Gemeente Wassenaar - 23-11-2007 Sinterklaas en andere bijzondere bezoekers

23-11-2007 Sinterklaas en andere bijzondere bezoekers

Vrijdag na het lopen spreek ik de dames Unk en Stradmeijer over onderwerpen op het snijvlak van bestuur, raad en organisatie. Goed dat deze driehoek in ere is hersteld, we steken ook van elkaar op hoe de verschillende delen van de gemeentelijke machinerie naar elkaar kijken. Voor de burgemeester onmisbare ogen en oren in de gemeentelijke organisatie en de raad, daar doe je je voordeel mee.

Om tien uur een kleine invasie van de familie van Zuylen van Nijevelt. We praten onder 8 ogen indringend over Duinrell, de relatie met de gemeente en die met de buurt. Gelukkig is het gesprek helder en openhartig, dat moet ook want het gaat wel ergens over. Focus op dit moment nu de Raad van State ?loopt?, de rapporten over geluidsoverlast. Die moeten na komende week nu wel naar buiten, maar welke boodschap hechten?wij?daaraan en wat gaat er concreet nog verder gebeuren de komende tijd?

Een kort ingelast bezoek van John Lintjer en Eva Mennes over een creatief idee om de Beelden Triënnale 2008 nog mooier te maken. De uitwisseling met de stichting gaat na een korte aanloopperiode nu gesmeerd.

Perry Reitsma op de koffie. Deze culturele ondernemer trekt met jonge muzikale talenten naar het buitenland, maar organiseert ook relatieavonden voor gemeentes, zoals voor Alphen. Heeft bovendien naaste familie in Wassenaar. We gaan zien waar we elkaar kunnen versterken.

Tussen de broodjes veel papier, lopende zaken en telefoon. Heerlijk om even op de rode fiets het dorp in te gaan. Verfrist sta ik Evert Louwman, van de Toyota, het automuseum en het dierenpark, te woord. Een zeer bijzondere man en niet alleen omdat hij (hoog )in de Quote Top 500 staat. We filosoferen over samenwerking, elkaar beter leren kennen en opties voor de toekomst. Eerst maar eens zijn Autotron bezoeken.

Daarna met cultuurwethouder Pim van der Locht de enthousiaste bestuurders van Plein Musique gesproken. Die willen volgend jaar, 5 jarig bestaan, nog wat meer uitpakken met behoud van het unieke karakter van de openlucht (jazz)concerten. We komen er wel uit. Over en weer gaan suggesties, van muziek tot de inrichting van het gebied rond de muziekkapel. In een vrijwel verlaten raadhuis werk ik alles af en ruim ik mijn kamer weer eens op, daar is hij mooi genoeg voor.

Op dezelfde rode fiets naar de ?Haagsche?. Daar biedt Karin de Korte een boekje aan de Commissaris van de Koningin aan over kleinkinderen. Een van hen is er zelf bij. Rudolf de Korte is een hartelijke gastheer en zichtbaar trots-en terecht-op zijn Karin. Piet Hein en Els Schoute, voorganger(s) zijn er ook, evenals Janneke Brinkman die ik uit Leiden ken.

 Bij de borrel word ik aangesproken door een mij onbekende man die bekent een ?lullig mailtje?in de zomer te hebben gestuurd en nu blij is met mijn sportieve reactie. Goed dat mensen fouten kunnen toegeven, dat geldt ook voor mij.

De fiets is een veilig en probaat vervoermiddel om alweer na achten met Marleen, terug uit Amsterdam, naar een raadslid te fietsen die een huis vol eters heeft. Wij schuiven gezellig aan en genieten van o.m. wild. De tocht vanuit de wijk de Kieviet is aangenaam om over de week na te denken.

Zaterdag vroeg op, het dorp in voor boodschappen en half elf alweer present bij de buurtvereniging Nieuw Wassenaar. Vanwege het 80-jarig bestaan is er een mega programma in Kasteel de Wittenburg. Tegen de 300 mensen doen er alles bijeen mee. Ik schuif aan bij het koffieconcert en zit naast een trotse 96 jarige mevrouw Dobbelman die wordt geprezen vanwege haar verzet tegen -destijds-de dreigende sloop van het kasteel. In het koor zingt een lid van de Raad van State mee, mooi zo'n hobby. Een piepjonge violiste uit de buurt ontpopt zich als een Janine Jansen in spé.

Ik mag in de mooie Wassenaarse haven de Sint ontvangen. Hij komt mooi op tijd onder zowaar een zonnetje aan. De sfeer is goed, evenals de opkomst. Ik meen de trekken van een bekende ondernemer te herkennen. Aan de kop van de haven staat HKH Maxima met twee van haar kinderen, even geflits en gefilm., maar kort. Incognito, en dat is goed. Ik besluit dat helemaal te respecteren.

