Gemeente Wassenaar - Week 16 Lentewind buitenom

Week 16 Lentewind buitenom

Vrijdagochtend een mooi lang dagdeel om allerlei zaken af te doen. Naarmate de vrijdag minder wordt gebruikt voor overleggen en vergaderingen is er meer tijd voor achterstallig onderhoud en natuurlijk de wekelijkse-aangename-plicht van de B& W stukken voor het college op dinsdag. We leven in Wassenaar in een Herman de Bruyn loos tijdperk, dus moeten nu zelf de zeef cq de screening aanbrengen,en dat valt niet mee; de rode kaarten vliegen ons om de oren. Einde ochtend spring ik op de fiets en rijd naar Meyendel waar ik een pannenkoekenlunch verorber met oud wethouder Arie van der Lee en fractievoorzitter van WWW, Michiel Rahusen. Goed om met hen beiden eens rustig (na) te praten. Terug op de fiets word ik – toepasselijk - gebeld door de voorzitter van de Fietsersbond, Hugo van der Steenhoven, oud Kamercollega van Groen Links. Hij spreekt over het fietsonderzoek, Fietsbalans, waar Wassenaar mogelijk aan gaat meedoen. Terug in het dorp ga ik naar een 65 jaar gehuwd stel in Zomerland, Shell mensen en beiden zeer flink en kwiek. Het gesprek bij de thee met bijlagen gaat over de Shell, Indonesië, kinderen en kleinkinderen, en uiteraard hoe het is om hartje oorlog, maart 1944, te trouwen. Altijd weer interessant zo’n blik achter de voordeur.

Om vier uur ontvang ik good old Kees van Leeuwen, vrijwilliger bij de brandweer en vooral bekend als “meneer Brandweermuseum Wassenaar” met zijn familie op mijn kamer. Hij verhuist naar Meppel in Drenthe. Jammer, vooral vanwege zijn unieke inzet voor het museum, maar aan alles, zelfs dit, komt een eind. Ik reik met hem met veel plezier de gemeentelijke legpenning uit. De receptie is zeer toepasselijk in de kelder van de Paauw, in het museum. In de auto naar Hilversum blijken de files mee te vallen, ik arriveer klokke zes uur in het mediacafé van de publieke omroep. Om half zeven doe ik mee met de speciale uitzending van Standpunt Café van de NCRV over 60 jaar NAVO. Mijn opponenten, generaal Van Kappen en een vertegenwoordiger van de Servische gemeenschap in Nederland blijken niet al te lastig. Van Kappen en ik zijn het vaak eens en de Servische Nederlander bekijkt alles door de bril van Kosovo. Iets na zevenen snel terug naar ons dorp voor de hockeywedstrijd (derby) tussen HGC en KZ. Het wordt -terecht- een afgetekende zege voor HGC met 6-2. Op de tribune en in het clubhuis veel nuttige en aardige contacten van de nieuwe sponsor van HGC tot wethouder van Den  Haag Sander Dekker en Shell baas Jeroen van der Veer. Men is overwegend trots op HGC, en niet zonder reden. Over alle gesprekken hangt de vraag wat te doen met tophockey in de regio Den Haag/Wassenaar, een onderwerp dat vandaag zelfs de voorpagina van NRC/Handelsblad haalt. Rond half elf thuis met een voldaan gevoel over een drukke week.

 

Zaterdag veel huiselijke en huishoudelijke zaken. Ik haal Marleen op in de Rode Hoed in Amsterdam waar ze een bijeenkomst van de Banning Werkgemeenschap (gelovigen in de PVDA) voorzit. Ik tref oude en nieuwe bekenden zoals Marcouch en Jurgens. Daarna samen naar Haarlem voor een reeks aankopen en te regelen zaken. Aan het einde van de middag landen we voor thee en een glaasje bij een TV presentator die al lang met veel plezier in de stad woont. Het gesprek gaat deels over parketvloeren, deels over of de publieke omroep nu links of rechts is. Tegen zevenen zijn we aan het Plantsoen in Leiden voor een etentje bij een jaarclubgenoot tevens jurist voor de gemeente Leiden en zijn vrouw die toneel aan huis en in huis doet.

 

Zondag uitslapen en hardlopen. Ik bezoek mijn moeder in Utrecht en open een expositie van Jacques Tanghe, onze “huisschilder” in een mooie galerie aan het Noordeinde in Den Haag. Ik haal Aurel op in Amsterdam en stort me op stukken , TV en kranten.

 

Maandag een cadeautje. In de ochtend nog een reeks overleggen, maar de middag valt door diverse oorzaken opeens vrij. Ik besteed de tijd aan opruimen en wegwerken van “things to do”. Tegen vijven naar huis waar een relatie mijn mening wil over burgemeestersvacatures en hoe die te benaderen. “s Avonds onverwacht a 3 thuis, dus veel TV en DVD.

