01-08-2007 Engeland, daar komen we!
Donderdagavond drinkt de directeur van het Groninger Museum, Kees van Twist, een borrel bij ons in de tuin van de Zanderijlaan (het kon toen heel even). Het is leuk om een aantal contacten van de vorige werkplek mee te nemen. We spreken over de vestiging van het Nationaal Historisch Museum, de plannen in Groningen en Kees´ toekomst. Het is een optimistisch gesprek, maar we staan ook stil bij het overlijden van twee markante mensen uit het openbare leven, Otto von der Gablentz en Schelto Patijn. Een zwart weekeinde in Amsterdam. Otto was bestuurlijk nauw betrokken bij het Groninger Museum.Later in de avond proberen we opnieuw de Wassenaarse horeca, ditmaal de Chinees Mie-Li, al voor de tweede keer. Weer goed. Daags tevoren was het Lof der Zotheid, ook prima en een leuke plek midden in het centrum. Er zullen er nog vele volgen, zoals ik al aan een aantal horeca ondernemers bij overleg maandag kon aankondigen. Eetcafe´s, here we come.
Vrijdag een bijzondere dag. Vroeg in de ochtend de Dutch Fashion Foundation op bezoek, een sectorinstelling voor jonge en goede Nederlandse mode, zeg maar alles achter Victor en Rolf. Ik was in een vorig leven nauw betrokken bij hun buitenlandse activiteiten, maar bezocht ook regelmatig shows en presentaties bijvoorbeeld bij de Amsterdam Fashion Week die ook nu gaande is. We dromen en spreken over een idee voor een modeshow in de Paauw en wellicht bij mensen thuis. Een prachtig inspirerend idee, waar beide kanten nog op terug zullen komen. Zou een mooi nieuw accent voor Wassenaar kunnen zijn met culturele en economische spinoff, maar ook goed voor het profiel van de gemeente in het algemeen en van de Paauw in het bijzonder. Daarna weer een heel ander bezoek hoewel er raakvlakken kunnen ontstaan met mode: Jaap Leeuwenburg, secretaris van Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem Alexander. We spreken, uiteraard in vertrouwen, over de relatie tussen "het paar van de overzijde" zoals vaak discreet wordt gesproken in de gemeente. De doop van nr. 3 en de eerste schooldag van nr. 1 passeert naast andere zaken de revue.
Daarna overleg met alle drie de graven van Zuylen van Nijevelt. Een opmerkelijk trio, de founding father en zijn zonen die ik al eerder in woord en geschrift was tegengekomen, maar nog niet voor een echt inhoudelijk gesprek. We spreken een dik uur over de geschiedenis maar ook over de toekomst van het park, de relatie met de omwonenden en de buurt en de gemeente. Trefwoorden: strikte naleving van wet- en regelgeving, en vooral ook transparantie en communicatie. Ik spreek af nog eens in detail het bedrijf te bezoeken en te bekijken. Uiteraard komen Rick"s Delight en de aanstaande geluidsmeting aan bod.
Een ambtenaar van burgerzaken brieft mij over een nieuw systeem van registratie van alle percelen in de gemeente, en vraagt mij toestemming het resultaat op de besloten site van VROM te zetten. Lijkt mij een goed idee.
Na de middagpauze doe ik een nieuw rondje "wat is de beste stomerij van Wassenaar", en begin -leuk, maar veel werk- aan een onafzienbare reeks van bedankbriefjes ter gelegenheid van 4 juli. Emy worstelt met mij om de stapel de baas te worden. Gelukkig hebben ´we´ goed bijgehouden wie er waren en wie wat gaven. Ik schrijf bij elke standaardbrief een persoonlijk woordje, relatiebeheer is per slot van rekening van groot belang in deze baan.
Eind van de middag ga ik op en neer naar Den Haag voor de opening van de tentoonstelling van World Press Photo in het Atrium van het Stadhuis. World Press Photo ken ik goed uit mijn vorige werkkring waar ik verantwoordelijk was voor steun aan hun activiteiten in ontwikkelingslanden. Nu is het de jaarlijkse serie nieuws en andere foto´s. In het atrium kom ik diverse bekenden uit de Haagse kringen tegen, o.w. de city marketing manager Anja Overhoff. Maak met haar de afspraak eens te bezien waar Den Haag en Wassenaar elkaar op dit vlak kunnen versterken. Spreek ook met de buitenland man van Den Haag, Willem Post. We constateren dat de buitenland ambities van Den Haag fraai zijn gerealiseerd (heel vroeger heb ik daar nog eens een steentje aan bijgedragen met de Chemische Wapen Organisatie), en spreken uit dat Wassenaar en Den Haag elkaar ook hier versterken. Tenslotte speculeren we over de opvolging van Wim Deetman, zijn vertrek is een groot verlies voor de gemeente.