Na afloop praat ik na met dhr vd Meer en mw v Deursen van de winkeliersvereniging in de net geopende van Wely. Prima taart, maar die van de Sint aan mij aangeboden mag er ook zijn, dank U Sinterklaasje ! Bert Ooms schuift ook gezellig aan, en in no time hebben we het over kwaliteit en diversiteit van het winkelaanbod.

Om half vier rijd ik Wassenaar uit voor een rondje Haarlem. Best even lekker dat elders tanken (figuurlijk, Shell Wassenaar, geen zorg). Ik bezoek de nieuwste expositie in Teylers met vogelprenten van Audubon en een bevriende galerie. Onderweg vis ik Marleen-moest werken- op bij een Amsterdams station.

We gaan eten bij Peter Rehwinkel en zijn vriend. Het gesprek gaat over het burgemeesterschap (van Naarden en Wassenaar), politiek (Peter is sinds kort lid van de Eerste Kamer), onderwijs, televisie, cultuur en hoe het mensen gaat. Het wordt onverantwoord laat, en we zijn verantwoord veilig naar huis gereden.
Zondag in prachtig weer een rondje Landgoederen. Marleen blijf thuis, maar ik ga weer naar Haarlem voor de premère van een coproductie (Brittannicus)  van TGA en de Toneelschuur (waar ik in het bestuur zit). Mooi stuk over kille macht versus integriteit en betrouwbaarheid. Nero maakte het wel erg bont door  zijn halfbroer te vergiftigen..

Maandag valt een afspraak uit, wat een feest. Opeens tijd erbij en zelfs een spijbelgevoel, ik fiets van  vreugde een extra rondje door het dorp halverwege de ochtend en ga later een adventkalender kopen. Op de fiets sjees ik langs de nationale dag van Oman, pal bij de Paauw. Op onze smalle weggetje ontstaat een lichte verkeerschaos. Gebruikers met verschillende doelen en bestemmingen (?ik wil mijn hond nu uitlaten?) kibbelen.

In de middag weer een rondje Duinrell, nu met wethouder Alkemade en procesmnmanager Robert Coops. We zetten alles op alles om van de avond over Duinrell en geluid een succes te maken en daar hoort een openhartig gesprek als vandaag echt bij. De toon is luid en duidelijk, en daar houd ik van. Het Liszt koort brengt meer sereniteit, maar ik aarzel wat over de vraag of ik voorzitter wil worden. Er zijn nog geen andere bestuursleden en het vorige bestuur is zo ongeveer van de aardbodem verdwenen.. Goed oriënteren dus. De sympathieke kunstenares Marion Berkenfelder doet mij vrijblijvend een suggestie over een portretschilder.

Einde middag een goede bijeenkomst over de uitroeping van het Duin en Weide gebied als beschermd dorpsgezicht, met 28 km2 het grootste in Nederland en dat met drie gemeentes. Wethouders en burgemeesters hebben het naar hun zin in de Paauw. Goede verhalen en plaatjes passeren de revue. Carla Scheffer maakte er veel werk van. De directeur van de nieuwe rijskdienst Kees de Ruiter die ik uit een vorig leven (over scheepswrakken !) ken levert ons drieëen de begeerde erkenning.

Op en neer naar Haarlem voor de jaarstukken van de Toneelschuur en direct door naar het staartje van de verjaarscocktail van Eva Mennes . Haar fraaie ruime bungalow is vol kunst, vol hapjes, vol warmte en vol mensen. Ze vertelt me hoe de kunst van cocktails geven in Washington is geleerd rond de bank van haar echtgenoot Loet. Ik ontmoet weer nieuwe Wassenaarders en tref ook bekenden.

Dinsdag een kort gesprek met een raadslid en een interview met secretaris Annemiek Unk met het blad van WWW. Een kundige redacteur, Wiel Peters, die ik al eerder als een prettig scribent heb ervaren. Originele vragen over de reorgansatie die Annemiek en ik maandag hebben voorbereid. Een B&W met vrij weinig stukken, maar veel stof. De wethouders en ik praten na afloop en petit comité nog wat door, dat moet zo nu en dan kunnen.

Daarna in rap tempo weer bezoekers en gesprekken: de Amerikaanse school ter voorbereiding van overleg met de schoolleiding (ASH wil uitbreiden en in Wassenaar blijven, en daar moet iets op worden bedacht), de RABO bank die statutair maatschappelijk onderneemt en projecten in de gemeente steunt, een in Nederland unieke opzet. Arie van der Lee en ik zijn weer onder de indruk van deze bijzondere bank, maar eerlijk is eerlijk: de ABM AMRO (hoe heet die nu ?) was vorige week prima op dreef bij de welcome basket.