 

Vroeg op dinsdag want Stuurgroep Voorschoten/Wassenaar in het net weer opgeknapte raadhuis van Voorschoten. Het gesprek met wethouders en secretarissen loopt goed. We gaan nu verdiepen en doorpakken. De publiciteit blijft aandacht vragen: na de raden die eind vorige week zijn “bediend” zijn nu de media aan de beurt. Het interview van Jeroen Staatsen en mij wordt tekstueel nagelopen voordat Marjolein Altena voor de donderdagkrant het groene licht krijgt. De foto’s en tekst zijn heel aardig. Daarna een lange en intensieve B&W waarbij we spreken over 1001 dingen van stil asfalt tot Duindigt. Na B&W een wandelend werkbezoek van B&W aan ons dorpscentrum waarbij we diverse winkels aandoen. De espresso’s in me Gusta zijn prima. Ik vlieg naar Den Haag waar direct opeenvolgend twee politieke bijeenkomsten plaatsvinden. De Schmelzer lezing in de Witte en de lancering van een boek over vrijzinnige politiek in de Oude Zaal/Rooksalon van de Tweede Kamer. Honderd meter geografische afstand, kilometers mentaal verschil. Ontroerend is de kracht van weduwe Daphne Schmelzer, en in ben weer getroffen door die typische blijmoedige (“fijn dat u er bent”) CDA ambiance. Plaatsgenoot en groot talent Marnix van Rij spreekt mooi. In de Kamer vriend Thom de Graaf die de bundel introduceert, gevolgd door ex senator voor de PVDA Joop van den Berg en D66 coryfee Wim Dik die het eerste exemplaar aanbiedt aan Kamervoorzitter Gerdi Verbeet. Snel terug naar Wassenaar voor het Presidium. Daarna nog mailen op de werkkamer tot half negen. We eten makkelijk en gezellig thuis.

 

Woensdag heidag van het Dagelijks Bestuur (DB) Haaglanden in eigen Wassenaars huis. Jozias van Aartsen, Bas Verkerk, Rick Buddenberg en een groep wethouders komen zonder agenda samen in ons mooie raadhuis om te spreken over de toekomst van  het stadsgewest cq het regionaal bestuur.

De discussie is goed en gaat diep. In de lunchpauze loop ik met het gezelschap een paar honderd meter naar ons huis aan de Marielaan. Men vindt het leuk even rond te kijken en het glas te heffen. De conclusies luiden dat Haaglanden op inhoud zowel naar het Noorden als naar het Zuiden (Leiden resp. Rotterdam) slagen gaat maken. In de middag doen we nog een kort DB voordat we elkaar ‘s avonds opnieuw treffen voor het Algemeen Bestuur (AB) met raadsleden van alle negen deelnemende gemeentes. Tussendoor neem ik nog drie kwartier deel aan een samenkomst in het Van Heeckerenhuis over de maatschappelijke stage die vanaf 2011 op de middelbare school verplicht is. Gemeentelijk stagemakelaar Claartje de Leeuw zit de bijeenkomst met Johan Boer met flair voor. Na een snel bezoek aan kapper Ap in hartje Den Haag en een opening van Slowaakse en Hongaarse moderne kunst met zang van Roma kinderen in het Atrium van het Haagse Stadhuis eet ik snel met Aurel een vegetarische hap en ga naar het AB van Haaglanden terug in Den Haag. Om tien uur pik ik nog een uur mee van de slotfilm van het Amnesty International Festival “Movies that Matter”dat Den Haag voor het eerst organiseert. Een aangrijpende Indiase film over de strijd tussen Hindoes en Moslims, Wilders is er niks bij.

 

Donderdag een uur ICT, Beter en verwante zaken met Marc van Dijk die zich het onderwerp ICT zeer aantrekt. Wassenaar moet hier nog slagen maken, maar we gaan nu op weg. Daarna een gesprek over de Dag van de Mode die we nu voor medio september op de rol hebben, geld en organisatie permitting. Een aangrijpend intermezzo tussen Wassenaar en Den Haag: een koor van oudere dames zingt een schitterend lied over Wassenaar in het mooie Johanna Huis. Wordt dat ons Wassenaarse “volkslied”? 

De pianist is een tweelingbroer van een oud huisgenoot uit de studententijd in Leiden, wonderbaarlijk. De stemming is mooi, en ik voel me echt vereerd toegezongen te worden. Daarna enkele uren fusieoverleg met de brancheorganisaties podiumkunsten, OCW en de kwartiermaker. Het proces is nog niet helemaal af. In Wassenaar een keurig katholiek stel dat 65 jaar is getrouwd. Vanuit Zeeuws Vlaanderen via Breda naar ons dorp “opgerukt”en na vele mooie jaren aan de Jonker-en Jagerslaan nu neergestreken in het Sophieke Huis dat goed bevalt. Gelukkig veel ruimte in het appartement. Drie kwartier stukken en gesprekken in de Paauw en dan met een akkefietje dat onze zoon is overkomen even naar het poltitiebureau. Nou ja, even, de aangifte duurt bijna een uur maar is super zorgvuldig en menselijk. Petje af voor de harde werkers bij de politie! Ik breng Aurel naar Amsterdam, ontvang een raadslid thuis voor een glaasje wijn en ga werken op de Paauw. Mijn gedachten gaan onwillekeurig terug naar twee jaar terug toen we op Witte Donderdag het nieuws over de benoeming in Wassenaarse hoorden en op Goede Vrijdag, na de Matthaus in Leiden, met de Raad kennis maakten aan het Wassenaarse strand. Morgen weer een MP in Leiden, en zo is de cirkel na twee jaar rond. Na hele drukke drie maanden kijk ik erg uit naar de rust en verdieping van Bach’s passie…

 

 

 

 

 

 

Snel naar...