14-12-2007 Oefenen en nog eens oefenen.
Nog nagenietend van Sinterklaas met de kinderen (en Marleen) raak ik vrijdagochtend snel in de gemeentelijke rampenoefening. Alweer een windhoos als scenario, net als eerder in Zoetermeer, maar een hele nuttige en leerzame ervaring ook over je rol als burgemeester, de verhouding Strategisch Beleidsteam en de andere gremia.
De gemeentesecretaris pendelt veel, de diensten leveren adequaat werk en Roderik Potjer geeft goede feedback over de persconferentie: empathie met de slachtoffers en warmte over het proces is de kern, de feitelijke info kunnen anderen ook goed geven. De spelleider geeft prima ?geleerde lessen?en daar doe je het voor.
Wassenaar is er klaar voor, hopelijk gebeurt het nooit in de praktijk, maar wie schetst onze verbazing dat er ?in het echie? een kleine crisis mij de rest van de vrijdag goeddeels bezighield. Ging over brandveiligheid in een bijzonder gebouw en zonder in details te kunnen/mogen treden: een ingewikkelde en delicate zaak. Veel telefoontjes, gefaxte brieven en later in de middag besluit ik mijn programma om te gooien en ter plaatse te gaan bemiddelen en besluitvorming voor te bereiden. Gelukkig is die naar de zin van zowel de eigenaren/gebruikers als de brandweer en de andere gemeentelijke diensten. De crisis geeft me, ook omdat hij goed afliep, een goed gevoel van licht verhoogde adrenaline, en dat werkt positief uit.
In de juiste vrijdagnamiddag stemming kom ik nog net op tijd in Voorschoten in het mooie Baljuwhuis. Daar eindigt de geslaagde excursie van raads-en statenleden, met enkele colleges en de gedeputeerde, langs de knelpunten in de Rijnlandroute in wording. Wassenaar zette letterlijk en figuurlijk zijn beste ?beentje? voor met een hoogwerker van de firma Breijer van waaruit een prima zicht op de locatie Maaldrift waar het voorkeurstracé moet aantakken aan de N44. En nu zorgen dat hij klein, groen en verantwoord wordt aangelegd. Govert van Veldhuyzen houdt zich ondanks hoogtevrees dapper op de been en geeft door de ruim 4 uur die hij bij ons verblijft, blijk van echte interesse in deze lastige zaak. Nu nog de Tweede Kamer de 17e op het juiste pad brengen en houden, ik benut mijn netwerk daar ook voor en we besluiten later in B&W dat wethouder Alkemade en ik die maandag fysiek in Den Haag gaan lobbyen voor het MIRT debat.
De overgang naar een toneelstuk over een gefrustreerde man op leeftijd en een zoekende jonge vrouw is groot. Voor tienen ben ik terug uit de nieuwe toneelschuur in Den Haag naast de Koninklijke Schouwburg. In het weekeinde veel privé bewegingen, ik haal Marleen op bij de afscheidsmis voor kardinaal Simonis, waarna de overgang naar de Utrechtse IKEA ook groot is: daar vieren velen hun eigen consumentenmis. Herdenkingen van een 330 jaar oude instelling (!) en de Molukse acties in de jaren zeventig (met een ouder Wassenaars tintje, de Indonesische ambassade bezetting) bepalen naast bezoek van vrienden het beeld van een herfstig weekeinde.
Maandagochtend vroeg is het gelukkig droog. In het donker fiets ik naar de Bloemcampschool waar ik informeel en op de achtergrond kijk hoe het gaat met de eerste schooldag van Amalia. Gelukkig is alles erg rustig en gaat het prima met de jonge leerlinge. Een traantje wordt geplengd, en de fotografen krijgen hun mooie plaatjes. Het is au fond gewoon erg Hollands en toegankelijk. Later op de dag belt Gerard Coenraad mij op om te praten, hij heeft er ook een goed gevoel over. Ik ben lekker vroeg op de Paauw voor de reeks overleggen.
Anenmiek Unk houdt mij goede spiegels voor onder meer nav de oefening van vrijdag. We wisselen de laatste ontwikkelingen mbt de reorganisatie uit. Het nieuwe MT komt op stoom, en dat is precies het goede moment. Met een nieuw hoofd beleid, interim voorlopig, kunnen we dadelijk ook goed uit de voeten. Ik hoop heel erg dat de plaatsing voor alle medewerkers naar tevredenheid uitpakt, ook voor hen die nu in een wat lastige positie verkeren. Annemiek tracht maatwerk te leveren en ik steun haar daar graag in als portefeuillehouder richting B&W. We zullen zien of we alle (politieke) ambities en wensen kunnen realiseren met de nieuwe equipe.
Brandweer, politie, een WWW raadslid met interesse in mode, en de ontwikkelaar van Duindigt, OVG, passeren mijn kamer. Met OVG spreken Nico Alkemade en ik lang en openhartig. Alle puzzelstukken moeten wel gaan kloppen en financieel en qua beheer moet het plaatje rond komen. De puzzel blijft perspectief bieden, maar we zijn met zijn tweeën niet alleen op dit speelveld. Den Haag, de paardenwereld, velen hebben belangen en wensen. En het plan raakt ook nog aan andere nabije plannen. Ik zal de dag prijzen als alles rond is.
