week 10 Grijs voorjaar
De vrijdag begint met een stukje krokusvakantie in de bed and breakfast in Beusichem in de Betuwe. Een aanrader . Bij het ontbijt praat ik telefonisch bij met wethouder Alkemade over de “soap” rond de bomenkap bij de Waalsdorperweg. Door goede wil aan beide kanten komen we daar tussen Den Haag en Wassenaar goed uit. Nu ook de communicatieslag nog winnen.
Met een pontje-wanneer doe je dat nog-de rivier de Lek over op weg naar Nieuwegein waar ik Marleen voor een vergadering van de Zonnebloem afzet, ik rijd naar mijn-zeer oude-moeder in Utrecht door. Die is gevallen en heeft het niet makkelijk. Ik maak me boos op de directie van het verzorgingshuis dat een verbouwing organiseert zonder behoorlijke liftvoorziening voor ouderen en niet meer mobielen. Hoe durf je.
Terug in de Paauw een positief gesprek met het nieuwe bestuur van Groen Geel olv de hr Smulders. De vereniging heeft het bestuurlijk wat moeilijk gehad maar is nu weer bijna helemaal op orde. Het is ook niet gering met drie poten, hockey, cricket en golf, en een mix van de verschillende type leden, om het goed te doen. Nico Alkemade en ik praten over de accommodatie, de onderlinge verhoudingen met de andere (hockey) verenigingen (maar er wordt op de Roggewoning ook druk gevoetbald !), en last but not least de verhoudingen met de buurt en de actieve buurtvereniging.
Daarna toch nog ondanks andere voornemens drie uur bezig met mailen, bellen, stukken lezen, stukken schrijven. Tegen half zes naar huis om mij geestelijk voor te bereiden op Prins Carnaval. De Deylknotsen maken er ‘s avonds weer een mooie vrolijke boel van met een Leidschendamse harmonie. Ook de Tunnelklossers van “de overkant” (Kerkehout) zijn weer present. Twee keer ontvang ik een goed beredeneerde proclamatie, waarop ik een reactie geef. En wat je belooft moet je doen dus ja ik bezoek ook buiten carnaval een activiteit en ja we gaan naar de loods met het college. Nico Alkemade is by far de beste polonaiseloper hoewel Marc van Dijk er ook vol in gaat. Pim van de Locht heeft mysterieus zijn ogen achter een masker verstopt. Tegen half tien haal ik Marleen op van een lange dag op het station Den Haag en ronden we de week af.
Zaterdag eindelijk een beetje lente. Behalve voor boodschappen in het dorp gebruik ik mijn fiets ook voor een tochtje naar het altijd mooie Voorschoten. De fietsenmaker geeft me later wel een koude douche: slag in het wiel, dus een nieuw achterwiel van de goede oude rode fiets. Later dit voorjaar misschien toch maar een nieuwe.
We eten bij oud kamercollega Olga Scheltema en haar man Michiel in hun nieuwe Haagse huis aan de Ternatenstraat. Veel politieke en bestuurlijke shoptalk, van het kapittel tot ZBO’s die door Michiel zijn “uitgevonden”. Maar ook een ellendige inbraak die net als in Wassenaar-Zuid in de vroege avond plaats vond. Zelfde dader(s)?
Zondag veel huiselijke bezigheden. Ik zoek Cees Overdevest op in de Blinkert. Hij heeft de operatie goed doorstaan en knapt wat op. Terug naar de huiselijke klussen. Ook weer veel papier en boeken.
Maandag p.o.’s politie en brandweer. Veel lopende zaken. Henriëtte Stradmeijer, raadsgriffier, is terug van de wintersport en vol energie. We lopen de agenda’s van de carrousel van 2 maart en de politieke markt van 23 maart door, maar ook de training van kandidaat raadsleden. Democratie moet steeds van vers bloed worden voorzien! Eind van de middag overleg met het Centraal Orgaan Asielzoekers (COA), in gezelschap van wethouder Van de Locht, naar aanleiding van de weer goed verlopen plaatsing van enkele honderden asielzoekers in de Tijdelijke Noodopvang (TNV) in duingalows op Duinrell. We bespiegelen over de voorbije maanden maar kijken ook vooruit. Tegen zessen nog een uurtje naar Den Haag voor de Cercle Cicogne, een wat deftige benaming, ontleend aan de Haagse ooievaar, voor een borrel/netwerkgezelschap waar “geheel Den Haag en omstreken” samenkomt. Dat blijkt zeker deze keer het geval te zijn zodat menig intensief wandelganggesprek wordt afgewerkt.
Na een snelle maaltijd thuis fiets ik naar de Paauw waar de thema avond verkeer met alle wijk en buurtverenigingen plaats vindt. Geassisteerd door Rick Goddijn houdt wethouder Nico Alkemade de bijeenkomst goed in de hand, ook inhoudelijk. Ik mis door de verlate komst de gepresenteerde cijfers en gegevens maar duidelijk wordt weer dat sluipverkeer en de verkeersdruk voor heel wat beroering zorgt. Ik merk dat direct na afloop wanneer een zeer opgewonden bewoner mij ter verantwoording roept voor een verkeersmaatregel. Die verantwoording is prima, maar ik denk dat het goed is dat dit soort zaken volgens de algemene regels van beleefde onderlinge omgang verlopen.
