week 44 Herfstbladeren dwarrelen, crisis duurt voort.
Vrijdag wordt een lange ochtend met de fractievoorzitters van WWW, CDA en de PVDA namens de linkse partijen aan mijn tafel. Ondanks twee schorsingen en veel goede wil en behulpzame tekstsuggesties komen we niet verder dan een aantal prangende vragen over en weer. In het weekeinde zal worden gepeild wat de antwoorden daarop zijn ook namens de fracties die hun overleg hebben. Ik probeer de opgelopen tijdschade in te halen door korte overleggen met o.m. de raadsgriffier. In de middag een mini herfstbreak: een tochtje naar Woerden om stoelen te bekijken. De bereikbaarheid van dit deel van de Randstad kan beter.
's Avonds een diner pensant, een verschijnsel dat erg in de mode is. Met de juiste mix tussen eten, drinken, praatje met de buurman/vrouw en de plenaire thematische discussie is het wel een mooie opzet. Thema is de Vlaams-Nederlandse samenwerking op een breed terrein, politiek, maatschappelijk en cultureel. Gastheer NIAS, onze Wassenaarse universiteit, ontvangt voortreffelijk. Ik zit naast de hoofdredacteur van Ons Erfdeel, en op enige afstand van CDA kamerlid Jan Schinkelshoek wie de Nederlandse taal ter harte gaat.
Zaterdag Leidse gasten thuis met de nodige voorbereiding. Ik fiets veel op en neer, ook naar Den Haag om met mijn zoon te lunchen in Schlemmer. Zondagmiddag na het joggen en de papieren hemelse muziek van de counter tenor Maarten Engeltjes begeleid door ?mijn?orkest, Concerto d 'Amsterdam. De Dorpskerk is een perfect decor, maar zou meer gevuld hebben moeten zijn. 's Avonds op en neer naar Amsterdam om de andere zoon te halen. Kranten nog steeds erg dik.
Maandag spreken we met sollicitanten voor de vacature hoofd kabinet en communicatie. Boeiend hoe kandidaten zich presenteren .De keuze zal moeilijk zijn, de tweede ronde, de woensdag erop, doen we casussen uit het volle leven gegrepen. Intensief overleg over de brandweer met het oog op de aanstaande regiovorming en het voorstel de beroepsformatie uit te breiden. Niet handig dat het college demissionair is, maar that's life. 's Middags weer meer overleggen, nu over de aanrijtijden van de ambulances waar Wassenaar nog altijd een onvoldoende scoort. Gelukkig trekt de leiding van de CPA zich dit wel aan. Komen we er samen uit? Het zal wel moeten. Daarna de hoogste regionale brandweercommandant in spe. We nemen de cijfers van de zgn validatie door en schatten de gevolgen van de regiovorming voor onze gemeente ; Er zal nog wat moeten worden verfijnd maar we naderen de eindstreep.
Nico Alkemade en ik krijgen de plannen voor uitbreiding van de Amerikaanse school, ook op een nabije locatie, gepresenteerd. Ze gaan er steeds beter uitzien. Nu moet het bestuurlijk verder worden ingestoken. Ik rijd betrekkelijk makkelijk naar Hilversum, maar je bent altijd nog wel vijf kwartier onderweg. Standpunt.Cafe NCRV op radio 1 gaat over de lerarenstaking en de cultuursubsidies. Van beide onderwerpen weet ik wel iets. Een hele boze leraar vliegt bijna de ether uit. 's Avonds weer eens thuis, maar laat.
Dinsdag een oriënterend en informeel gesprek over collectievorming in Wassenaar. Goed dat door toedoen van Jos Huijzer dit onderwerp handen en voeten krijgt, kunnen we mooi meenemen in de finale versie van de nota die tot nu toe Tour d'Horizon heet.
Een pittige B&W, hoe demissionair we ook zijn. Tussendoor rijd ik op en neer naar OCW voor overleg over de fusie van de brancheorganisaties in de dans, toneel en muziek. Daarna in de Paauw overleg over een mooi maatschappelijk initiatief voor een mini Kunsttiendaagse op Wassenaarse schaal. Geen tien dagen à la Bergen maar vier. We zullen er meer van horen. In het Presidium aandacht voor de organisatorische gevolgen van de crisis. Daarna nog een politiek gesprek op mijn kamer. Ik ben net op tijd voor een lekker zwaarmoedig toneelstuk in de Haagse schouwburg naar Emile Zola's boek ?Therese Raquin?. Daarna haal ik mijn echtgenote op van een jeugdzorg diner in de Witte. Woensdag de halve dag regionaal overleg over politie, brandweer en de zorgverlening. Ik knor ook daar over de ambulance-aanrijtijden. De aansturing van de politie en de vraag of die toch weer nationaal zou moeten houdt ons bezig. Jozias van Aartsen praat ons aan de lunch bij over het korpsbeheerdersberaad. Een snelle afstap bij kapper Ap, half uur stukken schuiven op de Paauw en de tweede ronde sollicitatiegesprekken. Er zijn drie kandidaten over. We praten tot zeven uur na met een knabbeltje. In het Concertgebouw vergoedt de prachtige muziek van het vioolconcert van Brahms de honger ruimschoots. Mariss Jansons dirigeert heel goed Mendelssohn en Ravel daarna. In de pauze toch weer veel Wassenaarders gezien en gesproken. Donderdag haalt Natalie Kool, mijn interim voorlichtster, mij in de vroege ochtendkou op voor een tochtje naar het Delftse Hoogheemraadschap.
De grote oefening Waterproef staat op beginnen. Altijd belangrijk om serieus te oefenen zowel op inhoud als vooral op procedures. Veel burgemeesters zitten zelf aan tafel in het Regionaal Beleidsteam. Nico Alkemade doet het middaggedeelte van de oefening. Otto Stolp geeft me een lift terug
Nog een uur stukken en telefoons op de Paauw. Dan en route naar Garderen, waar de basiscursus voor nieuwe burgemeesters , georganiseerd door de Beuk en het Genootschap, plaatsvindt. De deelnemers worden geacht een ?burgemeestersklasje?te vormen. We zijn allen in ons eerste of tweede jaar, geografisch goed gespreid. Je leert erg veel van elkaar en soms werkt het samen mopperen op lastige gemeenteraden, griffiers, gemeentesecretarissen en op wie dan ook heel bevrijdend. Tegelijk bespiegelen we over ons eigen gedrag, want dat staat niet boven de wet. Aan de maaltijd hoor ik van de collega met een D66 kleur, Joan Zwart-Bloch, hoe het haar in Blaricum vergaat. Lijkt wel wat op Wassenaar.