In de avond werk ik aan papieren in de trein naar Amsterdam maar ook in de Stopera waar ik voor de visitatiecommissie Sleeping Beauty bekijk: het ballet der balletten. Mooi maar aan de lange kant. Dinsdag een lange B&W met een politiek nazitje van de vier heren. We filosoferen over de politieke situatie en de portefeuilles. Wijsheid komt vast onder de Kerstboom. We nemen er ook nog een biertje op, midden in mijn verhuizing.
In Den Haag leg ik een kleine marathon aan afscheiden af, Paard van Troje directeur Kunsten, de Prinsessegracht synagoge directeur Domeinen (die als inwoner van Wassenaar een door mij afgezegend lintje krijgt van de kwieke staatssecretaris Kees de Jager) en de plv griffier van de Eerste Kamer. In de rij voor de vertrekster haal ik twee vooraanstaande vrouwelijke leden van de Senaat door de war: oeps, en een les dat je pas een naam moet noemen als je die zeker weet. Betrokkene die ik als oud collega van Heemstede had aangesproken neemt het sportief op. Met een andere mannelijke senator raak ik in gesprek over Wassenaar als Millenniumgemeente. Dat besluit van de raad heeft veel aandacht ontvangen.
Laat eten want ouderavond op het Adelbert, maar nog net op tijd voor het tweede deel van Wassenaar Vocaliter in een bomvolle dorpskerk. Het college is goed vertegenwoordigd. Piet Hein en Els zijn er ook, en ik excuseer me dat een bijpraat bezoek er voor de Kerst niet meer in gaat zitten. Het moderne muziekstuk is vrolijk en stemmig tegelijk, wat zijn de Britten toch goed in compositie. Meest opvallend: die stampvolle kerk en een gemengd publiek. Daar kan Vocaliter trots op zijn. Lekker op de fiets naar huis.
Woensdag geef ik een gastles over respect op de basisschool Den Deijl. De leerlingen van groep 6/7, jaar of 9/10 oud, zitten vol verhalen en voorbeelden over wat respect wel en niet is. Bijna elke leerling heeft wel een paar voorvallen te melden, van ziekte tot pesten en van discriminatie tot alles verwerpen wat anders is. Leerzaam en enorm stimulerend om te doen. Leuke school ook, en dat mag gezegd in een week waarin de wereld wel om de Bloemcampschool lijkt te draaien.
Tussen de middag een ander gezelschap: de Rotary in de Wittenburg. Ik spreek over Wassenaar: voorstad of dorp. Leuke discussie met ook goede bekenden als Else van Dijk, oud wethouder voor de VVD. Grappig dat zij ook zo'n gevoel heeft dat Wassenaar en openbaar vervoer als issue wordt weggelachen elders, soms ook wel in Haaglanden.
In de middag de uitreiking van de Prins Claus prijzen, een indrukwekkend gebeuren waar de koninklijke familie echt als familie, en dan compleet, aanwezig is. Prins Willem Alexander is bij de receptie na afloop complimenteus over ons dorp, en natuurlijk ?zijn? school, en dat is goed te horen.
Donderdag schouwen we de nu bijna gereed zijnde ambtswoning in een oplevering. We besluiten de bouwers maar ook een deel van de raad maandag door het pand mee te nemen. De bouwers verdienen pannenbier, de raad transparantie en inzicht in de drastische cq drastisch noodzakelijke verbouwing.
Met buurtvereniging Burgwey nemen Nico Alkemade en ik de bouwplannen voor de monumentale muziektent en omgeving door. Juist dat monumentale karakter biedt kansen maar geeft ook vertraging. We spreken openhartig over wat dat betekent voor de planning. De buurtvereniging is zoals altijd constructief. We pakken het onderwerp verkeer mee. Veel intern overleg , secretaris, griffier, voorlichter en met de wethouder over de Amerikaanse Ambassade waar ons nog een pittig gesprek met Den Haag wacht.
Tussen de middag driehoek met OM en politie, o.m. over de jaarwisseling. In twintig minuten boodschappen en daarna vele uren met een prima Wassenaarse zorginstelling, de SWZ. We bezoeken zowel Willibrordus als het Sophiekehuis. Ben onder de indruk van inzet van personeel en vrijwilligers, maar ook de leiding en de Raad van Toezicht zijn gecommitteerd. De schaal is die van het dorp, de spreiding ook,en dat is bijzonder. De pers ziet me sjoelen en rummicuppen met ouderen en ik vind het ontzettend leuk. Velen klampen me aan met wensen en wensjes.
Een snelle hap thuis en een radio interview over hoe streng je jeugdigen moet straffen nav wat al te woeste opmerkingen van collega vd Tak uit het Westland. De discussie helpt ons verder. In een Delfts museum word ik ingewijd in een mysterieus netwerk gezelschap voor de Haagse regio.