30-11-2007 De herfst is onverbiddelijk
Een rustige vrijdagochtend met een kennismakingsbezoek van onze plaatsgenoot de Ambassadeur van Koeweit en de twee notarissen die een van onze beide notariskantoren hier ter stede vormen. We kijken naar mogelijkheden van samenwerking met de gemeente en lopen de wederwaardigheden van het vak na. De marktwerking pakt niet in alle opzichten goed uit voor de consument die nu met lage tarieven wordt gelokt, maar niet precies weet wat hij voor zijn geld mag verwachten. Weer een stukje van de puzzel die het dorp Wassenaar vormt.
Ik lunch met een prominent journalist die ik bijna dagelijks tegenkom, en kijk terug en vooruit nav de gemeentelijkrubriek. Maar we spreken ook over zijn krant en de Wassenaarse journalistiek in het algemeen. Ik geef mijn fiat om toe te treden tot het Comité van Aanbeveling van de Kerstaktie.
Een stevige fietstocht in goed herfstweer naar de Zijdeweg waar ik ten huize van Maja Steenwijk de dynamische leiding van de Dutch Fashion Foundation tref. We besluiten serieus te gaan werken aan een modeshow in de Paauw en maken werkafspraken over wie wat doet in het proces. Branding van en spin off voor de gemeente moet helder zijn.
Net te laat voor de Kerstfair van de Nederlandse Protestanten Bond werk ik stukken en telefoons af tot Nico Alkemade en ik in de auto een verkennend tochtje naar Katwijk ondernemen. Onderweg stoppen we en turen we over de gemeentegrens en de natuurlijke grens, de tankgracht. Dit alles met uiteraard een optimaal grensbeloop voor ogen als het ooit tot bebouwing komt van vliegkamp Valkenburg. Dat is ook het onderwerp van gesprek, naast de Rijnlandroute, met Jos Wienen, mijn collega van Katwijk en zijn wethouder Daan Binnendijk. We spreken openhartig en onderstrepen het belang van het betrekken van de raden, dat gaan we medio januari doen. Bij het weggaan zeg ik sterk te hechten aan het in Wassenaar houden van de American School, niet helemaal een loze opmerking.
Het verstandige maar niet zo aardige besluit een Zweedse muziekavond in Den Haag (in de wondermooie residentie) af te zeggen geeft mij mogelijkheden om aan kinder/puber opvang te doen en later met mijn partner naar de laatste DVD van Inspector Foyle te kijken. Eerst zien we haar zelf op de journaals van RTL en de NOS: een vakbondsvoorzitter treedt naar buiten op als het om leraren en hun salarissen gaat.
Zaterdag veel bewegen en shoppen, ik fitness een half uur en dito tijd in de sauna om de hoek in het Sterrenbad. Bij de zaterdagse bagel belt Paul Scheffer mij terug met het goede nieuws dat hij bereid is de Comenius/de Paauwlezing te verzorgen. Ik speel het goede nieuws door aan Joyce Potter van Loon die daar heel blij mee is. Mooi succes na de geslaagde eerste Paauw lezing van Frits Duparc.
De AH en C1000 en enkele andere dorpswinkels lonken. Met Aurel ga ik naar de Panna demonstratie bij de Paauw. Goed geslaagd. De uitreiking van de sportprijzen is in bekwame handen van Nico Alkemade en Henk Goulooze. Gelukkig kan ik mij nog nuttig maken als postillon d 'amour met HGC nu keeper Guus Vogels afwezig is om de prijs te ontvangen. Ik bel bestuurslid Rik Komor en hij is binnen een kwartier ter plaatse.
Dat heb je in een dorp met korte lijnen. 's Avonds hebben we onverwacht Haagse vrienden te eten, hij is in zijn vrije tijd jeugdcoach van HGC. Kleine wereld. Zondag een dik half uur lopen ondanks een hinderlijke voetblessure. Moet toch maar langs de dokter. Familie op de lunch en een bezoek aan de ambtswoning in wording.

Ik bel bij beide buren aan met de mededeling dat er bomen (coniferen) gekapt gaan worden. Eind van de middag bezoeken we een society event in Den Haag waar Alexander Pechtold een expositie opent van Astrid Engels. Veel van 'de bladen', RTL Boulevard enz. We zijn snel weg om lootjes te trekken voor Sinterklaas bij mijn zoon in het Statenkwartier. In de avond een mooie maar wat afstandelijke zesde van Mahler olv Gergiev. Die van Haitink was emotioneler. Gelukkig vroeg thuis.
Maandag de po's met politie, brandweer en secretaris. Talloze onderwerpen en zelfs een klager over moedwillig ziek maken van zijn konijnen. De politie trekt het na. We bereiden de raad van die avond voor, maar helaas niet op volle sterkte: de reus (Pim vd Locht) is door griep geveld. Ik bespreek de gang van zaken rond huwelijken in Wassenaar met trouwambtenaar mw Krapels. Einde middag neem ik deel aan een interessante discussie met fondsen en een bank (van Lanschot) in het Leidse raadhuis over of en waar fondsen kunnen inspringen waar overheden het laten liggen. Ik zie voor het eerst in jaren mijn oude stoel in de raadzaal terug.