Dinsdagochtend vroeg weer een rondje met de Voorschotense vrienden. We “zoomen” in op het lopende onderzoek van Wagenaar/Hoes en kijken vooruit naar de werkconferentie medio maart. Ook de info aan de raden komt aan de orde, die stemmen we af qua inhoud en timing. Veel concreets is er nog niet te melden wel de richting en het feit van de gesprekken en de zoektocht naar onderwerpen met tastbare meerwaarde. De onderzoekers komen in B&W direct na dit gesprek, dat sluit mooi aan. Daarna een paar uur “gewone” B&W. Dan de Raad van Kerken Wassenaar, waarin heel uiteenlopende onderwerpen aan bod komen: jeugdbeleid, armoede, toekomst van kerkgebouwen, het opvangen van nieuwe Wassenaarders. De delegatie van de kerken is in meerderheid katholiek en dat valt op. Einde middag spreken ds Deodaat vd Boon en ik met andere betrokkenen over Koninginnedag, over het verloop van de ochtend van de 30e april.
Tussendoor krijg ik de Wassenaarse videoclub langs voor de overhandiging van het eerste exemplaar van het Jaaroverzicht. Een leuke en actieve club. Dan de toekomst van het brandweermuseum, waar ik met veel partijen over om de tafel zit.
Zaterdag zetten we dat gesprek voort maar dan in aanwezigheid van vrijwilligers. Zonder hen lukt het niet, en dat beseffen we met het aanstaande vertrek van Kees van Leeuwen maar al te goed.
Ietwat gaar na zeven afspraken rijd ik naar Den Haag waar ik in het Mauritshuis geheel word opgefrist door de aardige tentoonstelling over Bentheim, het kasteel net over de Twents/Duitse grens waar ik met het gezin al eens op vakantie langs kwam. Verbonden aan de Waldeck Pyrmonts en Wilhelmina en Emma speelt het een belangrijke rol in onze geschiedenis. Mooi om de van Ruysdael die het museum aankocht in zijn context te zien. Bij het glaasje na spreek ik lang met collega Van Aartsen over lopende zaken, w.o. uiteraard de bomenkap affaire. Daarna een somber stemmend toneelstuk “Nocturne” met Eric Schneider en Lou Landre in de Haagse Schouwburg.
Vanaf woensdag geen glaasjes meer, behalve water. Het is vasten, en we hebben besloten ons daaraan te houden, althans door de week. Dus geen vlees, geen alcohol en sober eten. De eerste dagen lukken en nu is het alweer bijna vrijdag.. Maar eerst roept de plicht, in dit geval de rode kater die nu een gebitsreiniging moet ondergaan. Ik haal hem er ‘s middags geheel groggy door de narcose weer vandaan. Een lang vraaggesprek met het Leidsch Dagblad, Michiel Drost, voor de zaterdagpagina. De foto’s worden gemaakt door een man die later de vader van een klasgenoot van Aurel blijkt te zijn. Kleine wereld. In de hal van de bestuursvleugel zet ik met enkele bewoners het gesprek over het verkeer in Wassenaar voort, maar Nico Alkemade mag nu de knopen ontwarren.
Bij de lunch een directeur van Yacht, plaatsers en herplaatsers van gemeentelijk personeel. Betrokkene is een oude bekende, want ooit directeur van het partijbureau.
Dan in de auto naar Leiden voor een bijeenkomst in de Kamer van Koophandel. Ik ben door de gemeente Leiden gevraagd in het bestuur plaats te nemen dat de cultuurmakelaar aanstuurt. Leuke klus om bestuurlijke en culturele ervaring te mixen . Ik fiatteer telefonisch het verzenden van de uitspraak op de helibezwaarschriften, en vraag aandacht voor snelle bezorging daarvan. Ik laat de receptie van Koeweit schieten en ga met Marleen naar een ouderavond voor 3 VWO/gymnasium op het Adelbert over de profielen. Tsjonge, moeilijke materie. Ik ben blij het te snappen althans te denken dat ik het snap. Ik complimenteer na afloop de decaan met zijn ontspannen en onderkoelde voordracht: les geven is echt een kunst en een kunde.
Donderdag een kort medisch bezoekje in Den Haag en dan rondjes p.o.’s met primair proces en beleid. In korte tijd passeren tegen de 20 onderwerpen, groot en klein, de revue. Praten is soms toch echt beter en handiger dan mailen. En het is prettig om weer op het gemeentekantoor te zijn. In de auto naar de NCDO, de ex Commissie Claus, in Amsterdam. Een zware vergadering over de inhoudelijke en personele beantwoording van de grote uitdagingen waarvoor de organisatie staat nu zij geen ZBO meer mag zijn en het onderwerp draagvlak opeens besmet lijkt. In de auto terug kauw ik op een voorstel waar ik in de vergadering al reserves over had. Ik ga er toch op terugkomen.
Ik passeer op weg naar huis Leiden voor een afscheid van een conservator bij het Museum voor Volkenkunde. Een leuke Leidse instelling met een enthousiaste directeur. De vertrekker gaat naar Oudheden dat een al even enthousiaste directeur heeft. We praten over de effecten van de crisis en bezoekersaantallen. Daarna word ik heel leuk aangeschoten door een vrouw die half time in Wassenaar werkt bij de afdeling financiën en half time in Volkenkunde. Ook hier kleine wereld.
Vrij laat thuis en daardoor het NDT in Den Haag gemist. Voordeel: we kunnen met zijn drietjes naar House kijken, en ik heb meer tijd voor het lezen van mails en andere stukken. De vrijdagochtend start weer om half negen, dus.. Maar nee, ik moet en zal Fasseur uitlezen over het bijzondere huwelijk van Juliana en Bernhard en de Hofmans affaire. Fascinerende lectuur al is Fasseur mij iets teveel op de hand van de prins. Onvoorstelbaar wat een tijden in de Nederlandse samenleving. Komen hopelijk nooit meer op die manier terug.