Haags dagje van maakt. Ik ‘spoed’ me naar Utrecht voor een etentje met initiatiefnemers voor een nieuw Utrechts stedelijk orkest. Spoed is relatief want door een file tussen Den Haag en Gouda doe ik er meer dan 2 uur over. In Wassenaar langs de N44 was het overigens niet veel beter. Later hoor ik dat er een dodelijk ongeluk bij Gouda was, dat doet pijn.
Donderdag een uur werken in de Paauw en dan met wethouder Pim van de Locht op de fiets naar de Hagenhorst, waar we als B&W een heidag hebben. Mooie en inspirerende omgeving, al heeft de villa iets licht melancholieks en kan een verfje geen kwaad. We spreken intensief onder leiding van coach Igor Vladimiroff over onze samenwerking en de organisatie. Goed om eens een dag weg te zijn van rinkelende telefoons en series vergaderingen. Begin van de avond bezoek ik de buurtborrel van de wijkvereniging Jagerslaan e.o. Laat thuis en dan aan het werk.