Gemeente Wassenaar - week 29 Valkenburg, o Valkenburg

week 29 Valkenburg, o Valkenburg

Vrijdag vroeg en route naar collega Jos Wienen van Katwijk. Vergezeld van Nico Alkemade die in de regio elke grasspriet en boomklever kent en ook de topografie van het gebied praten we een dik uur met de benen op tafel met burgemeester Wienen. We bezien op welke manier we het Integraal Structuurplan dat komende week moet worden goedgekeurd door beide colleges van B&W zowel voor Katwijk als voor Wassenaar kunnen verbeteren, maar toch nog aanvaardbaar kunnen houden voor andere partners in dit ingewikkelde proces van onderhandelen en geven en nemen. We nemen de tijd om Wienen de maatschappelijke achtergrond uit Wassenaars perspectief te schetsen en voelen ons daarbij gesterkt door de steun voor onze benadering vanuit de Raad de avond tevoren. We zoemen vooral in op de fasering en monitoring van de bouwstroom tegen de achtergrond van de woningbehoefte, de kwaliteit en robuustheid van de buffer, een aantal deellocaties in het gebied (met name de Woerd en de Mient Kooltuin plus, en vooral het zuidelijk deel daarvan), met steeds de kwaliteit van het plan en de noodzaak de Leidse en Haagse agglomeraties niet aan elkaar te verstedelijken, in het achterhoofd. Dit zijn de thema's die de komende dagen steeds terug zullen komen.

Onderhandelen is ook je in de ander verplaatsen en te bedenken: hoe kan ik die ander helpen, en hoe is de verkoopbaarheid daar. Omgekeerd zou een goede gesprekspartner bij jou hetzelfde doen. Met die intentie verlaten we met een goed gevoel Katwijk, maar 's middags blijkt in de stuurgroep nog niet alles zo te lopen als we dachten en hoopten. Er is nog veel werk aan de winkel.

Intussen doe ik op de Paauw veel zaken af, gelukkig is tijd gewonnen met het schrappen van een verplichting- zou je meer moeten doen..- namelijk de vaartocht in Midden-Delfland, nog steeds een cadeau voor mijn installatie een jaar geleden (?). Gelukkig verjaren die cadeaus niet. In de middag vertrek ik naar Aken via Utrecht waar ik mijn morgen 91 jarige moeder ophaal voor een surprise visit naar een weliswaar nabij maar toch echt buitenland. Onderweg hands free gebeld met Nico Alkemade over de stuurgroep en met directeur Kees de Ruiter van de Rijskdienst voor de Monumentenzorg over een Wassenaars bouwplan aan de Groot Haesebroekseweg. Na veel fileleed komen we toch nog redelijk op tijd in Aken aan. We kunnen zelfs op een terrasje aan de witte wijn en de pasta. Erg bijzonder met iemand van die leeftijd.

De dag erna komt mijn enige broer erbij en hebben we een erg ouderwetse en mooie familiebijeenkomst in de kleinst denkbare kring. Iets om te koesteren. Onderwijl geniet ik ook van de fraaie binnenstad van Aken al ligt het tempo aangepast laag. Ook wel eens lekker , dat onthaasten.
Zondag zet ik mijn moeder thuis in Utrecht af en ben ik rond 2 uur thuis. Daarna veel bijpraten en kranten en post. 's Avonds een vriend uit de dagbladjournalistiek met zijn partner die arts is en met apothekers werkt, te eten.

Maandag de serie p.o.'s (jargon voor periodieke overleggen) met Natalie, de politie, de brandweer en de secretaris. De vakantie werpt de schaduwen al wat vooruit, maar eerst Valkenburg binnenhalen. Maar ook de reorganisatie van de brandweer. Door een goede ingeving en ingreep van Jozias van Aartsen is Twijnstra en Gudde in de persoon van Leo Zaal nog eens heel goed gaan kijken naar ?hoe en waarom doen we het?(de ?narrative?). Hij heeft het proces van voorbereiding kritisch tegen het licht gehouden en confronteert de negen burgemeesters (zonder begeleiding) maandagmiddag met de minpunten in het op tafel liggende model. Zaal stuit op veel enthousiasme bij de collega's en bij mij. De aanpak is helder en wervend. Ik ben gecharmeerd van de platte organisatie waar ik in het voortraject al voor had gepleit, maar nog niet veel steun voor had gekregen. We besluiten na twee uur delibereren woensdag nog eens bijeen te komen maar dan met de leiding van de brandweer erbij.

Ik duik tussen twee Haagse afspraken even een kledingwinkel in om de tijd stuk te slaan. Gevaarlijk, want enkele euro's lichter en wat kleding rijker sta ik even later op straat bij de Plaats. De Franse receptie wordt druk bezocht dus een dik half uur in de rij. Tsja, van Aartsen mag doorlopen, ik niet. Verschil is er en terecht.

Met de directeur van het kabinet van de Koningin praat ik bij in de rij. Ter plekke veel mensen voor de vertrekkende ambassadeur en op een groot TV scherm vliegen de straaljagers met rode, witte en blauwe rook over Parijs. Ietsjes anders dan onze Koninginnedag. Om half zeven beland ik aan het Wassenaarse strand bij de Badmeester om als college, de wethouders , de secretaris en ik het politieke seizoen af te sluiten. Het is buiten nog een beetje zomer en binnen houden wij het gezellig.

