Gemeente Wassenaar - week 16 Voorjaar en Kadernota

week 16 Voorjaar en Kadernota

Vrijdag begint vroeg met de huisarts, daarna een vroeg rondje boodschappen ivm ons weekeinde in Berlijn. Ik drink koffie en praat over sponsorbeleid met van Lanschot bankiers in het dorp. Op de Paauw stukken en koffie met iets erbij vanwege het herleven van de Stichting Ad Gloriam Pavonis, de instantie die zich bezig houdt met het wel en wee, en vooral de schoonheid van de Paauw. Piet Heijn Schoute is op mijn uitnodiging lid geworden van het bestuur, wat alleen al passend is omdat hij zijn afscheidscadeaus uit 2000 voor de Paauw heeft bestemd. Met dit bescheiden kapitaal gaan we, Piet Heijn, Maya Meijer, Frits Duparc, secretaris Carla de Glopper (onze onvolprezen archivaris) en ik aan de slag. We nemen afscheid van good old Maarten Wurfbain die ik nog van lang terug ken als directeur van de Leidse Lakenhal. Plannen en ideeën genoeg, van terugplaatsing van het beeld op de sokkel tot (eer)herstel van het beukenlaantje naar de Prinsessetuin.
Tussen de middag lopen de wethouders en ik het gemeentelijk bezit door met de onderzoekers van Themelion. Een flinke schakel naar de repetitie, vanaf blad, voor mijn rol in Peter en de Wolf zondagavond 27 april a.s., met dirigent Henk Oenema van Excelsior. We gaan ook nog een keer echt oefenen. Gelukkig kan ik noten lezen, hebben de jarenlange pianolessen in mijn jeugd toch weer nut. Nog meer stukken, en al vast de tas pakken voor Berlijn. De nieuwe Ambassadeur van Hongarije komt op kennismakingsthee, en heeft ook nog een verzoek voor een expositie van een kunstenares op leeftijd uit dat land in de Paauw. Met Eva Mennes tik ik dat in no time af, en is Hongarije blij.
De reis naar Berlijn gaat vlot en verloopt via Schiphol waar met name de Burger King onze 14 jarige plezier doet. We gaan per slot van rekening vooral voor hem, hij moet toch een paar Europese steden leren kennen. Dat bepaalt ook deels het programma van het grote warenhuis KaDeWe tot musea en Checkpoint Charlie. We logeren bij een vriend in de Oostwijk Pankow, die nog niet veryupt of verhipt is. Wat een energieke stad. Zondagavond weer terug en met weekeindkranten en papier te laat in bed.
Maandag de staven, maar kort, want er is een happening in Rotterdam over het belang van schoon water voor de hele wereld bij Ernst en Young aan het water aan de Boompjes. Enthousiaste ondernemers en idealisten hebben enige tientallen burgemeesters met ambtsketen verzameld voor een wervende presentatie en dito foto. Intussen praat ik nuttig bij met deze en gene collega, van Vlaardingen tot Culemborg. Met die van Schiedam over de advertenties voor het werven van nieuw gemeentepersoneel. Ik grap dat we onze aanstaande nieuwe, grote verzameladvertentie (kranten van zaterdag a.s.) zullen beginnen met ?Wassenaar is geen Schiedam?als zoete wraak voor hun omgekeerde zin. Maar in ernst: die advertentie is van groot belang voor onze gemeente en nu maar hopen op een goede respons.
Veel stukken en aandacht voor het opvangen van de tijdelijke absentie van de secretaris over wie ik gelukkig later in de week goede berichten krijg. Met de brandweerleiding praat ik over zijn naderend vertrek. We zullen Rob Gussekloo missen, nogmaals. Een bericht aan de gemeenteraad zal uitgaan, en ik pak snel de opvolging ter hand in overleg met collega Hans van der Sluijs in Leidschendam-Voorburg. Hij zit mooi in zijn raadhuis. Theo Turk als waarnemend secretaris en Marlies Volten als hoofd p&o vergezellen me.
Na een korte stop thuis fiets ik naar Kasteel Oud Wassenaar voor het jaardiner van de horeca branche. Vanzelfsprekend is het eten en drinken goed, maar ook het gezelschap. Ik zit al weer naast de Aptroots. Met de journalist van Stan Huygens, Pieter Klein Beernink, klim ik naar de verdiepingen van het kasteel. Daar mag wel wat gebeuren, maar wie doet het. Het weerzien met staatssecretaris Marja van Bijsterveldt, ooit collega bestuurder van haar politieke partij, is hartelijk. Zij zet zich in voor goed beroepsonderwijs en dat heeft Nederland nodig. De horeca is ook hier een belangrijke bedrijfstak. Onze  eigen Wassenaarse Luciano/Luuk maakt weer fantastisch ijs.
Dinsdag een goed informeel gesprek van een uur tussen het MT en B&W over o.m. de werkprocessen. B&W knijpen we in de tijd (helaas), vanwege een werkbezoek aan de DZH in de (Haagse) vestiging van het kantoor. Voor mij alweer de tweede keer. Indrukwekkend bedrijf. We lopen langs Wassenaarse kwesties als Meijendell, de Ganzenhoek , en de bewoners van het duingebied. Toch geen wolven kennelijk. Daarna met Hans van Son aan tafel over honden en vogels. Een gedreven lid van de vogelwerkgroep Meijendell, Ton Lansink, licht ons bij over dat dilemma. Ik zet een lijn uit en ga die aan B&W voorleggen. Tot dan even de spanning erin houden!

