Week 23 Een beeldend huwelijk
Vrijdag bezorgd naar de Paauw gefietst. Gisteravond laat fietste ik op de terugweg van het Danstheater in Den Haag langs Duindigt waar de ledenraad van de Nederlandse Draf- en Rensport bijeenkwam. Ik ben er niet gerust op. En ja, mijn voorgevoel kwam uit. Dat betekent een week met heel veel contacten en informeel en formeel overleg hoe nu verder met de nog steeds goede plannen voor een duurzaam en groen Duindigt. Gesprekken met twee kandidaten voor interim hoofd brandweer na het vertrek van Rob Gussekloo. We (de collega van Leisdschendam/Voorburg en secretaris Annemiek Unk en ik) kiezen voor iemand die de regio al kent, Wim Frentz. We zorgen ervoor dat de raden maar ook het personeel snel en goed worden ingelicht als de b&w's van beide gemeentes maandag akkoord gaan. Daarna veel intern werk op de Paauw. Ik sleutel aan de raadsmededeling over Valkenburg waarbij wij zoveel mogelijk feitelijke informatie over met name de woningbehoefte en het proces tot nu toe over de bouw van de wijk en de besluitvorming daarover door hogere overheden, goed en compact aan de raad geven. Verdere voorbereiding van de raad van maandag die we maandag in B&W zullen afmaken. De krat met B&W stukken houdt me flink bezig. Ik rond mijn speech voor de opening van ?Hoogspanning? af en let op de details van de opening.
Ik rijd zelf naar Den Haag, net te ver om te fietsen, naar de Weimarstraat. Midden in het hart van multicultureel Den Haag in het pandje van Crossing Borders vindt het tweede ronde tafel gesprek plaats over Den Haag als culturele hoofdstad van Europa. Michael Zeeman zit met verve voor en doet het lijken alsof iedereen het met elkaar eens is.
Eind van de middag bezichtiging van de workshop van David Bade, deelnemer aan Hoogspanning, in het gezelschap van de net uit Suriname teruggekeerde wethouder Arie van der Lee. De jetlag valt mee. Enkele raadsleden gaan mee voor een gesprek en een drankje op mijn kamer. Daarna moet ik heel snel naar de Albert Heijn, maar net gaat de telefoon. Weer een gedwongen opname. Ik wikkel die snel maar zeer zorgvuldig af, en ga in nog hoger ijltempo naar de supermarkt waar een medewerkster mij vraagt of ik de burgemeester ben en ?die mevrouw? Sybilla Dekker, waar die ook al weer minister van was? Ik geef op alle vragen antwoord. Na een kop soep weer op de fiets naar de bibliotheek waar ruim 25 mensen zijn opgekomen voor een mooie avond met de Vlaamse auteur David van Reybrouck. Een samenwerking van bibliotheek, gemeente en NIAS. Moe maar voldaan laat naar huis. Ik doe de aftrap, Pieter van den Blink, journalist, leidt het boeiende gesprek.
Enigszins gespannen geslapen, want we willen van zaterdag met de hoogheden, de mensen, de kunst en de kunstenaars een succes maken. Eerst met Aurel naar de kapper, en dan in het nette pak, ambtsketen om, en vooruit ermee. Het wordt een daverend succes met maar een enkel organisatorisch aandachts- of verbeterpuntje. Maxima en Prins Willem Alexander zijn in een goede stemming en hebben veel aandacht voor de kunst maar ook de bezoekers en de kunstenaars. Ik zie kans het bruidspaar van die middag, twee fantastisch leuke mannen, aan de Prins voor te stellen. Voldaan kijken we om 1 uur terug op een prachtige ochtend waarbij Wassenaar weer op de kaart is gezet. Eva Mennes is gids en steun en toeverlaat in een knalgeel deux pieces, prachtig. Ik trakteer Marleen en mij op een bagel bij Bagel Alley, Aurel is naar een vriendje. Nog even een boodschap en dan doet John Lintjer nog een prima opening voor de kindertentoonstelling in de Prinsessentuin. Niet alle scholen doen mee, helaas, maar de kinderen die er zijn hebben het naar hun zin. Het ijs van Luciano's draagt daar aan bij ! Het huwelijk loopt als een trein mede dankzij Rob en dhr. van Benthem. Onder goedkeurend en steunend oog van Marleen gaat mijn speech, net als vanochtend, goed. Ik neem nu iets meer tijd, ook een aandachtspuntje. Na afloop een glaasje in mijn kamer, waarbij vele bruidsgasten Wassenaar feliciteren met zo'n huwelijksaccommodatie. De receptie op de Prinses Marielaan 8 is ook warm en geanimeerd. Wat een geweldig stel, Dirk Burghout en Tom Ogden. Ik hoop dat jullie nu op de cruise genieten !