De markt, carrousel en raad, verlopen goed. Altijd weer zoeken naar de balans tussen hoofdlijnen en details. De raad aanvaardt het rioleringsplan en onze uitleg over strategisch budgetteren en de posten bestuur en brandweer, en dat stelt tevreden. De ambtenaar die het rioleringsplan maakte krijgt terecht complimenten van wethouder Arie vd Lee. Die heeft op zijn beurt weer een pittige discussie met zijn VVD buurvrouw. Mijn rol is het debat in goede banen te leiden en dat lukt. Ik pieker wel wat over al die metaforen 'je oor op het riool te luisteren leggen', dat moet je niet te letterlijk doen lijkt me?Bij het glaasje na weinig fietsenhok grappen, iedere gemeente heeft genoeg aan zijn eigen sores?
Dinsdag een pittige B&W. Eerst de gewone agenda, dan een gesprek in kleine kring met de coach die onze heidag leidde. We wisselen pregnant ervaringen en toekomstwensen uit, en het is goed dat dit bespreekbaar is.
Direct erna klim ik de trap op naar een overleg van de Wassenaarse Onderwijsraad waar ik als toehoorder bijzit. Ik kan me natuurlijk niet bedwingen, heb ook wel het nodige met onderwijs, en meng me vrolijk in alle discussies tot en met de themadag. De schooladviesdienst zit hier er wel riant bij als inwoner/huurder in de Paauw, daar kan menige gefuseerde in beton gehuisveste dienst stikjaloers op zijn. Nu nog de ramen open in de grote ruimte? Directie en staf leiden me na de onderwijsraad trots rond. Goed dat het Wassenaarse onderwijs elkaar snel vindt onder meer op deze plek. Uiteraard spreken we ook over de 1040 uren norm, LAKS en onze eigen scholen. Omdat ik de Haagseherfstsalon van Meines en partners in de Kloosterkerk heb afgezegd is er tijd vrij om het bestuur van HGC over een paar urgente kwesties te ontvangen. Men waardeert de snelheid waarmee hier in Wassenaar een afspraak met de burgemeester tot stand kan komen.
Ik fiets met Aurel mee naar de Kieviten en keer om richting Haagsche. Daar zijn maar liefst 9 serviceclubs van alle gezindten en sexen aanwezig om de burgemeester duidelijk te maken wat ze doen. Ik mag om tien uur een résumé van mijn eerste 150 dagen Wassenaar geven, en dat met Marc van Dijk en Michiel Rahusen onder het gehoor. Tafelpresident Laurens Vis is alleen al plezierig doordat we lang over architectuur en renovaties kunnen spreken, ook die in de tropen. De vorige werkkring komt ook hier van pas als we over de binnenstad van Jakarta en de Nederlandse erfenis daar spreken. De avond is warm en onderhoudend en ik bewonder de inzet voor goede doelen van de clubs.
Een St Nicolaas die verdacht veel van de Lange Kerkdam weet maakt zijn entree en uiteraard moet ook ik eraan geloven.
Op de fiets naar huis, beladen onder pakjes, onder meer het grote Wassenaar Triviant. Die is wel aan een nieuwe editie (hint, hint) toe?.
Woensdag een lange Haagse dag, Haaglanden en nog eens Haaglanden in alle configuraties. Van jeugdgroepen tot Randstadrail, ambulances en brandweer en natuurlijk weer kilo's Deetman op vertrekken. Na het Algemeen Bestuur 's avonds in de Haagse raadzaal praat ik met Wim nog even bij over ontwikkelingen rond Duindigt. Ik memoreer aan Wim dat de affaire Smit/Den Haag dan nu toch na 10 jaar eindelijk rond is zoals ik eerder op de dag van betrokkene zelf mocht horen. Ik vlei met de gedachte daar iets aan te hebben bijgedragen. Deetman kijkt me ietwat nonplussed aan, maar de kogel is door de kerk. Nu nog wat andere kogels in deze laatste weken van de grote roerganger.. Wie volgt hem op ? Meer geruchten dan zekerheden?.
Tussendoor kapper Ap in de Lange Houtstraat en de book launch van de 'grote Dits' (het Hoe Hoort het eigenlijk boek van de 21e eeuw, opvolger van Amy Groskamp-ten Have, door Renildis van Ditshuyzen). Ook een aantal Wassenaarders sur place, onder wie het raadslid dat ik daar nu precies verwachtte. We spreken af elkaar met het boek in de hand scherp te houden op de etiquette, maar eerst moet ik haar nog wel terugbetalen: een sjiek bankgebouw op de Korte Vijverberg heeft natuurlijk geen pin.
Donderdag doe ik een radiodebatje voor Business News Radio, gaat over het Midden Oosten, Geert Wilders, de studie economie en een dreigende belastingvlucht. Op het laatste onderwerp voorspel ik geen massale exodus uit Wassenaar naar het buitenland, men woont hier gemiddeld toch wel erg plezierig. Ik schuif erg veel papier, en ontvang het bestuur van de muziekvereniging Excelsior dat mij bijpraat over hun rol in Wassenaar en het beschermheerrschap aanbiedt. Ik aanvaard dat met veel dank en constateer dat deze club op topniveau musiceert. Ik kom snel luisteren bij de Kerstzang de 18e.
Ik verkleed me in black tie zonder tie (het strikje gaat later om), om via de Rijksacademie naar het Concertgebouw ook in Amsterdam te gaan: 60 jaar Wereldomroep, en dat moet ook gevierd worden.