Snel op en neer naar The Hague Spirit, een netwerkbijeenkomst voor Den Haag en de directe regio. Veel Wassenaarders in het Vredespaleis onder wie actieve notaris Geurts en haar staf. Jozias van Aartsen spreekt alsof hij niet is weggeweest uit het buitenlands beleid. Daarna naar een diner bij de Ambassadeur van Mexico. Veel niet Nederlanders naast Marnix van Rij, Henri Remmers  en mijzelf. Boeiend om te zien hoe ambassadeurs van Oman en Saoedie Arabie tegen Nederland aankijken. Courtney is uiteraard ook van de partij in haar rol als honorary ambassador. Het huis aan de Oudermeulenlaan ademt de sfeer van Frank Lloyd Wright. Idee voor een nieuwe passé partout ?
Woensdag heel veel regiozaken in Voorburg, en een eerste lunch onder leiding van Jozias. Het gaat hem goed af, met een prettig aandoende zwier. Ik bespreek wat bilateraaltjes, w.o. Olympia's Tour, de Amerikaanse Ambassade en het beleid mbt het dragen van de ambtsketen op elkaars grondgebied. In de middag een functioneringsgesprek met een directeur van een organisatie die ik voorzit. Vergt scherp focussen, want dit luistert nauw.

Terug in Wassenaar direct door naar een buffet diner bij de Britse Ambassadeur aan Plein 1813. De formule van zijn voorganger ?come and go? bevalt goed. Half Den Haag zit weer aan tafel, maar het is altijd net weer een iets andere helft. Ik praat bij met oud kamercollega en nu fractievoorzitter in Rotterdam voor de PVDA, Peter van Heemst. Tussen ons in gedeputeerde Manita Koop die Wassenaar een warm hart toedraagt. Ik luister naar haar politieke motivatie en loopbaan. Een vrouw van aanpakken. Om half negen schuif ik aan, precies op tijd, bij het AB van Haaglanden. Een lange zitting tot half twaalf met zelfs een hoofdelijke stemming. Over het Regionaal Structuurplan lopen de gemoederen ook tussen de leden van het DB, hoog op. Te laat in bed.
Donderdag begint erg vroeg, half acht, met een extra B&W, ambtelijk begeleid, over de Kadernota. We willen het geld niet over de balk gooien en netjes verdelen. Het is geven en nemen. We zetten nog wat dingen uit en gaan dinsdag knopen hakken. Ik acht het mijn taak erop toe te zien dat alle wethouders gelukkig zijn dan wel worden.

Daarna een nevenfunctie in de danswereld in de sobere onderkomens van het Nederlands Danstheater. De lunch is bijzonder: op Huis ten Bosch waar Majesteit de Braziliaanse ambassadeur uitzwaait. Althans, de gasten doen dat, en Majesteit biedt de lunch aan. Ik bewonder wederom de efficiënte maar ook gemoedelijke organisatie in dit bijzondere bedrijf. Chauffeur Sven mag mooi rondjes draaien en op de millimeter nauwkeurig voorrijden, leuk dat hij er ook lol aan beleeft. Onze Braziliaanse vriend moet wel gaan aanpassen: een veel kleiner huis in een wat mindere wijk in Budapest, geen Wassenaar zegt hij met een zucht.
Snel naar het Haagse raadhuis waar ik een compromis voorstel aan wethouder Sander Dekker over de nog resterende aspecten van de Proloog. We komen eruit en Arie van der Lee en ik zijn tevreden. ?Je hebt elkaar toch nodig? zegt Dekker en ik zeg het hem na. Schakelen naar veel achterstallige post en telefoons en overleg met bode Rob over een sociale activiteit van dit weekeinde. De nieuwe leiding van de winkeliersvereniging presenteert zich zelf maar ook de voorgenomen activiteiten. De dames van der Feltz en van der Jagt blaken van enthousiasme en dat doet goed. Nu weer meer leden en de spirit terug. Wassenaar kan zich geen gedoe veroorloven, en winkeliers moeten de handen ineen slaan en even verder kijken dan de eigen stoep. De gemeente wil daar best bij helpen. Met Annelou van Egmond, communicatiedeskundige uit Den Haag en kenner van Wassenaar, praat ik over de mid term review en de vertaling daarvan naar buiten.
In Amsterdam heeft de Bank Nederlandse Gemeenten burgemeesters genodigd voor het bekijken van de bijzondere opera Kwasi en kwame, bekend van het mooie boek van Arthur Japin, De Zwarte met het witte hart. Ook  hier een (weer) zien van collega's zoals die van Naarden, oud kamercollega Peter Rehwinkel.

 

Snel naar...