week 5 Carnaval maar geen vakantie
Vrijdag open ik met een gesprek met financieel ondernemer Cees de Bruin, een van die interessante Wassenaarders die ik graag wil leren kennen omdat zij voor de gemeente een meerwaarde zou (kunnen) hebben. Cees is een gerenommeerd verzamelaar van moderne kunst die nu her en der is opgeslagen en nog nauwelijks te bezichtigen. Wel doet hij vrij veel bruiklenen aan musea. We filosoferen over zijn verzameling, maar lopen ook even de verkeerssituatie op de Schouwweg na.
Met de Stichting Kunst en Cultuur spreken Pim van der Locht en ik, ambtelijk begeleid door de onvolprezen Lizette Ploos van Amstel-Lange , in het kader van het periodiek overleg. Dit keer vooral aandacht aan de aanstaande driejaarlijkse tentoonstelling Hoogspanning die in het voorjaar open gaat. Op korte termijn krijgen we in De Paauw een mooie internationale tentoonstelling van een Nederlandse kunstenares Hetty van der Linden, die de Braziliaanse Ambassadeur Saboia op 17 februari opent, mede namens de collegae van Chili en Argentinië .
Ik werk hard door om nu eens halverwege de middag klaar te zijn in verband met een bezoekje aan de Lundia Den Haag en de twee wekelijkse trip naar Amsterdam met onze 13-jarige. Ik ben ruim op tijd thuis om het werk te hervatten.
De Deylknotsen en de Tunnelklossers uit Kerkehout krijgen van mij symbolisch de sleutel van het raadhuis overhandigd. Ik reageer op de proclamatie van Prins Rudolph en dans een aantal polonaises. Het is prettig dat de raadsleden Dineke den Hartog en Margaret de Vos van Steenwijk aanwezig zijn terwijl wethouder Pim, met zijn Madeleinde, zijn Bourgondische inslag niet verloochent. Ik hoor met plezier hoeveel de carnavalsvereniging voor de bejaarden, kinderen en zieken doet.
Zaterdag rijden we naar Groningen en Assen voor twee rondjes China. De bronzen uit Sjanghai staan in het Gronings Museum en in Assen kijken we naar het terracottaleger. Beide mooie openingen waarbij vele ook randstedelijke bekenden. Het blijft een eind rijden naar het Noorden. Na een nacht in een Spartaanse boerderij op een complex van 600(!) huisjes rijden we naar huis waar we om 4 uur de buurtgenoten van de Prinses Marielaan voor een buurtborrel ontvangen. Dit gebaar wordt gewaardeerd al was het maar omdat niet iedereen in deze straat zonder al te uitbundig straatleven elkaar vaak ziet.
In de avond schuif ik stukken van de ene kant van de werktas naar de andere en bel ik Bert Ooms voor een afspraak op woensdagavond.
Maandag de gebruikelijke periodieke overleggen, onder meer met de secretaris. Goed om die na twee onderbrekingen door maandagen elders, weer te hervatten.
Een raadslid (VVD), tevens plv. voorzitter van de raad, uit Amsterdam komt langs om mij te vragen voorzitter te zijn van de club die hij in de andere helft van zijn werkweek dient: DOD, de brancheorganisatie voor de dans. Ik neem dit in welwillende overweging. De eerste vergadering is op mijn verjaardag de 14e, en dat lukt nog niet met de agenda.
Een burger moppert, niet geheel ten onrechte, over de eindeloze correspondentie tussen hem en de gemeente over een optrekje in zijn zijtuin. Het bestemmingsplan laat het niet toe, zoveel is wel zeker, maar waarom zo lang over die boodschap gedaan en met zoveel uitwijdingen?
Ik spreek met de ambtelijk verantwoordelijken over Olympia's Tour. Daar moeten nog wel slagen gemaakt voor de proloog medio mei en eerste etappe in Wassenaar wordt verreden resp. gestart. Wethouder Peter Smit belt over de in-en aanbesteding van het regionale en plaatselijke OV, wij zullen samen de onderhandelingen met de HTM voorbereiden.
Tegen vijven rijd ik naar Hilversum voor Standpunt.cafe. Uiteraard tref ik de enige file in een verder rustige avondspits. Het radiodebat gaat uiteraard over Joran, een onderwerp dat van belang is maar wel de aandacht monopoliseert. Half negen thuis.
Dinsdag college en weer een gevarieerde lijst van onderwerpen, van het kunstfonds tot vrachtwagenparkeren. We lopen na wat we nog hebben uitstaan richting raad aan moties en toezeggingen, een als altijd essentieel deel van de agenda. Ook het driehoeksoverleg met secretaris en griffier is na een korte pauze in ere hersteld.