Dinsdag een vroege en volle b&W. Alles moet klaar en af en bovendien rukken we collectief op naar Katwijk voor een laatste overleg met het voltallige zustercollege. Jos Wienen cs bieden  een goede (vis) lunch aan. We spreken goed over glastuinbouw, woningbouw, aantallen, faseren en monitoren, een ecoduct en een ecologische verbinding, allemaal onderwerpen die ik deze week in mijn slaap kan voordragen. Jos en ik blijven na met projectcoördinator van het Rijk Martien Reissenweber om de tekst van met name het persbericht af te ronden en zoals dat in het jargon heet, te toiletteren. Ik heb vertrouwen in Martien en zijn medewerkster Linda van den Berg, die hoewel kampend met enige radioactieve besmetting, de klus voortvarend klaart.
Terug in Wassenaar blijkt een alinea per abuis vergeten en een kernzin niet helemaal zoals wij die hadden gedacht. Er moet dus nog worden dooronderhandeld. Intussen buigen we ons in een verlengde middag B&W over grondbeleid en de woonvisie. Om 4 uur breken we op ivm andere afspraken. Ik krijg een oud collega uit de Leidse raad en van Buitenlandse Zaken die nu in Montreal woont en werkt. Het laatste uur van de werkdag staat ook weer in het teken van Valkenburg en andere actualiteiten. Ver na zessen ga ik naar de Ierse receptie voor de Iers-Nederlandse Business Association. Op het mooie terras bij de achtertuin tref ik bewoners van de Groot Haesebroekseweg en de Konijnenlaan. Buitenland en binnenland mengen zich makkelijk in Wassenaar.

's Avonds een privé afspraak in Leiden, maar voor die tijd halen Marleen en ik Chinees bij Mi-Li, waar we de eigenaar de net uitgekomen ?Eigen Huis en Interieur? laten zien waar hij met een fotootje in staat in een erg leuke aflevering van Taxi, dit keer dus over Wassenaar. Kopen dat blad!
Woensdag veel brandweer, Valkenburg en het bouwplan Groot Haesebroekseweg.

Vergadering na vergadering, tussendoor nog een bekende Nederlander, TV maker op bezoek voor een boterham die uit zijn Heemsteedse jeugd herinneringen heeft die aansluiten bij de sfeer in Wassenaar. Leuk om elkaar ondanks de verhuizing uit Haarlem te blijven zien.

De brandweer wordt goed beklonken: we gaan het zo doen als Leo Zaal ons heeft voorgesteld. De leiding moet wel even wennen aan het nieuwe model, maar ik denk dat we per saldo beter af zijn en dat de koerscorrectie die we in mei inzetten, goed is geweest. Er zal wel moeten worden gecommuniceerd, en daar hebben de collega burgemeesters in de euforie van het positieve besluit niet zo veel zin meer in. Ik neem mij voor een eigen brief aan de Raad te sturen en voer dat voornemen donderdag uit.

Terug in de Paauw tegen vijven nog intensief laatste loodjes Valkenburg, maar witte rook is nabij. Hans van Son en Laura gaat het vieren met een BBQ in het Groene Hart, en zij verdienen het. Het persbericht gaat om 18.36 de deur uit, en we gaan de Wassenaarse kranten morgen op bezoek vragen. We zijn niet ontevreden met het resultaat waar het gaat om aantallen en plekken voor woningen , de groene buffer en de fasering. Van mij mag Nico Alkemade bijna met vakantie.

Woensdagavond eten Marleen en ik met Jozias en Henriette van Aartsen in Katwijk, veel vis, een beetje wijn en vooral veel goede gesprekken vooral over Paars II waar drie van de vier gespreksgenoten deel van uitmaakten. De onderwerpen gaan van lokaal naar internationaal, en Jozias en ik constateren dat we niet hadden gedacht zoveel jaar terug dat we nu hier zouden zitten.
Donderdag schep ik ruimte door het skûtsjesilen te schrappen. Jammer, maar nodig en de in de middag gestaag neerstromende regen bevestigt mijn bruine vermoeden dat het een juist besluit is. Jammer wel voor de anderen van de Bank Nederlandse Gemeenten en D66. Is dit zomer ?

We (Alkemade en ik) geven geflankeerd door Natalie een persconferentie over Valkenburg. De boodschap komt wel over merk ik. Daarna uren ruimen, mesten,
 mails verwerken, brieven tekenen en zelfs componeren (de brandweer!) in hoog tempo achtereen. De wethouders zwaaien Alkemade uit die nu echt op vakantie moet.

We bespreken benen op tafel nog wat lopende zaken van vergunningen, standplaatsen tot slopen en bouwen. De hoeveelheid papierafval groeit en groeit en het lijstje ?to do? neemt af. Vanavond nog een kraambezoek in Katwijk bij een familielid/coureur (wat kom ik toch verdacht veel in Katwijk deze week) en morgen een volle dag met een check in onze oude woning in Haarlem, bezoekende ambassadeurs aan de Paauw en Hoogspanning (met een presentatie van de kunstroute),

een lunchafspraak en een huwelijk van de dochter van een bekende. Als alles goed gaat en waarom niet rijden we om een uur of vijf gezellig de file in, de vakantie in het Franse land tegemoet. In die tijd, en ook in de Wassenaarse vakantie begin augustus, even geen weblog. Ik hoop dat mij dat wordt vergeven. In de week van 18 augustus vatten we de draad op. Het ga U goed, lezer.

Snel naar...