Gemeente Wassenaar - week 4 Washington en Wassenaar

week 4 Washington en Wassenaar

Vrijdag opent de dag met een periodiek overleg met de politie. De rustige en solide Loek Hogenboom praat mij vanuit het bureau Wassenaar bij over een aantal lopende zaken. Die zijn altijd erg gevarieerd, maar concentreren zich nu weer eens op de overlast in het weekeinde rond de horeca. Dat is een lastige, want er is ook een kip-ei element. Als iemand door een winkelruit loopt na cafébezoek, in hoeverre is een café eigenaar daarop aan te spreken? We kunnen natuurlijk niet alles bij de horeca neerleggen, maar hen er wel op aanspreken bezoekers en overlast te monitoren. Goed punt voor een snel te houden horeca overleg. Ook nationale kwesties met een regionale impact zoals de politieacties komen aan bod. We spreken tenslotte lang over Olympia's tour door Nederland die in mei hier in Wassenaar start. Heel leuk, maar er zit veel werk en ook wat geld aan vast. Het laatste brengen we nauwkeurig in kaart, het eerste moet goed gebeuren. We gaan er absoluut een mooi evenement van maken met een positieve uitstraling voor Wassenaar, en dat in een jaar dat er toch al veel moois gaande is.

 Ik telefoneer over verschillende onderwerpen van het gezelschap de Haagsche Schouw tot goede plannen van het Rode Kruis voor een tentoonstelling en een symposium over kindsoldaten. Een inmiddels oud collega, met pensioen, deelt mij mee beschikbaar te zijn voor adviezen en consulten. De ondernemende burgemeester! In de middag overleg ik op het Paleis met leden van de hofhouding over kwesties van wederzijds belang m.b.t. een aantal leden van het Koninklijk Huis. De overgang naar het Medisch Centrum Antoniushove voor de orthopedische chirurgie is groot, zo ook die naar de Zonnebloem die een grote nieuwjaarsbijeenkomst houdt in de kantine van Blauw Zwart. Ik vertegenwoordig daar mede mijn echtgenote die beoogd landelijk voorzitter is van de Zonnebloem. De heren de Vries en Van der Lee praten mij bij en met twee bakjes narcisjes verlaat ik de kantine. Daarna naar Den Haag voor een Buitenlandse Zaken afscheid in de VNO-NCW toren. Als ik tegen zeven uur mijn bij EZ geparkeerde auto inga zie ik de SG van dat departement met stapels stukken en twee loodgieterstassen de auto instappen: een zeer Haags tafereel.

Zaterdag pakken en na bezoek aan stomerij, schoenmaker en Derde Wereldwinkel naar Schiphol. Acht uur vliegen in een krappe stoel is geen pretje, maar goede muziek, veel stukken en een mooi boek en vooral de aangrijpende film After the Wedding helpen mij er doorheen. Anderhalf uur in de rij wachten bij de Homeland Security (lees douane) is evenmin een pretje, maar je moet er wat voor over hebben om de VS in te komen. Tegen zessen lokale tijd ben ik eindelijk in het hotel waar ik veel herinneringen aan heb, The Renaissance Mayflower. Ik ga met een oude bekende eten in een Ethiopisch restaurant in de hippe wijk Adam's Morgan. Zondag ontbijt met de forse Haagse delegatie met wie ik op pad ben. Oud burgemeester Deetman is in een goed humeur, misschien door zijn nieuwe rustiger leven en deze bijzondere reis. De Hagenezen gaan de hele dag stappen, ik kies voor een solitaire lange wandeling met onderweg diverse musea, een boekwinkel aan Dupont Circle en een concert tussen Picasso's . De prijs is een enorme blaar, maar het is een mooie dag die ik besluit met een etentje met een andere bekende. Om 22 uur delegatieoverleg met Den Haag ter voorbereiding op morgen.

Maandag beginnen we met een ontbijt met de VS Ambassadeur in Nederland, Arnall. Hij heeft veel nuttig werk gedaan door hier in Washington te lobbyen voor een strak schema van vestiging en een kordate aanpak aan VS zijde. Dat blijkt in het plenaire overleg met de afdeling buitenland van State, OBO, zijn vruchten te hebben afgeworpen. De chef en zijn plaatsvervanger spreken nu weer met overtuiging over 2012/2013 en de eerdaags te ondertekenen overeenkomst. Het US Congress moet dan wel nog het goede doen. Aan een Indiase lunch evalueren Deetman, wethouder Norder en ik de bijeenkomst en de reis als positief. Persoonlijke contacten zijn toch van groot nut, dan maar een weekeind werken en vele uren opsluiting in een vliegtuig voor lief nemen. We dragen dat bij de debriefing op de Nederlandse ambassade uit, zij kunnen nu weer de zaak warm houden.

