Gemeente Wassenaar - Week 22 Hoogspanning

Week 22 Hoogspanning

De vrijdag geeft enige relatieve rust na een donderdagavond die werd opgeschrikt door een toestemming, lastgeving in het jargon, van een gedwongen opname. Ook een taak van de burgemeester waarop je steeds voorbereid (en met de nodige papieren en codes) moet zijn uitgerust. Als je op een mooie donderdagavond te voet naar Paleis Noordeinde gaat vanuit het Haagse centrum is dat niet een heel handig moment, maar het komt goed. Ik hoop oprecht ook voor de betrokkene. Zal dat gaan navragen.

Vrijdag begint met een gesprek over een nevenfunctie, de Nationale Commissie voor Duurzame Ontwikkeling (NCDO). Wassenaar en die nevenfunctie komen samen in onze status van millenniumgemeente , want daar houdt de NCDO zich onder meer mee bezig. De directeur was ook een van de sprekers op de avond over Wassenaars als millenniumgemeente vorig najaar. Pim van de Locht kijken op dit ogenblik naar de verdere organisatie, ook qua menskracht, van die status. Want we mogen niet stil zitten.

Met een ontwikkelaar spreken Pim en ik over plannen voor Kerkehout waar we posities hebben ingenomen als college die we met de raad en uiteraard met betrokken aanvragers delen. Een ingewikkeld proces in veel opzichten. Groen, bouwen, wegen, eigendommen, het is een potpourri van verschillende belangen en mogelijkheden. Wij willen Wassenaar groen en mooi houden en daar moeten ontwikkelingen in passen. Tegelijk kun je dat weer niet in je eentje en zijn anderen als Staatsbosheer, Haaglanden, de provincie en andere overheden van belang. Het lijkt Valkenburg wel? De schrijster Nelleke Noordervliet drinkt een kop koffie om mij bij te praten over een Haags festival, Winternachten. Met John Lintjer, de actieve voorzitter van de Stichting Kunst en Cultuur, praat ik bij over Hoogspanning, de beeldenexpositie in park de Paauw die over een dikke week open gaat. We spreken af onze speeches op elkaar af te stemmen, en lopen nog wat logistieke en protocol zaken door. Marleen en ik fietsen naar Joop en Charlotte van Caldenborgh, die een fantastische beeldentuin hebben op hun landgoed Klinge. Wat een topcollectie en wat praten zij daar gedreven en deskundig over. Er is letterlijk geen kunstwerk zonder hoge kwaliteit. Enorm dat zij de tuin open stellen op aanvraag op de donderdagmiddag. Je moet als bezoekersgroep, terecht, enige moeite doen, maar dan heb je ook de middag van je leven als je enig gevoel voor beelden hebt. Wat een fenomenale ervaring en een voorrecht deze ?private viewing? te hebben.

Ik sjees op de fiets langs de nationale dag van Argentinie, want we moeten onze zoon naar Amsterdam brengen en daarna uit eten bij een oud collega uit de Tweede Kamer in Aalsmeer. Daar gesprekken over het ruimtelijk beleid van Haarlemmermeer. De wereld is klein want bekende namen van ontwikkelaars en deels identieke issues over ruimte en groen passeren de revue. De rest van het gesprek gaat over gezondheidszorg.

 

Het weekeinde is druk, zeker de zaterdag. Van Wassenaar naar Utrecht, terug naar Wassenaar voor een gemeentelijke legpenning en dan een marathon toneel voorstelling in Rotterdam. Een stuk dat als een mokerhamer aankomt, Angels in America, over de Reagan tijd en de plaag van AIDS en wat dat mensen doet. Vooral een pleidooi voor liefde. De legpenning is een mooi gebeuren, de afdeling Wassenaar van de Zonnebloem bestaat 30 jaar en de betrokkene, Iny de Vogel-van Spronssen, heeft een zeer fraaie staat van dienst in deze organisatie. Marleen spreekt gelukkig ook een paar mooie woorden als landelijk voorzitter van de Zonnebloem. Jammer dat we een beetje in een tijdsklem zitten, maar zij komt zeker terug, en ik ook.

Zondag veel sport en rust. Ik kies voor de hockeyclub de Kieviten als plek voor even het gezicht laten zien bij de sport. Einde jaar (sponsor) borrel en huldiging van de kampioenen. Jammer dat Heren 1 net verliest, als Alkemade weggaat en ik kom vallen er twee tegengoals. Na de warme ontvangst op de Kieviten fiets ik nog even langs Blauw Zwart waar de deken van het bisdom (Rotterdam ) bekers uitreikt aan de jeugd bij het katholieke voetbaltoernooi. Wie zei dat Nederland compleet ontzuild was? In de avond veel lezen en werken.