Zaterdagavond deels dezelfde mensen bij de opening van het prachtige nieuwe stadion van ADO Den Haag. Weinig andere Haaglanden burgemeesters behalve naast uiteraard Deetman, Bruno Bruins van Voorburg-Leidschendam met zijn in ADO shirt gehulde zoontje. Ik kom Wilbert Stolte, oud CDA wethouder tegen, die trots kan zijn op dit stadion maar nu niet meer de verantwoordelijkheid daarvoor draagt. Zo gaat dat in de politiek. Bij Else van Dijk die naast mij zit op de tribune denk ik hetzelfde. De plechtigheden zijn goed geregisseerd en bij vlagen ontroerend. Aad(je) Mansveld speelt met een prachtig beeld van Loek Bos op het Heldenplein, een hoofdrol. De verkeersafwikkeling is niet vlekkeloos, ik hoop en bid dat het komend seizoen daarmee maar ook sportief goed zal gaan. Het stadion is ultramodern qua beveiliging.
Zondag een cultuurdagje buiten de eigen gemeente. We bezoeken het Frisia/Scheringa museum in Spanbroek, Noord Holland. Zou er niet een Wassenaarse magnaat zijn die zijn eigen museum wil stichten vraag ik mij af, nagenietend van de mooie schilderijen van Jan Mankes. Daarna eten we in een van onze favoriete Amsterdamse cafe´s in de Haarlemmerstraat, Rozerein, en gaan naar Neerland´s beste bioscoop, de Movies voor Pan´s Labyrinth, een even wreed als mooi sprookje. Over anderhalf jaar hebben we in Wassenaar weer een wit doek.
Maandag een volle laatste dag. In de ochtend overleg met horeca ondernemers, met name de kroegen, maar ook Duinrell. Insteek vooral openbare orde en veiligheid. Het gaat wel goed dit seizoen en dat komt niet alleen door het matige weer. Fijn dat ondernemers, politie en gemeente elkaar zo kunnen vinden in een sluitende aanpak. Daarna een kort intern overleg over het gat in de Langstraat. Pim van der Locht en ik laten ons briefen over de risico´s voor de gemeente. Die blijken gelukkig nog steeds klein.
Tussen de middag lunch en wandel ik met mijn voormalige secretaresse, Fanny Fekkes. Voor haar wel een contrast de ene en de andere werkplek en de hoogbouw van ´haar´ Zoetermeer met het lommer hier.
Na de middag intensief overleg over de meting van het geluid van Duinrell. Het lukt om partijen althans op dit punt wat tot elkaar te brengen, en dat stemt tot tevredenheid. Ik ben niet naïef maar we moeten elkaar uiteindelijk kunnen vinden, want we kunnen niet zonder elkaar.
Daarna een leuk nieuw onderwerp, Wassenaar als Millennium gemeente. Met Pim van der Locht en het maatschappelijk middenveld en de VNG lopen we na in hoeverre Wassenaar kan kwalificeren, en we stellen met positieve verbazing vast dat we eigenlijk al een eind op de goede weg zijn. We spreken af dit onderwerp ook politiek in discussie te brengen, want uiteraard moet er draagvlak zijn.
Tenslotte komt Bert Ooms , fractievoorzitter van de VVD, langs. Een even aimabele als scherpe man met wie ik de gebeurtenissen van 2005/6 maar ook de toekomst naloop. Hij geeft mij interessante handreikingen, ook over de netelige kwestie van Wassenaar´s zelfstandigheid. Her Majestys´s Most Loyal Opposition maakt haar naam volledig waar.
In de avond nog een bezoek aan de Marokkaanse Nationale Dag. Ik spreek met mede Wassenaarders als de ambassadeur van Korea en Hans Dijkstal, maar ook met oude bekenden als Louk Box van het Institute for Social Studies en Jan Donner van het Koninklijk Instituut voor de Tropen. De Telegraaf zet mij met het Marokkaanse gast-echtpaar op de foto voor Stan Huygens. Ach, kan zo nu en dan geen kwaad, en het hoort bij de baan.
Vermoeid maar voldaan bereid ik mij voor op de nu wel echt naderende vakantie. Dinsdag ruim ik nog wat achterstallig werk op en begin de auto in te laden. Engeland, daar komen we en volgende week, Frankrijk, daar gaan we. Dus, lezers, even geen weblog tot donderdag 16 augustus!