De terugweg is door een upgrade met mijn punten een slagje comfortabeler, maar de 20 minuten dutten ipv een paar uur slaap maken de reis wel zwaar. De tol betaal ik in de loop van de dinsdag waneer ik langzaam inzak. Gelukkig merkt het college, de Raad van Kerken Wassenaar en de sportclub de Kieviten daar niet onnodig veel van. Het Presidium over vele kleine en grote onderwerpen duurt lang, en pas na achten stort ik thuis in. De opera Sneeuwwitje moet sneuvelen, er zijn grenzen. Woensdag regionaal college, informatief over politiezaken (onderwerp ophouding), en besluitvormend over de hulpverlening. Ik pleit voor snelle beschikbaarstelling van de meest recente cijfers over aanrijtijden ambulance mede gezien de onrust in de Wassenaarse raad (en samenleving). Bij de lunch van de burgemeesters onderling vraagt menigeen wat er in Wassenaar gaande is. Ik probeer zo goed mogelijk te antwoorden. Thuis op de Paauw een interview met het blad Focus op Haaglanden en een persgesprek. Uiteraard komt het onderwerp ambtswoning en de verhoudingen in de raad van Wassenaar ter sprake, maar ook handhaving en strandhuisjes. Ik schuif een paar uur stukken en ben bij: een prettig gevoel.

 In de avond een levendige vergadering van het Algemeen Bestuur van Haaglanden. Het lijkt zowaar op levende democratie, en ik voel dat ik mijn eigen kritische woorden die middag tegen Focus wat moet bijstellen. Er worden vier moties ingediend, en een aangenomen. De brandende kwestie is de aanbesteding resp inbesteding van het regionale en stadsvervoer. Een ingewikkeld onderwerp dat door een onverwacht aanvaarde kamermotie (Roefs) actueel en complex is geworden, immers we koersten op onversneden marktwerking af en nu is er in een klein gebied een lastige combi. Die kan als de HTM marktconform werkt en dat wordt onderzocht. De discussie komt mij goed van pas op donderdag wanneer ik portefeuillehouder Peter Smit (wethouder verkeer en vervoer Den Haag) vervang in een overleg van de staatssecretaris (Huizinga) met de drie stadsregio's Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. Ik zit naast Leen Verbeek, burgemeester van Purmerend en portefeuillehouder in het ROA, maar nu ook bekende Nederlander door het referendum in Eindhoven. Ik laat maar na hem daarover door te zagen. Tineke Huizinga houdt het overleg in goede banen, maar de zwaarte van het ambt is haar aan te zien. Haaglanden kan vooruit op het al aangegeven traject van inbesteding per 1/1 2009 en aanbesteding een jaar later.

De rest van de dag is gewijd aan de altijd weer swingende presentatie van de de Welcome Basket van Courtney van Rij,

 waarbij onder meer de nieuwe Mexicaanse Ambassadeur (Mr and Mrs J. Lomonaco Tonda) gast is.

Een gesprek samen met wethouder zorg Pim van de Locht en de zorgaanbieder Valente introduceert mij in de wereld van huishoudelijke hulp, jeugdhulpverlening en particuliere dienstverlening. Ook hier marktwerking versus politieke sturing. Ik debrief de ambtelijke leiding over de Amerika-reis en blik vooruit naar het bestemmingsplan. Einde middag wens ik het vertrekkende hoofd van het partijbureau, Aletta Hekker, in Dudok in Den Haag een goede toekomst met haar vooral digitale adviesbureau. We hebben samen veel meegemaakt, onder meer de organisatie als wnd voorzitter en partijdirecteur van een congres met 2700 aanwezigen en een live TV uitzending. Ik eet thuis en rijd naar Amsterdam voor een culturele avond met de Afghaanse kunstenares Lida Abdul. Imponerende films. Ernst Veen, directeur van de Nieuwe Kerk, leidt mij door de Afghanistan tentoonstelling. Wat een geschiedenis heeft dit land meegemaakt, en tot de dag vandaag gaat die in alle heftigheid door. Op de terugweg overhandig ik een cadeautje aan een vertrekkende medewerker van het Koninklijk Instituut voor de Tropen. Tegen middernacht thuis.

Snel naar...