Maandag de gebruikelijke reeks periodieke overleggen. Wat zou Nederland zijn zonder maandagstaven? Een bonte reeks onderwerpen trekt langs. Maar er is ook een verrassing. Carla Scheffer van de gemeente en Els Fischer van het Pact van Duivenvoorde verblijden mij met de mededeling dat de provincie waarschijnlijk subsidie kan geven voor een combiproject waarin landschapsparken/ buitenplaatsen/ tuinen en kunst/ cultuur/ design aan elkaar verknoopt kunnen worden. Daar gaan beide dames hard aan werken, om ook een kansrijke aanvraag tijdig rond te krijgen. Eind van de middag ben ik op uitnodiging van oud collega John Leerdam bij de presentatie van zijn boek ?Den Antillen en ik?. De kwaliteit van de speech van minister Hirsch Ballin is zeer hoog, en hij is minstens zo geestig als Jorgen Raymann. Na een korte stop in Haarlem bij de Toneelschuur kom ik om half negen bij Corona in Den Haag voor een afscheidsetentje voor oud collega Jan Willem Bertens bij de Nationale Commissie Duurzame Ontwikkeling, vroeger de Commissie Claus. Veel ambassadeurs, BZ, kamerleden en mensen uit de ontwikkelingswereld. Dinsdag ontvang ik een delegatie van Haagse woonwagenbewoners die weg moeten uit hun kamp aan de Escamplaan. Al kan ik weinig voor hen betekenen anders dan een paar dagen gastvrijheid in Wassenaar, het gesprek loopt plezierig. B&W tot tegen enen, en dan een werkbezoek bij een particulier op een landgoed. Interessant en ook mooi. Telefonische voorbereiding op mijn opening 5 juni van een debat over de kwaliteit van de overheid hier op Kasteel Wittenburg, en een heel leuk bezoek aan het zestig jaar getrouwde stel Hemmes-Postma. Ze wonen hartje Oostdorp, en de sfeer is meer dan goed. Knap om als je zo oud bent toch van het leven te blijven genieten. Op mijn kamer een laat gesprek met een kandidate interim voorlichter na het vertrek van Roderik Potjer. Ik schrap een avondplicht, en dat voelt goed. Wel vul ik de tijd met veel papier en ander werk, tot laat op de Paauw en 's avonds thuis.

 

Woensdag laat in de ochtend na papierwerk op de Paauw een gesprek in de Stopera over de dansvereniging die ik voorzit. Daarna snel naar Haaglanden voor een interview met het blad van oud Kamerlden (Nestor), en een pittige zitting van het DB Haaglanden. Zeker in de rondvraag spreken we openhartig over belangrijke ruimtelijke kwesties, w.o. de aanvraag van de golfvereniging, en wegtrace's en hun kansen in het MIRT en anderszins. Om half vijf verzamelen we ons op de fiets bij de prachtige tennisclub Oud Wassenaer voor dit keer een fietstocht met de (nieuwe) buurtvereniging. De wijk is een prachtwijk in de letterlijke zin van het woord, maar er zijn uiteraard ook hier problemen en probleempjes. De toekomst van het kasteel Oud Wassenaar is daar een van. Bij de tennisclub drinken we in de weer fraai schijnende zon een biertje. Wethouder Pim wordt een trouwe kameraad bij deze tochten nu Arie van der Lee niet beschikbaar is. Wim Issendonck schrijft weer een blocnote vol met punten. Na een korte stop thuis gaan Marleen en ik naar de residentie van Iran aan de Rust en Vreugdlaan, een plek die ik kort geleden bezocht i.v.m. enkele groenzaken. De Iraanse Ambassadeur en zijn vrouw hebben alle in Wassenaar residerende ambassadeurs uitgenodigd, en de teller staat na een enkele afzegging op 20 van de 25 . Een prestatie. India zit ook in de organisatie. Grappig te zien dat de overgrote meerderheid niet NAVO of EU lid is. Het Iraanse voedsel is authentiek en lekker en het heeft wel wat om eens yoghurt en vruchtensap te drinken i.p.v. de gebruikelijke wijn. Ik zit naast de jonge vrouw van de Iraanse Ambassadeur en ze verbluft mij met verhalen over haar tochten per sportfiets door Nederland, vanuit Wassenaar naar Rotterdam, Haarlem en binnenkort naar Amsterdam. Ik raad haar aan een goede fietskaart aan te schaffen.

 

Donderdag een volle dag. Eerst het onderwerp exploitatieovereenkomst met de VS over de Ambassade. Dan de golfvereniging Park Leeuwenbergh. Dan de raadsgriffier die ik te weinig en te kort sprak de laatste weken. We hebben veel stof om bij te praten. In de auto van een ambtenaar van de gemeente ga ik mee naar Voorschoten om een antiek tegeltableau van een pauw te bezichtigen en advies te geven over de aanschaf. Een aardig tochtje voor tussen de middag. Snel door naar de American School in ons dorp waar een Yad Vashem plechtigheid plaats vindt en een Nederlandse boerengezin postuum deze Israëlische medaille krijgt voor moed in de Tweede Wereldoorlog. De plechtigheid is ontroerend en sober. Op de Paauw veel aandacht voor de naderende evenementen van zaterdag de 31 mei, opening Hoogspanning en mijn eerste huwelijk, van twee mannen, een Wassenaarder en een Amerikaan uit de Westkust dezelfde dag. Burgemeester Hans van der Sluijs van Leidschendam/Voorburg komt bijpraten zonder agenda. Een heel goed idee, want je spreekt de collega?s wel vaak, maar te kort. We hebben het over het vak en de issues die spelen, maar ook over samenwerking ondelring en de rol van Voorschoten . Na anderhalf uur zwaar praten is het tijd voor een uitje naar de nabij gelegen werkplek van Maaijke Schuitema, die nu even haar hans en grietje huisje afstond aan David Bade die in het kader van Hoogspanning een workshop verzorgt. Thuis eten en lekker op de fiets naar Den Haag waar het Nederlands Danstheater een voorstelling verzorgt van jonge klassiekers op muziek van Bach en Glass. Prachtig. In de pauze vraagt aankomend NDT voorzitter Gerrit Zalm hoe het in Wassenaar gaat, en halen wij herinneringen op aan de OZB wetgeving en het Gemeentefonds in Paars I en II. Tegen middernacht thuis, op de Paauw branden mysterieuze rode en blauwe lampen, Hoogspanning is bijna klaar.

Snel naar...