In de avond van deze wel erg lange dag nog naar een Amsterdams- Wassenaars feestje voor de verjaardag van Sonja Mannheim, 60 alweer. Tout Amsterdam en demi Wassenaar is present op het Amstelveld bij Janvier met het souper in de Duif. Een mooie partij. Uitgeput te bedde.
Zondag lekker helemaal niks politieks behalve thee drinken met een paar raadsleden. Er zijn zorgen over een paar onderwerpen. In de avond veel bellen, en de weekendkranten.
De maandag is anders dan anders. Een paar periodieke overleggen en een lange B&W omdat we dinsdag vanwege het VNG jaarcongres niet bijeenkomen. De raad 's avonds is bijzonder. De VVD fractie bij monde van Liz Schaefer spreekt via haar maidenspeech constructieve woorden over het raadsvoorstel over de tuin en de oprijlaan van de ambstwoning en dat maakt indruk. Daarnaast toch nog wel wat geprikkelde interventies hier en daar. De nazit is lang en wat gespannen. Ik spreek met de VVD na over hun wijkwandeling, leuk dat ze achter mij aan zitten, altijd nuttig om je waarnemingen te toetsen.
Dinsdag heb ik naar ik hoop iets verstandigs gedaan. In plaats van naar Den Bosch (VNG) te jakkeren voor een paar uur, blijf ik thuis en op de Paauw voor achterstalligheden, en ga per trein op mijn gemak naar Antwerpen. Daar debatteer ik op uitnodiging van Buitenlandse Zaken met de collega van Schilde, een soort Vlaams Wassenaar in de buurt. Een erg leuke avond, en de journalist van de Volkskrant die het met een Vlaamse collega ?modereert? maakt er ook nog een soort human interest stuk van voor de krant van donderdag. Blijkt een mooi stuk te zijn geworden en goed, denk ik, voor Wassnaar. Nuttig om met een buitenlandse collega over je vak te praten . Ik logeer bij de Consul Generaal in Antwerpen, een oude bekende van me. Pieter en Mieke Langenberg doen erg veel aan de Nederlandse belangen daar.
Woensdag spoedoverleg over Duindigt waar diverse scenario's om de zaak te redden, de revue paseren. Ik geloof er nog in. In de middag overleg over de veiligheidsplannen van de Amerikaanse Ambassade, iemand met klachten over Buitenlandse Zaken die humanitaire hulp inroept en overleg met de wijkvereniging Jagerslaan e.o. Leuk is om aan deze constructieve en actieve vereniging goed nieuws te kunnen melden, met Nico Alkemade aan mijn zijde, over zaken als de flitspaal en de verlichting bij het fietspad. Over de Jagerslaan ontwikkelen we toch goede gedachten om iets van dat verkeer te dempen. Zo gaan die wandelingen echt werken.
Via Kerkehout waar de zomerfeesten losbranden (wat een enorme opkomst en wat een goeie club die wijkvereniging met 85% lidmaatschap !) rijd ik door naar de haringparty van Omroep West aan de rand van Den Haag. Nuttige netwerkbijeenkomst, ik praat bij over de reorganisatie van de brandweer met de commandant en kom een bewoner van de wijk Duindigt tegen. In de avond naar Haarlem voor een mooi toneelstuk van Tennessee Williams, A streetcar named Desire. Wel heftig. Tamar van den Dop speelt prachtig.
Donderdag een interview over het functioneren van Haaglanden, een club die veel goeds produceert, ook voor Wassenaar, maar te weinig bekend is. Veel stukken en telefoons over Valkenburg en te laat, pas rond de lunch, naar Kasteel de Wittenburg waar een organisatiebureau congresseert over een betere overheid en de rol van uitvoering en toezicht naast beleid. Ik open het congres en laat me bijpraten over de bestuurlijke dilemma's rond beleid: teveel of te weinig ? Ook weer productief voor het bekende netwerk. Op en neer naar Amsterdam voor een afscheid van iemand uit de wereld van het boek. Harry Mulisch is er ook, die man blijft eeuwig jong. Hoe doet hij dat ? In de avond radio gedaan voor TV/Radio West over Valkenburg na een telefoontje met Nico Alkemade. Achter mij staan geharnaste tegenstanders van de bouwplannen. We gaan dinsdag komende week in de Warenar erover praten. Ik ben blij dat ik Henk Goulooze heb kunnen aantrekken als voorzitter van de avond. Het etentje na het congres biedt reflectie en vrolijkheid aan een tafel met mijn collega van Hilversum, Ernst Bakker, goed voor een anekdote per 5 minuten en de oud gemeentesecretaris van Amsterdam Erik Gerritsen, ook al een geanimeerd causeur. Tegen tienen op de fiets terug thuis na een prachtige rit door de landgoederen. Wat is Wassenaar toch mooi.