Gemeente Wassenaar - week 9 Lochem en het voorjaar nadert

week 9 Lochem en het voorjaar nadert

Vrijdagochtend een veegochtend met diverse afspraken en af te werken zaken. Een oud wethouder stelt een vraag met een persoonlijke en zakelijke lading. Moeilijke afweging, ik breng het in het college. En aardige vrouw van de Rijksacademie met achtergrond in Sotheby vraagt namens de leiding of ik vriend van de Academie wil worden. Er hangt een fors prijskaartje aan. Even nadenken, hoe sympathiek de Academie ook is. Ik loop binnen bij de Stichting Kunst en Cultuur, en raak in intensief gesprek over de beeldententoonstelling en het sponsorbeleid. Met een ervaren ambtenaar praat ik over de bemensing van het steeds belangrijker wordende onderwerp veiligheid.

Ik lunch thuis en ga met Marleen naar een plaatselijke drukker voor kaartjes, briefpapier en enveloppen. We settlen dus. Daarna in de auto, maar eerst belt een bevriende journaliste van Zembla hoe ambtenaren naar de Antillen reizen: economy of business. Tsja, ik opper dat de gedragslijn dezelfde is als bij BZ. Inventief hoe journalisten bronnen vinden.

De tocht gaat naar Antwerpen waar ik halverwege de middag aankom. Het orkest waar ik sinds kort voorzitter van mag zijn, Concerto d'Amsterdam, geeft een uitvoering van de Johannes Passion in het Augustinus Muziekcentrum, AMUZ, hartje binnenstad. Ik ga erheen vanuit het huis van de Consul- Generaal en zijn vrouw, Pieter en Mieke Langenberg die ik al lang ken. De ambiance in de concertzaal, in feite een oude kerk, is goed, en 's avonds blijkt het concert heel erg goed in de smaak te vallen bij het gemengd Belgisch-Nederlandse publiek. De solisten zijn op dreef, de muziek geïnspireerd, en het Antwerpse koor La Furia gewoon goed. De Johannes verschilt aanzienlijk van de Matthaus en kent ook nog vele varianten. Ik ga na een kleine nadronk de storm in en ben blij dat ik veilig thuis ben, zij het heel laat, na 2 uur.

Zaterdag veel huiselijks, en steun aan de nog steeds minder mobiele Marleen. Nog onverwacht krijg ik Leidse vrienden mee naar de première van de Gravin van Parma met Pierre Bokma en Carice van Houten in de regie van mijn oud schoolgenoot Ursul de Geer. Goed stuk, mooie tekst, maar het vonkt niet altijd en overal. De brijrollen zijn eigenlijk de revelatie, vooral Rudolf Lucieer. Met de vrienden praat ik o.m. over hun toneel aan huis aan het Plantsoen in Leiden.

Zondag rustig thuis, we zeggen dingen af door ?het been? of beter ?de enkelband?. Ik doe de sportschool en veel leeswerk, w.o. de mid term review die het college uitbrengt over twee jaar besturen na de verkiezingen 2006. In de vroege avond haal ik onze Aurel op die weer gaat schakelen van vakantie naar school. Gelukkig heeft hij zin in zijn Adelbert.

Maandag intensieve gesprekken met de secretaris die een weekje weg was, de politie en de nieuwe veiligheidsman van de gemeente, over verkeer op de avond met de buurtverenigingen de 27e maar ook de specifieke situatie op de Lange Kerkdam, een zorgaanbieder (thuiszorg en huishoudelijke zorg o.nm.) nav de aanbesteding van destijds, OVG over de ontwikkelingen op Duindigt en Emy en Roderik over agenda resp publiciteit. Je raakt wel snel gaar van zo'n (maan) dag en dan ben ik ook nog ruim twee uur in het Leidse Diaconessenhuis voor de overzetting van gips naar tape bij Marleen. Het werkt nog niet echt goed uit, maar er is beweging.

Dinsdag college, met een apart staartje over de mid term review. Ervoor overleg over de kunstvoorstellen, erna driehoek met griffier en secretaris. Intussen veel hands on aandacht voor Olympia's Tour waarvan de proloog en eerste etappen (en start tweede etappe) in onze regio resp. onze gemeente zijn voorzien medio mei. Nogal wat haken en ogen.