We spreken o.m. over het fenomeen raadsmededeling. Ik fiets met wind tegen, gezond voor de mens, naar een laatste vergadering van een club waar ik bijna zes jaar voorzitter van was: het Europees Centrum voor Conflictpreventie, dat zich beijvert voor versterking van de rol van civil society voor conflictpreventie. Bij een onderwerp als Kenia, maar ook Sri Lanka besef je hoe nuttig die invalshoek kan zijn als aanvulling op meer klassieke politieke en militaire instrumenten. Het samenzijn wordt in Garoeda voortgezet, een Haags restaurant waar de tijd stil heeft gestaan.
Ik pendel heen en weer met een ander etentje van alle nog levende D66 voorzitters. Hans van Mierlo is (gelukkig) in goeden doen en doceert over macht en controle op de macht.
Woensdag vroeg uit de veren. Ik stort mij in het ontbijt van de Amerikaanse Ambassade in de Haagse Schouwburg tgv Super Tuesday, een nieuw initiatief. Veel ontbijt is er niet, een enkele kop koffie, maar wel veel nuttige netwerkcontacten uit Kamer, Haags college, ambassadeurs en anderen. Arnall blijkt democraat, heb dus voor niks mijn olifantjesdas aangetrokken.
Hoewel, in de middag krijg ik leuke reacties op de das van een paar kinderen van de Lange Kerkdam. De wijkwandeling daar onder inspiratie en aanvoering van de onvermoeibare Peter ten Arve, de wijkburgemeester, is buitengewoon nuttig en verhelderend. We (Arie van der Lee en ik, en ambtelijke begeleiding o.w. account manager wijken Wim Issendonck) krijgen veel ook uitvoerbare tips en wensen te horen. Nu de follow up goed borgen.
In de charmante kerk van de Nederlandse Protestantenbond onderhoudt de enthousiaste kerkmeester mij over de NPB, een kerk die twijfel toelaat. Klinkt sympathiek. Het ongeval begin van de middag op de Lange Kerkdam drukt ons met de neus op hoe druk en gevaarlijk de weg kan zijn, hoezeer ook menselijk falen een rol kan spelen. Later blijkt het gelukkig mee te vallen met het jeugdige slachtoffer op de fiets, maar de schrik zit ons in de benen.
Eerder die woensdag vergader ik met een van de bij een burenruzie betrokken partijen. Een burgemeester is ook een soort permanente mediator en vredestichter. Die rol ligt mij wel. In Den Haag vergader ik bij Hans Dijkstal in het fraaie gebouw van het CAOP, en loop vandaar naar het gebouw van Haaglanden. We spreken over in-en aanbesteden, de randstadrail, ADO en de aandrijving van bussen. Bij het nalezen van mijn interview met het blad van Haaglanden nuanceer ik mijn tekst: dit college is effectief, misschien niet bekend, maar wel levend als het gaat om dingen die er echt toe doen zoals het OV en het streekplan.
Woensdagavond spreek ik Bert Ooms in zijn strak ingerichte nieuwe woning en we worden het eens over een tekst die we naar buiten brengen n.a.v. het wat guur geworden politieke klimaat in het dorp en de raad. (PDF-document 16 KB) Het is goed direct naar elkaar te luisteren.
Donderdag spreken Pim en ik over diverse onderwerpen op het terrein van kunst en cultuur met de ambtelijke staf. Daarna ontmoeten we de Dutch Fashion Foundation om verder te spreken over het idee van een (mode)defilé De Paauw.
Ik krijg van Lex Niekel een presentatie van de programma manager betere overheid en overleg met het hoofd primair proces Peter Buschman over uiteenlopende issues als huwelijken en het expat boekje dat onze Courtney bijna klaar heeft.
Met Nico Alkemade overleg ik over allerlei ruimtelijke ordeningszaken. Ik heb geld en ambtelijke capaciteit ontdekt bij Haaglanden, waar Wassenaar mee kan worden geholpen. Leve het stadsgewest. We spreken met de diverse sleutelspelers uit de paardenwereld (draf-en rensport) over de Duindigt plannen van OVG en onze ruimtelijke insteek daarbij. Ik laat het VNO NCW congres ondanks de interessante sprekers lopen en werk veel papier af en praat informeel bij met Pim van de Locht.
Ik fiets naar huis en rijd na een sobere maaltijd -het is vastentijd- naar het Nederlands Dans Theater. Zij bewegen ook, maar anders. Het was een week met voortgang, maar we zijn er nog niet. De lente komt eraan, en dat is goed.