 Marleen Zuijerhoudt haakt op dat thema aan bij haar pleidooi voor deelname van Wassenaar aan een expat krant en TV uitzending. Had ik al van wethouder Frist Huffnagel gehoord en gaat Marleen nu uitwerken.

Frits Duparc en zijn vrouw Renee komen met een kopje thee op mijn kamer antichambreren voor de door Frist te verzorgen de Paauwlezing over zijn bijna 25 jaar (in totaal) Mauritshuis. Goede lezing, goede opkomst, mooie start voor een hopelijk goede reeks. Een bevriende cultuurrelatie gaat mee naar huis om Thais te eten.

Woensdag na een vruchtbaar overleg op mijn kamer  met sportwethouder Sander Dekker (Den Haag) over de hockeysituatie in de regio Den Haag/Wassenaar en het prima idee van een tophockeystadion (Roggewoning ? elders ?),  interne gesprekken met iemand van afdeling  personeel en de wijkcoördinator/manager to be Wim Issendonck. We spreken de grote ?kennismakings?avond tussen B&W en de verenigingen door. Er is een hoge opkomst aangekondigd. Nu nog algemeen, later meer thematisch bijv over dienstverlening. Ik sluit dit in de middag kort met wethouder Arie van der Lee.

Dan zetten we ook de klokken gelijk over hoe om  te gaan met het verder liften van het dorp Wassenaar en met name de winkels. Hoe krijgen we de neuzen dezelfde kant op en de winkeliers zoveel mogelijk op een lijn? Er zijn leuke ideëen geopperd rond dit Sint-en Kersteizoen, maar het kan nog beter. Dat zien we ook bij de wijkwandeling die vanuit de Duinrell buurt naar hartje centrum voert. Onderweg nuttige info over de Baronielaan en andere straten in deze nu 25 jaar oude buurt. We eindigen met een glaasje in de Wereldwinkel die nu wel erg (met de andere winkels in de passage) wordt weggedrukt door de grote bouwput, waar overigens gelukkig weer activiteit op komst is. Wim Issendonck schrijft alles op en we zullen als het even kan terugkoppelen.

Voor Arie en mij een nogal abrupte overgang van ons gezamenlijk bezoek aan het mooie Wassenaarse hospice waar mensen menswaardig mogen sterven in een situatie die die van thuis zoveel mogelijk benadert. Zeventig vrijwilligers, niet gering. Bezielende leiding, en geen bedrukte sfeer. Maar het blijft een Hospice, en geen café. De overgangen in dit vak zijn soms heftig.

De warme sfeer in de Wereldwinkel en de goede rode wijn (is die niet wat voor de gemeente?) doet mij weer in een andere werkelijkheid terugkeren. Op de terugweg naar de Baronielaan voor de fiets haal ik de secretaris op om wat bij te praten voordat zij met het nieuwe MT twee dagen de hei op gaat. Thuis praat en kook ik tegelijk, soms kunnen mannen ook meer dan één ding tegelijk.

Donderdag de raadsgriffier. We constateren dat het wel erg druk is qua schema. Tot Kerst nog 4 weken, pfff. In Leiden woon ik naast collega Henri Lenfering de Thanksgiving dienst bij. Erg Amerikaans en erg mooi. Roberta Enchede is een van de onvermoeibare organisatoren ?en Wassenaarse.

Half uur te laat voor de lunch in het Johan de Witthuis aan de Kneuterdijk voor de vertrekkende Hongaarse Ambassadeur die in Budapest directeur generaal wordt. Aan de lunch zit ik door een toeval naast een oud burgemeester van Delden en Bathmen, beide nu heringedeeld. De middag gaat naar veel stukken en het rapport van Aurel . Hij is goed begonnen op het Adelbert, best een overgang. Het is altijd weer leuk als hij na school en huiswerkbegeleiding even komt thee drinken en computeren.

De andere theevisite is Gerdien Verschoor van CODART, een organisatie die zich sterk maakt voor Hollandse en Vlaamse meesters. Ik ben gevraagd voor het comité van aanbeveling, een club die nooit bijeenkomt, behalve informeel op de TEFAF.

Nico Alkemade en ik redigeren samen een brief aan een camping, en ik zeg nog eens tegen mezelf hoe blij ik ben met Nico's onvermoeibare goede werken. Deze week speelde hij weer een hele goede rol bij de avond over Duinrell, waarvan de resultaten eerdaags aan de raad zullen laten weten. Wethouders zijn het hart van B&W, en een burgemeester kan niet zonder hen, maar ook niet zonder secretaris. Hoe zou het op die hei gaan?

Snel naar de Albert Heyn voor een visje en dan de avond met de buurt en wijkverenigingen. Die verloopt goed, hoge opkomst, prima sfeer. Nu deliveren. We draaien als Wassenaar in hoog tempo, want morgen wacht onder veel meer Katwijk. Meer daarover volgende week.

Snel naar...