Na een snelle poging tot voorraadvorming tbv Marleen en Aurel bij de Albert Heijn, race ik met de eigen Mitsubishi naar Lochem

 voor de jaarlijkse meer of minder beroemde conferentie van burgemeesters. Nu ja, racen, onderweg raak ik in een vreselijke sneeuwjacht tussen Amersfoort en Apeldoorn, enge ervaring. Veel te laat schuif ik aan bij het diner, maar het hoofdgerecht kan ik nog net krijgen. De zaal praat met staatssecretaris Ank Bijleveld, tot kort geleden burgemeester in de regio, over bestuurlijke drukte. Ik geef mijn ervaringen weer met regionaal bestuur en als Kamerlid met herindelingen. Ik tref nog ?slachtoffers? van de paarse herindelingen van tien jaar terug, bijv Heusden. De mix van burgemeesters is goed, vooral regionaal al ontbreken de ?kanjers? van de grote steden/korpsbeheerders, laat staan de G4. Maar het uitwisselen van ervaringen en het mopperen op dezelfde ?vijanden? (laat aan de lezer over te raden welke) maakt de conferentie de moeite waard. Het veel geroemde barbezoek na het diner valt niet tegen. Ik praat gezellig bij met collegae uit Voorschoten, Teylingen en Noordwijkerhout, buurtgenoten dus. Er zijn (gelukkig) nogal wat vrouwen o.w. onze oude bekende uit Haarlem, Betty van Viegen die al weer een paar jaar in Brielle zit. Ik verbaas me nog eens over haar verhaal over geklets over kroegbezoek met een groepje stappers in haar woonplaats.

Woensdag overdag gaat dit nog eens intensief door, zij het buiten de bar en in de zaal. Veiligheid is het thema, van regio tot plaatselijke verantwoording en prioriteiten. Aan tafel tussen de middag beland ik in een druk gesprek over wie de beste VVD voorzitter is. In de middag een casus over een moord in een gevoelige wijk, en een indringend verhaal over sociaal psychologische mechanismes in crises. De mens is een bijzonder wezen.. In de wandelgangen pik ik veel nuttige info op, o.m. over de intervisiegroepjes van burgemeesters. Ga ik ook doen. Na een wandeling in Lochem en een happy hour in een plaatselijk café compleet met stadstroubadour ga ik halverwege de avond naar huis, vervroegd door de Wassenaarse zaken en de situatie thuis. De rit is lang maar sneeuwloos.

Donderdag veel stukken schuiven en ook nog heel veel bellen en regelen. Arie van der Lee en ik bezoeken met de ANWB , de Haagse wethouder van sport, Sander Dekker. Hij reageert scherp, maar niet onwelwillend. Ik chauffeer Marleen naar een enkele bestemming. Op borreltijd op de fiets naar kasteel Wittenburg voor het gezelschap de Haagse Schouw. Niet het gelijknamige restaurant vlakbij Leiden maar een kort na WO II opgericht gezelschap dat mee wilde helpen Nederland fysiek en geestelijk te laten herrijzen. De focus is natuurlijk in al die jaren verschoven, maar de formule en het reservoir aan leden niet wezenlijk. Binding aan ?het Haagse? is de minimum voorwaarde. Ik zit naast een ander nieuw lid die in Amsterdam blijkt te wonen en een rol speelt in de Nederlandse economie. Ik kom nogal wat mensen uit de dagelijkse Nederlandse actualiteit tegen. Nog geen enkele vrouw, dat wel. Die discussie gaat komen.

Iets na negenen fiets ik naar de Warenar waar de Commissaris van de Koningin het politiek café van de VVD toespreekt. Goede opkomst, interessante discussie. Jan Franssen maakt van zijn hart geen moordkuil, en spreekt met de hem bekende dwingende redeneertrant. Aan de bar praat ik na met de VVD vrouwen uit de fractie (zittend en komend) en enkele lokale Wassenaarders. Inge geeft mij een kledingadvies nav een wat vermoeid en flets ogende foto bij een verder in mijn ogen prima interview in een plaatselijke krant. Misschien toch eens wat eerder naar bed en een paar dagen vakantie?

 

Snel naar...